متن درباره غرور (70 شعر و متن غرور آمیز و مغرور)

برام از فاصله‌ها نگو،چیزی بجز غرور بینمون وجود نداره!

‏هميشه دل به دل راه داره ‏ولي خب غرور نميذاره 🙂

Be with someone who is proud to have you. با كسى باش كه از داشتنت احساس غرور كنه.

کاش خدا سه چیز را نمی آفرید غرور ، دروغ و عشق تا هیچ گاه کسی از سر غرور به دروغ دم از عشق نزند

عذر خواهی شکستن غرور نیست نمایش شعوره!

توی رابطی هاتون اخلاق داشته باشید، غرور واسه غریبه هاست…

خیلی چیزا باید مال ما میشد ولی غرور داشتیم مال بقیه شد…

نه میتونم جلوت این بحثه رو بازش کنم، نه میتونم با غمِ تنهایی سازش کنم، نه غرور اجازه میده که به تو خواهش کنم…

غرور برای کسی که دوستش داری یجور گل به خودیه…

𝐋𝐞𝐭 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐬𝐜𝐚𝐫𝐬 𝐛𝐞 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐬𝐢𝐠𝐧𝐬 𝐨𝐟 𝐜𝐨𝐮𝐫𝐚𝐠𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐧𝐨𝐭 𝐨𝐧𝐞 𝐨𝐟 𝐰𝐞𝐚𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬, 𝐢𝐭'𝐬 𝐲𝐨𝐮 𝐰𝐡𝐨 𝐠𝐞𝐭 𝐭𝐨 𝐦𝐚𝐤𝐞 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐰𝐞𝐚𝐤𝐧𝐞𝐬𝐬 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞𝐬 𝐲𝐨𝐨𝐮𝐫 𝐬𝐭𝐫𝐞𝐧𝐠𝐭𝐡 𝐚𝐧𝐝 𝐛𝐞𝐚𝐫 𝐢𝐭 𝐰𝐢𝐭𝐡 𝐩𝐫𝐢𝐝𝐞. بگذار جای زخم تو نشان شجاعتت باشد نه یکی از ضعف‌هایت، این تویی که باید ضعف خود را به قدرت تبدیل کنی و آن را با غرور حمل کنی.

عذر خواهی شکستن غرور نیست نمایش شعوره!

ما آدما خیلی عجیبیم! از محبت های یکی فرار میکنیم.. خودمونو پرت میکنیم زیر غرور یکی دیگه…!

اینکه مغرورید اصلا اشکالی نداره ولی اینکه فکر میکنین فقط خودتون غرور دارین خیلی بده!

اگر آتش می دانست که سرانجامش خاکستر است هرگز با اینهمه غرور زبانه نمی کشید

به کمال عجز گفتم که به لب رسیده جانم به غرور و ناز گفتی تو مگر هنوز هستی

مهم نیست اگر انسانی برای کسی که دوستش دارد غرورش را از دست بدهد اما فاجعه است اگر به خاطر حفظ غرور کسی را که دوست دارد از دست بدهد. شکسپیر

جانِ دلم… غرورِ مَردانه و این حرفها… بماند پشتِ درِ خانه… بماند برای غریبه ها…! به من که رسیدی… وردِ زبانت باشد دوستت دارم… سیما امیرخانی

زیبای من به شهر من بیا به شهری که بدون باران هم نفس میکشد! به جسارت ناامیدی! ما غم مان هم غرور دارد… ابراهیم بلاغی

اما جایی میانه ی راه؛ در نهایتِ غرور و ایستادگیِ مان، فرو می ریزیم. از دردِ؛ هیچ کسی را نداشتن، از دردِ؛ دل را به کسی نبستن، از دردِ "در میانِ جمع ، تنها بودن" … همه ی آدم ها نیاز دارند یکی را داشته باشند، که در نهایتِ تنهایی و خستگی؛ دلشان به دوست داشتنش گرم باشد. آدم، بدونِ عشق و محبت، زود، پیر می شود. یک نفر باید باشد! یک نفر؛ که عاشقش باشی، یک نفر؛ که عاشقت باشد…

گاهی باید رفت ماندنت به تباهی میکشد غرور و احساست را…

نژاد، دین، غرور قومی و ملی‌گرایی هیچ تاثیری ندارند  به جز اینکه یاد می‌دهند تا از مردمی که هیچوقت ملاقات نکرده‌اید متنفر باشید!

