متن درباره مدرسه ( جملات احساسی و نوستالژیک درباره دوران مدرسه )

یادش بخیر تو دبستان سر کلاس وقتی گچ تموم می‌شد، خدا خدا می‌کردیم معلم به ما بگه بریم از دفتر گچ بیاریم همیشه هم گچ‌های رنگی زیر دست معلم زود می‌شکست بعد هم صدای ناهنجار کشیده شدن ناخن روی تخته سیاه!

دختران پرمهر زنگ‌ها زده می‌شود و در‌ها باز می‌شوند این برای شما شروع یک خاطره است بوی مشق می‌آید و بوی خرده پاک کن‌های بغل دستی بوی دعوا‌های زنگ تفریح بچه‌ها و هر از گاهی اخم ناظم مدرسه بوی املا نوشتن و صدای قدم‌های معلم

من همیشه روز اول مدرسه را بیشتر از آخرین روز مدرسه دوست داشتم اولین‌ها بهترین هستند زیرا شروع هستند

سعی می‌کنم زندگی را مانند روزهای آخر مدرسه سپری کنم بچه‌ها خیلی در این روزها خوشحالند و منتظر شادی بزرگی هستند که قرار است در سه ماه تعطیلی با آن روبرو شوند! دوست دارم تمام زندگیم به همین منوال سپری شود و هر لحظه آنقدر شاد باشم که گویی قرار است خوشحالی بزرگ‌تری به من برسد.

دلم واسه اول دبستانم تنگ شده که وقتی تنها یه گوشه حیاط مدرسه وایسادی یه نفر میاد و بهت می‌گه با من دوست می‌شی؟ حالا ما که دوستیم، فردا سر صف می‌بینمت…

مدرسه خانه‌ای پر از کتاب پر از دفتر پر از کلمات پر از تخته سیاه گچ معلم خاطره دانش مدرسه و درختان گوشه حیاط آن همان جا که پاتوق زنگ‌های تفریح است همان جا که دل‌ها دور هم جمع می‌شوند کلمه‌ها را بر زبان می‌آورند تا روزی خاطره شوند

برای اولین بار در این روز‌ها برای تو ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﯼ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﯽ‌آید ﻗﻠﻢﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻣﺸﻖ‌ﻫﺎ ﻭ ﻣﺸﻖ‌ﻫﺎ چشم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺳﺘﺎﻥ ﮐﻮﭼﮏ تو هستند. ﺩﻓﺘﺮﻫﺎﯼ ﻧﻤﺮﻩ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ تو ﺭﺍ ﺛﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ. ﺁﺏ ﺧﻮﺭﯼ‌ﻫﺎ، ﺗﺸﻨﻪ ﺳﯿﺮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ ﻟﯿﻮﺍﻥ‌ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ تو ﮐﻼﺱ‌ﻫﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ به انتظار صدای پا‌های تو، ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺍﻣﯿﺪﺑﺨﺶ به انتظار ورود تو ﺑﺬﺭ ﺗﻌﻠﯿﻢ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺎﺷﺘﻦ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﭘُﺮ ﺑﺎﺭ تو، ﻧﯿﻤﮑﺖ‌ﻫﺎ ﺑﯽﻗﺮﺍﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻭ ﮐﯿﻒ تو و همه همه در انتظار حضور تو هستند. ﺻﺪﺍﯼ ﮔﺎﻡ‌ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﮑﻔﺘﻦ و ﺟﻮﺍﻧﻪ ﺯﺩنت ﺻﺪﺍﯼ ﺭﻭﯾﺶ ﻭ ﺭُستنت

اول مهر، عطر شیرین و دلنشین مدرسه یادآور سال های پاک کودکی آن عطر خاص از صف های پیراهن سفید یادآور خاطرات شاد و دلپذیر صدای خنده و شادی در راهروها سروده می شد. قدم های کوچک، هدایت می شد به سوی آموزش درس زندگی و نقاشی های رنگین آینده که در چشمان بچه ها، شعله ی مهربانی را می پروراند. اول مهر، بوی آغاز و رویش که هر روز، بر دل ها آرزوها را می سازد عطر عشق را در موسیقی زندگی می نوازد.

نسیم، نفس های معطرش را هر صبح بر گونه های سرخابی کودکانه شان می دمد تا خواب را در سایه های کوتاه دیوار جا بگذارند و مشتاقانه تا حیاط منتظر مدرسه بدوند دیوارهای آجرنمای مدرسه را سراسر شور و شوق پر کرده است . کلاسها با آغوش باز در آستانه درها ایستاده اند تا میهمانان خود را در آغوش بکشند…

کسی که درب مدرسه ای را باز می کند، زندانی را تعطیل می کند….

