شعر صبح بخیر عاشقانه / 60 شعر زیبای صبحت بخیر عشقم همسرم

خوب است که بر این سیاره همیشه کسی هست که به کس دیگری فکر می‌کند شک نکنید فکر بکنید! همین حس آرام خوشایند است که قدم‌های آدمی را در امتداد صبح استوار می‌کند “سیدعلی صالحی”

تو از میان نارون‌ها گنجشک‌های عاشق را به صبح پنجره دعوت می‌کردی وقتی که شب مکرر می‌شد وقتی که شب تمام نمی‌شد “فروغ فرخزاد”

هر روز صبح چایم را با گل لبخندت شیرین می‌کنم “فرشته خدابنده”

بیدار می‌شوی به خودت صبح بخیر می‌گویی برای خودت چای می‌ریزی تکیه می‌دهی به خودت و فکر می‌کنی دلت برای چه کسی باید تنگ می‌شده است؟ و چرا هیچکس آنقدرها که باید خوب نبود که این صبح بی او از گلوی آدم پایین نرود؟ “رویا شاه حسین زاده”

ماه‌روی نازنینم صبح بخیر شور عشق آتشینم صبح بخیر هم پر پروانه‌ها در باغ عشق من گلی جز تو نچینم صبح بخیر نذر چشمانت دوچشم عاشقم عشق من ای نازنینم صبح بخیر جز خدا درقلب من عشقی نبود ای تو عشق بعد از اینم صبح بخیر گر خدا پرسد بهشتم یا که ا من تو را برمی‌گزینم صبح بخیر تا تو را دارم ندارم آرزوی دیگری ماه من مهرآفرینم صبح بخیر… “محمد صفوی”

عاقلانه کنار گذاشتمت اما هر بار که مژه‌ای می‌افتد روی گونه‌ام بی اختیار تو را آرزو می‌کنم مثل بعضی صبح‌ها که یادم می‌رود نیستی و بلند می‌گویم: صبح بخیر “مینا آقازاده”

صبح بخیر ای عشق گل چهره من صبح بخیر ای آنکه روشنی می‌بخشی به زمین با آفتابی تازه صبح بخیر ای تو که همواره در انتظار دیدار خورشیدی صبح بخیر

قصه‌ای بگو پر از طلوع ترانه‌ای بخوان پر از پرواز می‌خواهم صبحمان با عشق بخیر شود

من اگر معشوقه تو بودم صبح‌ها جای باد و باران را تغییر می‌دادم فصل باران را می‌آوردم بالای خانه‌مان آن درخت کاج را بالا می‌رفتم و روی بلندترین شاخه‌اش نامَت را روی ابر می‌نوشتم و می‌سرودم‌ات

به من بگو چقدر یک نفر می‌تواند هرشب به قلب خودش شلیک کند و صبح دوباره دوست داشتن‌ات را از سر شروع کند؟

برای صبح شدن نه به خورشید نیاز است نه خنده‌های باد چشم‌هایت را که باز کنی موهایت که پریشان بشود، زندگی عاشقانه طلوع خواهد کرد

اگر می‌دانستم که صبح من از نگاه تو شروع می‌شود می گفتم زودتر بیا کمی زودتر طلوع کن اگر فقط چند لحظه زودتر نگاهم می‌کردی جهانم شب نمی‌شد

می خواهم تمام شهر را باخبر کنم که بدانند صبح بخیرهایت با من چه می‌کند عجب آشوبی می‌شود دلم

خدا را چه دیدی شاید هم روزی خیال‌بافی‌های دل عاشق پیشه‌ام به حقیقت بپیوندد و من صبح را در آغوش گرم تو آغاز کنم

چه صبح قشنگی می‌شود، اگر یک روز به جای حسرتت تو را داشته باشم

دوباره صبح هیچ چیزی تغییری نکرده انگار تنها دوست داشتنت بزرگ تر شده

صبح طلوع آفتاب است در نگاه تو و من بزرگترین مزرعه آفتاب گردان

سحرخیز تر از من عشق تو است که هر صبح زودتر از من بیدار می‌شود و تا آخر شب چشم روی هم نمی‌گذارد

صبح هم خواب می‌ماند وقتی که من برای دوست داشتن تو سحرخیز می‌شوم

کاش هر صبح به دیدار تو بیدار شدن تو دوا باشی و با عشق تو بیمار شدن با تو بودن همه عمر نفس در نفس‌ات سر به گیسوی تو از عطر تو سرشار شدن مثل برگ گل سرخ و لب خورشید بهار سیر از طعم خوش بوسه دیدار شدن حُسن آن نیست که آن کودک کنعانی داشت حُسن را چشم تو بایست خریدار شدن تو اگر باغچه را نیم نگاهی بکنی گل بابونه ندارد غم بی بار شدن…