درد، زنجیر خوبی است در صیقلِ تفکر آدمی وقتی در جامه ی غرور خویش پا از گلیم خویش دراز تر می کند

هیچ‌وقت اجازه نده ترس و غرور احمقانه کاری کند، که آدمی را که برایت عزیز است از دست بدهی…!

محبوبم؛ اگر روزی درباره‌ی من از تو سوال کردند، خیلی فکر نکن و با تمام غرور به آن‌ها بگو دوستم دارد، خیلی دوستم دارد..

میشه یهو پی ام بده بگی که توام دلت تنگه؟ میشه بگی ک فقط غرور لعنتیت نمیزاره کنارم باشی؟ میشه!؟

دیـگـــر نه اشـکـــهایم را خــواهـی دیــد نه التـــمـاس هـــایم را و نه احســـاســاتِ ایــن دلِ لـعـنـتـی را به جـــایِ آن احســـاسی که کُـــشـتـی درخـتـی از غــــرور کـاشـتم

اونی که دستش دور گردن شماست قلادش دست ما بود خوب پارس کردن بلد نبود ولش کردم آره اینجوریاست

بگذار فکر کند مغرور هستم من دوستت دارم را تقدیم به هر کسی نمیکنم

من کینه ایی نیستم و مغرور دنیا نیامده ام ولی آلزایمر هم ندارم بدی ها رو مثل خوبیا یادم میمونه و جبران میکنم

دلم قلک نیست که وقتی شکستیش چیزی گیرت بیاد نهایتش خودت ازش میای بیرون که دیگه ارزشی نداری

من عاشقانه هایم را روی همین دیوار مجازی می نویسم از لج تو از لج خودم که حاضر نبودیم یک بار این ها را واقعی به هم بگوییم

لعنتی ســـلام مــــرا بــــــه غـــرورت برســــــان و بـــه او بگــــو بـهـــای قــــــامــت بــلنــــدش تــنــهــایـیـســـــت

همه ی بغض من تقدیم غرور نازنینت باد غروری که لذت دریا را به چشمانت حرام کرد

جـــانبــــازٍ چند درصـــد است او که در حادثه ی عـــشـــق قــــــلب و غــــرور خود را از دست داده است

گرچــه ای دوســــت غرور دلــــــت احســــاس مـــرا درک نکـــرد آفریــــن برغـــم عشــــقـــت کــه مرا ترکـــ نکرد

آدمی غــــــرورش را خیلی زیاد شاید بیشتر از تمـــــــام داشتــه هــــایــش دوست می دارد حالا ببین اگر خودش، غـــــــرورش را بـــه خـــــاطــــر تـــــو، نادیده بگیرد چه قدر دوســتت دارد

گاهی دلم می خواهد وحشــیانه غرورت راپاره کنم قلب ترا در مشتم بگیرم و بفـشارم تا حال مرا لحظه ایی بفهمی

کاش می فهمیدی که تــــــــــو از دید من زیبا بودی دیگران حتی نگاهت هم نمی کردند و تـــــــــو چه اشتباهی مغرور شدی

خیلی باید بی معرفت باشی که نفهمی پشت جمله تنهام نذار من بی تو نمیتونم چه غروری شکسته شده به خاطر دوست داشتنت

دخترک رفت ولی زیر لب این را می گفت او یقینا پی معشوق خودش می آید پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود مطمئنا که پشیمان شده برمی گردد عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز

ما بدهکاریم به یکدیگر و به تمام دوستت دارم های ناگفته ای که پشت دیوار غرورمان ماند و آنها را بلعیدیم تا نشان دهیم که منطقی هستیم

سلام مرا به غرورت برسان و به او بگو بهای قامت بلندش تنهاییست

محکم تر از آنم که برای تنها نبودنم آنچه را که اسمش را غرور گذاشته ام برایت به زمین بکوبم احساس من قیمتی داشت که تو برای پرداخت آن فقیر بودی

کاش می فهمیدی که تــــــــــو از دید من زیبا بودی دیگران حتی نگاهت هم نمی کردند و تـــــــــو چه اشتباهی مغرور شدی

تاریخ را بخوان کم نبوده اند ظالمان یا راه را بسته اند یا آب را و تو سنگدل تر از همه چشم هایت را بر من می بندی

باید مغرور بود و دور از دسترس باید مبهم بود و سرسنگین خاکی که باشی آسفالتت میکنند و از رویت رد میشوند

تمام می شوم روزی فکرش را بکن یک روز می اید و می بین نه من هستم نه کلمات