شعر خواهر { مجموعه 50 اشعار عاشقانه برای خواهر و آبجی عزیزم }

تو را ای گل کماکان دوست دارم به قدر ابر و باران دوست دارم کجا باشی کجا باشم مهم نیست تو را تا زنده هستم دوست دارم خواهر عزیزم تو بهترین هدیه خدا برای ما بودی. دوستت دارم.

تو همیشه در قلب من هستی تو نور چشمان من و آرامش روح من هستی تو با محبت و صداقت، زندگی را زیباتر می‌کنی تو با شادی و خنده، دل‌ها را بهم نزدیک‌تر می‌کنی تو بهترین خواهر دنیایی

اگر روی تو را یکدم نبیند شود از هجر تو دیوانه خواهر بریزد خون دل اندر فراقت ز چشم نرگس و مستانه خواهر اگر افسرده بیند روی ماهت شود قلبش ز غم چون شانه خواهر

بلی چون گوهر بی مثل و همتاست نهفته در دل ویرانه خواهر به نیکی نام و عشقش مانده برجا به تاریخ جهان افسانه خواهر

بود هم جان و هم جانانه خواهر انیس و مونس و فرزانه خواهر نهفته در دلش عشق برادر برادر شمع و چون پروانه خواهر

خدایا خواهری دارم که مادر هم برایم بود توی شادی توی ماتم همیشه پا به پایم بود ز وصف روی ماه او چه گویم من نمیدانم فرشتست یا که انسان است خود من هم نمیدانم

با تو ای خواهر خوب افتخاری دارم سربلندم در کوچه بازار چه حسی دارم تو که در پاکی و خوبی شهره شهری من به پرواز بلند توکه ایمان دارم به چشمهایت معصومانه نگاه کن که بینی درونش پاکی روان است ابروهای کمانت چه زیبا و قشنگ است که رنگین کمان هم از وجودش نگران است صورتت از نوربا خورشید پا به پا است که ماه هم این وسط باز نگران است به رویت دوصد چندان درود باد که رویت با بنفشه پا به پا است به برق ان نگاه روشن تو خدا داند ستاره بینوا است تو در این مسلک و مکتب سرایی به عرشی گرچه ان بالا خدا است شاعر: امین عالی

بسان بلبل زیبا و خوشرو به کنج دل نموده لانه خواهر فروغ حسن او روشنگر دل صفای محفل و کاشانه خواهر

ندارد رونقی کاشانه بی او چراغ پر فروغ خانه خواهر بود دلدار و غمخوارت همیشه نباشد با غمت بیگانه خواهر

خواهری دارم که جانم همچنان در دست اوست هر زمان گوید دهم جانم به هر گفتار او

تو تنها خواهر مهتاب دنیایی تو تنها مهتر زیبای بابایی

هر کس دل خواهر شکند رحم ندارد بی رحم شفاعت نشود در صف محشر

در شالیزار و باران شیواترین تو بودی از سبز‌ها گذشتی دلسوزترین تو بودی وصفت همیشه باشد تو خواهر گرامی در شعر زیبای من خواهرترین تو بودی

از مَلَک‌ها و پریان سَرتری مهربان‌تر از تو در دنیا ندیدم خواهری این زبانم قاصر است از وصف تو چون تو رویایی و من خاکستری چشم تو چون دُرِّنایاب است عزیز ابروانت همچو شمشیر نبرد است تیزتیز دلخوشم در آسمان چون با تواَم خواهرم از طالعم اشکی نریز گر نباشی من عصایم سربی است با تو هر شب آسمانم آبی است هرکُجا باشم، به یادت قانعم چون که مهرت در دلم حکاکی است آرزوی است بر دلم خوشبختی‌ات روحم و جان و تنم قربانی‌ات قرن‌هاست کس ندیده در زمین این همه صداقت، پاکی و انسانیت هر چه گفتم قطره ایست از مهراو خواهری چون او رویاییست بر سرم شاعر: سید حامد سید کریمی

