شعر برای پسرم { 50 شعر عاشقانه احساسی برای فرزند پسر }

پسرم! عطر نفس‌های تو طعم عسله طپش نبض تو آیینه شعر و غزله پسرم فدات بشم لحظه خندیدن تو جانم از شوق پره، روی تو ماه ازله

پسرم دنیا بزرگه ولی تو یه دل بزرگ‌تر از دنیا داری عزیزم با این چشای مهربون تو دل هر کی که خوبه جا داری پسرم دنیا بزرگه ولی من تو رو هر جایی که باشی می‌بینم برات از قشنگ‌ترین باغ زمین گلای مهربونی رو می‌چینم

پدر سوخته در حسرت روی پسر است کفن از روی پسر پیش پدر بگشایید

زیبا پسری مثل ِ گل سرخ دل‌انگیز نیکو اثری مثل عسل، از مزه سرشار یارب تو خود از کودک ما دفع خطر کن یارب تو خود این عائله را خوب نگه‌دار خواب است پسر، صبح که شد یک‌سره تا شب اما سر ِ شب تا به سحر، یک‌سره بیدار در جیغ کشیدن، هنرش حرف ندارد همسایه ما هم شده از قصه خبردار

سلام به تو گل پسر شیرینی مثل عسل سلام به تو نازنین رو زانوی من بشین سلام عزیزترینم تو دنیا بهترینم سلام به روی ماهت تو قلب بابا جایت موهات به نرمی پر بابا رو از یاد نبر چشات مث آسمون قدر بابا رو بدون

پسرم روشنی نور دوچشمان منی دوست دارم بهترین هدیه ای از جانب یزدان منی دوستت دارم پسرم تاج سرم ای که تویی مونس تنهایی بابا روح من جان من و شادی دوران منی دوستت دارم پسرم لحظه میلاد تو هرگز نرود از یادم غنچه نورس من باغ گلستان منی دوستت دارم…

نازنینم پسرم عکس پرخنده دوران طفولیت تو رو در روی منست دل او سوی خداست چشم او سوی منست خنده‌ات می‌بردم در دل دوران قدیم که جوان بودم و شاد شاید این خنده تو خنده بر روشنی موی منست آری ای نور دلم موی شبرنگ قدیمم امروز موی همرنگ پر قوی منست پسرم آگه باش هرکسی فصل زمستان و بهاری دارد آدمی‌زاده به هر دوره شکاری دارد… تو که فرزند منی، شعر خداوند منی نگه عاطفه‌خیز و لب پرخنده تو چشمه عشق من و مرغ سخنگوی منست مهدی سهیلی

پسرم رفته رفته تو در کنارم پاگرفتی و برخلاف آنچه گفته می‌شد که تو به من محتاج هستی من به تو محتاج شدم و بر تو مشتاق و تو شدی همه نیازم همه تلاشم و همه انگیزه‌ام برای تغییر برای تحمل هر سختی و برای تلاشی جاوید تا بتوانم در روز موعود در مقابلت سرافراز باشم و بگویم هر آنچه در توان داشتم برایت نهادم و این تو، این هم زندگی

به پسرم دوستت دارم، دوستت دارم به پهنای آسمون، به عظمت ستاره ها قلب مهربونت به من امید می ده، نور می ده به من هستی و حیات می ده تو مرا می فهمی تو مرا می فهمی صبر و تحملت، انسان دوستیت، وفایت منو به اوج می بره به آغوش آسمان ها در آنجا که از بی مهری و ظلم خبری نیست بر من بتاب تا از گرمایت انرژی یابم و زندگی برام تحمل پذیر شود

پسری تاج سری چون شکری داشتم، مُرد و ازو نی اثری پیش از آنی که مرا غم بخورد کاش آید که مرا هم ببرد پسرم… ‌ها پسرم… وا پسرم گل پژمرده‌ام اي تاج سرم عباس خوش عمل کاشانی