پاییز با خود شور می آورد و قاصدکها خبر بازگشایی مدارس می دهند، درختان آماده می شوند تا با شوق، برگهای رنگارنگشان را چون کاغذهای رنگی بر سر کودکانی که مشتاقانه به مدرسه می روند بریزند و سارها بر شاخه های انبوه درختان صف کشیده اند، تا آوازهای گرمشان را بدرقه کنند…

هر روز صبح ، عشق را درون کلاسور مدرسه ام گذاشتم و با خود به مدرسه بردمش. استادان عشق گفتند: عاشقی مساویست با رسوایی، نپذیرفتم. حالا بعد از سالها عشق خواندن، چسباندند بر روی کارنامه ام، مهر مردود خرداد را، حالا فهمیدم رسوا شده ام، رسوای راه عشق… رسوای راه مدرسه… حالا فهمیدم ، عاشقی مساویست با رسوایی…

صدای گام هایی کوچک به گوش می رسد؛ صدای شکفتن و جوانه زدن، صدای رویش و رُستن، صدای پای بهار، صدای پای مدرسه می آید. بهار دانش مبارک…

مدرسه، فرصت بزرگ فهمیدن است که در آن، روح قد می کشد و بزرگ می شود. بهار دانش مبارک…

از لحاظ روحی دلم میخواد یه کودک کلاس اولی باشم که تنها دغدغش پیدا کردن دوست جدیده

همه احساس ها بهاری است. مهر، سمفونی قشنگی از محبت را در مدرسه می نوازد که طبیعت، شیفته شنیدن آن است. نگاه کن؛ در گوشه و کنار حیاط، معصومانه ترین برگ های دوستی ورق می خورد. امروز، سرنوشتی از شور و شوق، در مدرسه رقم زده می شود. امروز، جشن تولد مدرسه است….

کاش همیشه دانش آموز بمانیم! کاش هر سال، اول مهر که می‌شود، همینطور هیجان زده، منتظر صدای زنگ آغاز سال تحصیلی جدید، در پوست خودمان نگنجیم. کاش قدر معلم های‌ صمیمی را بیشتر بدانیم!…

روز هیاهوی دانش آموزان شاد … روز معلم های‌ صبور و مهربان … روز ناظم های‌ دلسوز و مدیرهای دوست داشتنی … روزی که باز فراش پرتلاش، می‌رود به جنگ هر چه غبار….

ما در مدرسه یاد گرفتیم که اگر منشوری داشته باشیم و اجازه بدهیم شعاعی از نور از آن عبور کند ؛ خواهیم دید که نور به هفت رنگ تجزیه خواهد شد ، همان رنگ‌های رنگین کمان عشق هم همینطور است ؛ اگر عشق را در منشور عقل و خرد بشری بتابانیم ، خواهیم دید که به عناصر متعددی تجزیه میشود و ما درست مثل رنگین کمان ، نور عشق را آشکار خواهیم دید …

دنیا برام شده مث کلاس درس پ چرا زنگ نمیخوره؟ پس کی میام پیش تو ؟ اندازه شوق دانش آموزی حین زنگ تعطیلی منم مشتاقم ساداتم زنگ پایان فراق را بزن…

پاییز با خود شور می‌آورد و قاصدک‌ها خبر بازگشایی مدارس می‌دهند، درختان آماده می‌شوند تا با شوق، برگ‌های رنگارنگشان را چون کاغذهای رنگی بر سر کودکانی که مشتاقانه به مدرسه می‌روند، بریزند و سارها بر شاخه‌های انبوه درختان صف کشیده‌اند، تا آوازهای گرمشان را بدرقه کنند

کلاس اول کلاس دوم یکی یکی بالا آمدیم و آموختیم یکی یکی مهرها را پشت سر گذاشتیم یکی یکی کلمه‌ها را بوسیدیم یکی یکی در جمله‌ها نفس کشیدیم

بوی مهر، بوی مهربانی، بوی لبخند، بوی درس و مدرسه و شوق کودکانه در پیاده روها، بوی نمره های بیست، بوی دفتر حساب و مشق های ناتمام، بوی دوستی و مهر و محبت

همه احساس‌ها بهاری است. مهر، سمفونی قشنگی از محبت را در مدرسه می‌نوازد که طبیعت، شیفته شنیدن آن است. نگاه کن؛ در گوشه و کنار حیاط، معصومانه‌ترین برگ‌های دوستی ورق می‌خورد. امروز، سرنوشتی از شور و شوق، در مدرسه رقم زده می‌شود. امروز، جشن تولد مدرسه است