روی خوش زندگی همین است همین که کسی باشد صبح را بخیرکند شب را آرام پای فنجان چایت باشد و ظرف‌های روی میز را زوج کند واقعاً چقدر زیبا می‌شود وقتی به جای تشکر می‌گویی: دوستت دارم

صبح بخیر گفتن چه رسمِ شیرینی‌ست وقتی که هر روز بهانه‌ام می‌شود برای بوسیدنت “علی سیدصالحی”

سحرخیزتر از من عشق تو است که هر صبح زودتر از من بیدار می‌شود و تا آخر شب چشم‌ روی هم نمی‌گذارد “مینا آقازاده”

عشقِ تو مثل هوای دَم صبح است تازه‌ام می‌کند کافی‌ست کمی تو را نفس بکشم کافی‌ست ریه‌ام را از دوست داشتنت پُرکنم

آشپزخانه‌ام را دوست دارم وقتی که صبح همراه با گلدان‌های رنگی پشت پنجره عشق را به خانه‌ام پیوند می‌زند و شادی طعم شیرین لحظه‌هایم می‌شود

صبح شده موهایت انگور داده‌اند خورشید از لای خوشه‌ها سر می‌زند شکر خدا امروز هم زنده‌ام که بگویم : دوستت دارم

صبح است و بخیر بودنش فقط بستگی به این دارد که تو یک لیوان چای بریزی و لبخند بزنی که به همین سادگی با دست خالی عشق را در آغوش بگیریم

هر صبحِ خدا، یک غزل از دفتر عشق است سرسبزترین مثنوی از منظر عشق است هر صبح سلامی به گل روی تو زیبا چون یاد گل روی تو، یادآور عشق است

صبح یعنی تو بخندی دل من باز شود پلک بگشایی و از نو غزل آغاز شود صبح یعنی که دلم گرم نگاهت باشد آسمان، عشق، زمین با تو هم آواز شود

هر صبح شاپرکی از حوالی نور سلام سپید نگاهت را می‌بوسد بر وسعت دیدگانم و در افق‌های طلایی یاد عطر شورانگیز حضورت زنده می‌کند مرا به شوق بودنت در مزارع خیس احساس

مدت‌هاست به هوایِ صبح بخیر گفتن‌هایت سحر خیز شده‌ام “صدرا فاریابی”

صبح یعنی تو بتابی و مرا زنده به خود گردانی “هما کشتگر”

صبح است و حیاتی که مرا با تو طلوع است “هما کشتگر”

یکی بیاید به دنیا بفهماند زنگ ساعت‌ها جای صبح بخیر با صدای یار را پُر نمی‌کند که نمی‌کند “فاطمه جوادی”

باز شدن چشمانم هر روز صبح یعنی خدا دوست داشتنت را تمدید کرده قدرش را می‌دانم “علی قاضی نظام”

چه رؤیاییست صبح بخیرهایت طمعی دارد مانند زندگی فقط برای من تکرار کن “لیلا صابری‌منش”

خورشید که می‌تابد از صدای خوش گنجشگ‌ها از نسیم که می‌وزد برمی‌خیزی، صبح می‌شود لبخند از لبانت، چکه می‌کند بگذار این بامداد را نوش کنم با بوسه‌ای به گرمی آفتاب چشمانت، بانو! “عرفان یزدانی”

تبسم‌ات، نسیم را به سمت آستانه لبخندهایم آورده است تا هر صبح، تو شورانگیزترین جریان لحظه‌هایم باشی “عرفان یزدانی”

صدای تو برای من مانند آواز اول صبح گنجشک‌های خیابان بالای خانه‌مان بود که من را از شیرینی خواب اول صبح بی خیال می‌کرد “ابوالفضل وکیلی”

طلوع خورشید که ملاک صبح بودن نیست خورشید من از پشت پلک‌های تو طلوع می‌کند

صبح باشد بوسه‌های ریز یار باشد زمزمه‌هایش کنار گوش‌ات باشد مگر می‌شود بخیر نشود؟ “فاطمه مقدم”

زندگی‌ام را به چشمان تو هدیه خواهم داد هر صبح که چشمان تو گشوده شود زندگی من زیباتر از روز قبل آغاز خواهد شد “سولماز فراهانی”

کمی عمیق‌تر نگاهم کن مثل آفتاب زل بزن توی چشم‌هایم و قشنگ‌ترین اتفاق صبح‌هایم باش “فرشته رضایی”