متن درباره ماه { 70 شعر و جمله زیبا درباره ماه آسمان }

ماه، یار همیشگی شب ها، شاهد خاموش لحظات شاد و غمگین ما، در آسمان پهناور، بی صدا می چرخد و گذر زمان را به نظاره می نشیند. همچون ما، ماه نیز در حال تغییر است، گاه کامل و نورانی، و گاه در تاریکی فرو می رود. اما در هر حال، هرگز ما را تنها نمی گذارد و با نوری ملایم، آسمان شب را روشن می کند. شاید ماه بخواهد به ما بگوید که تغییر جزئی از زندگی است و در هر سختی، امیدی به روشنایی وجود دارد…..

گویند پشتِ اَبری تا اَبد پنهان نمانَد،هیچ ماه ماه من عمرم به پایان شد،چرا گمگشته ای در پشت ابر

با رفتن ماه تنها نبض پنجره بود که ایستاد.

گردبادی آمد و با دستمال اَبری اش ماه  از  تخته سیاه آسمانم پاک شد.

(مادر) م(ماه) ا(اسمان) د(دنیا) ر(راز) ماه، اسمان (مادرست) که راز دنیاست..

چند قطره از ماه صورتم را خیس می کند، من که تنها نیستم، مابین ابرها ماه مرا می پاید!

ای دوست به آوای بهاری دلمان را بنواز بر چنگ و به زخمه ی دل ریش بساز باغ دلم از ساز تو لبریز گل است خوش آمدی و ماه گل روی تو سبز

این ماه را از آسمان برداشت باید عکس تورا در جای آن بگذاشت باید تا آسمان هم عاشق روی تو باشد هرگوشه تخم عاشقی را کاشت باید

ماه را که چیدم، آسمان / سگرمه هایش در هم رفت. آه… –چقدر خود خواهم!

لیلی ترین لیلای این شهرم مجنونترین مرد جهانم باش گفتی که من ماه تو هستم نه؟! پس بیش از اینها آسمانم باش……

ایوان خانه ماه شب چهارده سایه ی درخت…

تندیسی شده ام خیره به ماه و زاغِ سیاه را چوب می زنم؟؟؟ ولتاژ ِ تنت خشک کرد اندام مرا ….

انگار ماه🌙 جا خوش کرده بود در گوشه ای از صورتش آنقدر سیرت زیبایی داشت که نگذاشت هیچوقت متوجه ماه گرفتگی صورتش شوم!!! همیشه بعد از آرایش قبل از آینه از من می پرسید؟ زیبا شدم… و من چقدر لذت میبردم از بودن در کنار زنی که زیبائیش را بامن تقسیم میکرد……

خواستم از قفس فکر و خیالت بروم خواه ناخواه به اکراه دلم بند نشد…

گرچه گفتنش برایم سخت ست، اما در حضور ستاره ها من ماه را دوست دارم.

شاید هم ماه جای تیری چوبیست بر پیشانی آسمان که مردی عاشق و شیفته خورشید وقتی دلتنگ معشوقه اش بود بر آسمانِ سیاهِ شب شلیک کرد…

شب اتفاقِ قشنگیه اگه تو ماهِ من باشی

زیر نور ماه، پلاک خانه ی تو، –چهارده ست!

آسمان را مرخص کردم من ماه را شب ها در صورتِ تو میبینم (رامین فاخری)…

من اسمت را می گذارم ماه! نیمه ی دلم! تکه ی آفتاب! صدها ستاره ی ریخته بر آب حوض… پس تو مرا چه می خوانی؟

ماه، مگر خودش تنهایی را انتخاب کرد؟ نه! اما اعتزال را به جان می خَرد می داند که این تنهایی همیشگی نیست با چشمانی انتظار، منتظر چشمک یک ستاره در دل ظلمات است. کجای دلت را نورانی تر از تاریکی شب پیدا می کنی؟ پس از خلوتت گِله مند مباش اگر قراربود کسی با تنهایی بمیرد؛ ماه، هزاران بار زیرخاک رفته بود!​…