خواهرم تنها امید و جان این برادری خواهرم تو تار وپود وعشق این برادری من شوم خوار و حقیر گر تو نباشی خواهرم خوب من نیت کنی جان دهم از برادری

خواهر خوبم چه نازنینه برای من فرشته روی زمینه یه شاخه گل هدیه ما برای خواهر که خوب و مهربون اون، مثل یه مادر

دریا شده است خواهر و من هم برادرش شاعـــرتر از همیشه نشستـــــم برابرش خواهر سلام! با غزلــی نیمه آمدم تا با شما قشنگ شود نیم دیگرش

خواهر دارنده نگاه زیبا پشتوانه خوبی مهربان دوستت دارم صاحب هنر القای تاثیرات خوب مجذوب کلامت بگو تا سیراب شوم از بیانت سبدصمغ اندود نفوذ ناپذیر خواهر یادآور استنشاق عطرگل یاس احساس مشترک آرام می شوم بایادت آزاد می شوم درکنارت رها می شوم درآسمان پرواز می کنم باصدایت برروی سنگ مرمر باخط خوش می نویسم خواهر دوستت دارم شاعر: جابر قربانی

من اعتمادِ عجیبی به خواب‌های آینه دارم راست می‌گوید خواهرم تو بر ارابه‌ آفتاب با اسبانی روشن از روحِ آسمان خواهی آمد

خواهری دارم که از چشمه عشق ملکوت آمده است چشمهایش به شفافی سرچشمه زیبایهاست نفسهایش زندگیست نامش رضوان است روحش از جنس لطافت دلش از جنس صبور خواهرم خاطرات لحظه های زندگی در کوچه تنهاییست خواهرم ماهتاب شبهای تاریک من است خواهرم یک باغ گل در زیبایی خواب من است خواهرم حاصل یک تنهایی خواهرم حاصل یک قطره اشک از چشمان من است خواهرم آمد از گرمی یک خواب بلند یا که از گریه ابرهای بهار…شاید از یک رویا دست بر دست خدا سینه بر سینه عشق میسپارم او را دست بر دست یه تقدیر قشنگ که بیاید از پشت کلامش لغت عشق با نام خدا چه زیبا من سخن میگویم و اما به هنگام وصیت کردن قلم روزگار را در دست مینویسم بر صفحه خاک شاعر: سبحان زنداقطاعی

خدایا خواهری دارم مثال گوهر و الماس که یار و یاور و غمخوار برای این دل تنهاست خدایا خواهری دارم ز پاکی شهره عام است نگاه او برای من گرفتاری یک دام است خدایا خواهری دارم که مادر هم برایم بود توی شادی توی ماتم همیشه پا به پایم بود ز وصف روی ماه او چه گویم من نمی‌دانم فرشته است یا که انسان است خود من هم نمی‌دانم عجب بخت خوشی دارم که او شد مونس دردم اگر او پیش من باشد دگر دنبال چه گردم؟ تویی عشق و تویی روحم تویی زیباتر از زیبا تویی آرامش خاطر تویی زیباتر از دیبا دلت لبریز از مهر و وجودت غرق در نور است تویی دائم کنار من اگرچه راه تو دور است خدا داند چه اندازه وجودم غرق در رویت نگاهم خیره چشم و اسیر تاب ابرویت روم قربان چشمانت بگردم قد و بالایت دلم تنها تو را خواهد ببوسم خاک پاهایت تو مهری و عجب نازی نکن با این دلم بازی چه گویم من نمیدانم که تو عشقی و مهرنازی اگر این شعر من زیباست تو زیبا کرده‌ای آن را وگر نه یک نگاهی هم نیندازد کسی آن را تو با معناترین معنا تو الگوی همه زن‌ها تویی رعناترین رعنا تو مونس دل تنها شاعر: مهیار ارزنده