سالها بعد که پسرم را در آغوش میگیرم به او یاد می دهم دوست داشتن از سر راه نیامده اصالت دارد! یاد میدهم از همان کودکی میتواند همه ی را دوست داشته باشد اما آخر سر عاشق یک نفر بشود دستانش باید مرهم دستان ظریفی باشد که تمام دلهره‌هایش رابه او می‌سپارد باید یادش بدهم مردانگی را بلد باشد ان هم نه با سبیل و زور بازو! بلکه با دوستت دارم گفتن‌هاي‌ ناگهانی و زل زدن در چشم‌هایي که تمامش را از ان خود میداند باید یاد بگیرد که فردا روزی برود در خانه عشق‌اش ودر نهایت دوست داشتن بگوید: بیا برویم به هم برسیم… که کال نماند دوست داشتنش مریم قهرمانلو

پسرم روشنی نور دو چشمان منی دوستت دارم بهترین هدیه‌اي ازجانب یزدان منی دوستت دارم پسرم تاج سرم اي که تویی مونس تنهایی بابا روح من، جان من و شادی دوران منی دوستت دارم پسرم لحظه میلاد تو هرگز نرَوَد از یادم غنچه نورس من، باغ و گُلستان منی دوستت دارم پسرم تا که تو باشی دو جهان در نظرم فردوس است عشق دیرین من و نیمه پنهان منی دوستت دارم پسرم شادی تو موجب آرامش دنیای من است شادمان زیست نما،جانی و جانان منی دوستت دارم پسرم گوهر شیدا همه ی ایام کند شُکر به درگاه خدا بودنت خواست خدا بود چو ایمان منی دوستت دارم محمدتقی گوهری

تیر و تیغ است بر دل و جگرم درد و تیمار دختر و پسرم… جگرم پاره است و دل خسته از غم و درد ان دل و جگرم نه خبر می رسد مرا ز ایشان نه بدیشان همی رسد خبرم… مسعود سعد سلمان

پسر کو ز راه پدر بگذرد ظلم‌کاره خوانیمش ار بی‌خرد فردوسی

تو را چو عقل پدر بوده‌ست و تن مادر جمال روی پدر درنگر اگر پسری مولانا

یعقوب صفت کی بود کز پیرهن یوسف او بوی پسر جوید خود نور بصر یابد

زیباترین نوشته ها درمورد پسر پسر کو میان قلندر نشست پدر گو ز خیرش فروشوی دست دریغش مخور بر هلاک و اتلاف که پیش از پدر، مرده بِه ناخلف سعدی زیبا پسری مثل ِ گل سرخ دل‌انگیز نیکو اثری مثل عسل، از مزه سرشار یارب تو خود از کودک ما دفع خطر کن یارب تو خود این عائله را خوب نگه‌دار خواب است پسر، صبح که شد یک‌سره تا شب اما سر ِ شب تا به سحر، یک‌سره بیدار در جیغ کشیدن، هنرش حرف ندارد همسایه ما هم شده از قصه خبردار دیروز، فرایند خبر خوش‌تر ازین بود با معرکه ختنه‌کنان رفت کلنجار کم کرد کمی وزن، ولی بر اثر ِ درد می‌رفت که بالا برود از در و دیوار زخم است کمی پایه پرگار وجودش سخت است ولی پر زدنش بر سر ِ پرگار حساس‌تر از پیش شد ان نقطه حساس می‌سوخت تمام تنش از سوزش ادرار هی جیغ زد و جیغ زد و جیغ زد و جیغ البته، سر ِهرچه دکتر است و پرستار از جیغِ بنفشش همه ی آبی شده بودیم آبی‌تر از اندیشه دریاچه اسرار لابد به خودش گفته، چه دنیای غریبی‌ست این عالم ِ دهشت‌زده پست ِ دل‌اذيت تا می رسی از راه سرِ گوش بریده‌ست بی ان که بپرسند، چه اندازه، چه مقدار البته، خیالِ خفنی نیست، که در شرع مردان همه ی هستند ازین مسئله ناچار این سنت ِفرخنده اسلام عزیز است ما تابع ِ فرمان ِ خداییم درین کار امروز ولیکن، شده با ختنه‌کُنان‌اش این کودک ده روزه سبک‌سیر و سبکبار هم خنده به لب دارد و هم رقص در اندام هم می‌شکند با دُم خود فندق ِ بسیار