آنقدر ماهی که می گردد جهان دور سرت . حجت اله حبیبی…

مِثلِ ماه میشَم،وَیادمی گیرم حَتی وَقتی کامِل نیستَم بِدرخشَم!🌙🤍¦…

ماه چه زیبا بود… اما ماه تنها بود… ماه،بیخیال..هی.. ستاره.به خواب.. اما من دیدم ماه پشت ابر ماند.. و باز من .. با این سیگار لعنتی … راه خودرا خواهم رفت… رسیدم… روشن شد…. بیدار شدم…. ماه دیگر پشت ابر نبود.. شاید،. نه،،، قطعا.،.، ایراد من این بود… که ماه 🌙🌒 را میخواستم… آرش شجاعی همان که هستی بمان…

تو مثل روز روشنی همان قدر روشن که ماه همان قدر پر نور که خورشید و همان قدر ، زیبا …

ماه که خوابید، سوسوی ستاره ها، تنها دلخوشی آسمان شد.

ماه قاچ کوچکی است از نور، بر آسمانِ شب می غلتم ستاره لِه می شود….

فقط تاریکی می داند ماه چقدر روشن است فقط خاک می داند دست های آب چقدر مهربان است معنی دقیق نان را فقط آدم گرسنه می داند و فقط من می دانم تو چقدر زیبایی…

امشب در آسمان ماه نمی تابد و آبشار گیسوانت را کسی نمی بافد امشب دست نوازشی تو را نمی نوازد و هیچ سازی برای خواب تو لالایی نمی سازد امشب سهم دستانم ازتو فقط تنهاییست…

آسمانِ دل من مهتابی است و تو چون ماه در آن تنهایی……

ای ابر های دلگیر و مزاحم پرده از روی ماه بردارید، شاید عاشقی به انتظار نشسته است.

بوی ماه میدهی در آسمان من بمان

صورت ماهت به آسمان سیاه افکارم نور می پاشد مثل ماه

حکایت من و تو حکایت برکه و ماه تو در منی مثل عکس ماه در برکه در منی و دور از من دور از هم ولی در دل هم در امتداد هر شب من هستم و تمامت

من اگه قلبم شب بود ماهش تو بودی

بعضیا مثل خورشیدی هستن که زندگیتو روشن میکنن؛ اما من ترجیح میدم ماه باشم تا بتونم تو تاریک ترین ساعات، حتی وقتی خورشید حضور نداره، به زندگیت بتابم…

بیا و با تابش ماه نگاهت شب‌هایم را از تاریکی رها کن و جانم را … به نور نگاهت پیوند بزن….

کنارت یک جهان شعرم شبم شوقم شورم یک جهان آسمانم! بال و پرم پروازم یک جهان می خندم می رقصم کنارت یک جهان مال من است

شب اتفاقِ قشنگی ست اگر تو ماه من باشی “رامین فاخری”

ای که تو ماه آسمان، ماه کجا وُ تو کجا در رخ مَه کجا بوَد این کر و فر و کبریا جمله به ماه عاشق وُ ماه اسیر عشق تو ناله کنان ز دردِ تو، لابه کنان که ای خدا

در آسمانم بمان من ماه را با تو می شناسم…

عزیزم تو ماه آسمانی. اصلا تو کجا و ماه کجا ماه که این همه دل شکستن بلد نیست گله ات را به ماه نمی گوییم ، ناله و دردم را پیش خود خدا می برم.

ماه که خوابید، سوسوی ستاره ها، تنها دلخوشی آسمان شد.

دلم می خواهد ماه من و تو همیشه پشت ابر بماند و هیچ‌ کس از عشق ما باخبر نشود آدم‌ ها حسودند زمانه بخیل است و دنیا عاشق‌ کش است