اشعار مداحی شور حضرت ابوالفضل (ع) با 30 شعر زیبای غمگین سینه زنی

روی لبم واویلا

کسی ندیده توی دنیا

که با لبای تشنه

سقا بمیره در کنار دریا

یار و علمدار من

منو نذاری تنها

ای کاش به فکر غصه‌های من باش

یه کاری کن غریبم داداش

پاشو ببین ای سقا

که حرمله سه‌شعبه داره

می‌شه رباب دیگه بیچاره

می‌ره رو نی سر شیرخواره

پاشو ببین ای سقا

چه نقشه‌ها دارن این لشکر

میان به پشت خیمه آخر

برای نبش قبر اصغر

ابالفضل، ابالفضل

ابالفضل، ابالفضل

بعد تو عباس من

تنم می‌مونه زیر مرکب

دیگه می‌ره اسیری زینب

نداره محرمی از امشب

از سر نی می‌بینی

داره می‌ره خرابه زینب

به دست و پاش طنابه زینب

تو مجلس شرابه زینب

دستای نامحرم‌ها

بلند می‌شه به روی زینب

یه بغضی تو گلوی زینب

آتیش می‌گیره موی زینب

ابالفضل، ابالفضل

ابالفضل، ابالفضل

دخیلک، دخیلک

یا عباس بن علی

مه آل هاشم، یل بی‌نظیری

ابوفاضلی و ز نسل غدیری

تو را گفته مادر که گویی همیشه

امیری حسنٌ و نعمَ الامیری

ادب تو زبانزد

کرم تو چه بی‌حد

مدد یا اباالفضل

گشته ذکر هر دلی

دخیلک، دخیلک

یا عباس بن علی

جمالت چه زیبا

عجب دلربایی

امیر سپاهی

شه کربلایی

جهانی فدای صفا و مرامت

که الگوی ایثار و عشق و وفایی

همه اهل دنیا

دل دادن به سقا

که عشق تو باشد عشق بین‌المللی

دخیلک، دخیلک

یا عباس بن علی

امیر منی در دفاع از ولایت

ز حیدر گرفتی نشان شجاعت

شنیدم که زهرا به روز قیامت

دو دست تو آرد برای شفاعت

مقطوع‌الیدینی

تو باب‌الحسینی

مدد یا اباالفضل

گشته ذکر هر دلی

دخیلک، دخیلک

یا عباس بن علی

علمدار، علمدار

علمدار، علمدار

دین و دلم برده‌ای

ماه سکینه

بی تو چگونه روم

سوی مدینه؟

تشنه بی‌دست، ای علمدار

کشته سرمست، ای علمدار

ای پسر سوم زهرا

علمدار

سر به روی دامن فاطمه داری

روی لبت از چه رو زمزمه داری؟

فرق تو پاره، ای علمدار

سینه شراره، ای علمدار

کعبه‌ای در علقمه داری

علمدار

رفتن تو می‌شود اوج غم من

جسم تو افتاده دور از علم من

چشم تو بسته، ای علمدار

خسته خسته، ای علمدار

پای عدو و حرم من

علمدار

حیدرون می‌گن حسین

فاطمیون می‌گن حسین

زینبیون می‌گن حسین

حسین می‌گه اباالفضل

کوی منا می‌گه حسین

کرب‌وبلا می‌گه حسین

حسین می‌گه اباالفضل

عرض و سما می‌گن حسین

فرشته‌ها می‌گن حسین

دیونه‌ها می‌گن حسین

حسین می‌گه اباالفضل

قدر و فلق می‌گه حسین

نور علق می‌گه حسین

حضرت حق می‌گه حسین

حسین می‌گه اباالفضل

صف‌شکنا می‌گن حسین

گریه‌کنا می‌گن حسین

حسین می‌گه اباالفضل

مسافرا می‌گن حسین

مهاجرا می‌گن حسین

کبوترا می‌گن حسین

حسین می‌گه اباالفضل

مسیحیا می‌گن حسین

ارمنی‌ها می‌گن حسین

یهودیا می‌گن حسین

حسین می‌گه اباالفضل

عباس علمدار حسین

عباس علمدار حسین

میر و سپه‌دار حسین

شد پاسدار خیمه‌ها

اخی و سالار حسین

آه و فغان کودکان

هر دم رود بر آسمان

از سوز تشنگی همه

دنبال دلدار حسین

فریاد وا عمو عمو

العطشا، العطشا

آید به گوش و گشته است

مانع پیکار حسین

آلاله ام‌البنین

نشسته بر روی زمین

در فکر تشنه‌کامی

قصه و افکار حسین

ای آسمان خون گریه کن

بر کربلا و ناله‌اش

بر کشته‌ها و آتش و

زینب نالان حسین

روح بلند حیدری

پا بر رکاب مرکبش

عازم به سوی علقمه

چون اشک غلطان حسین

شد وارد شط فرات

با دیدگان خسته‌اش

یاد آمدش از اصغر و

از کام عطشان حسین

کف‌ها به زیر آب کرد

نزدیک لب‌هایش نمود

گفتا ببر این آب را

از بهر طفلان حسین

مشکی پر از آن آب کرد

روان به سوی خیمه‌ها

دستش جدا شد از بدن

با تیغ عدوان حسین

خون سرش همراه اشک

می‌ریخت غلطان روی مشک

دیگر امیدش قطع شد

از بهر یاران حسین

شد واژگون از روی اسب

الگوی ایمان و ادب

گفتا که کردم من فدا

جانم به قربان حسین

دل از من نکن

پاشو امیر لشکر من

دل از من نکن

پاشو امید خواهر من

دل از من نکن

ببین شکسته کمر من

آب‌آورم

خالی شده دور و برم

پاشو که الان عموشو می‌خواد

سکینه دخترم

وای وای وای وای

چه کنم، چه کنم، چه کنم

عباس پاشو پهلوون

بدون تو بی‌تکیه‌گاهم

پاشو پهلوون

دست تو افتاده تو راهم

پاشو پهلوون

پاشیده بعد تو سپاهم

کارم زاره

از کف من رفته چاره

به کی بگم از گوش رقیه

درآره گوشواره

وای وای وای وای

چه کنم، چه کنم، چه کنم

عباس بلند شو ببین

چی اومده سرم برادر

بلند شو ببین

اومده مادرم برادر

بلند شو ببین

حال و روز حرم برادر

ای خوش‌غیرت

خوابیدی تو صحرا راحت

پاشو که پوشیده دیگه زینب

لباس اسارت

وای وای وای وای

ولدی، ولدی، ولدی

عباس

ای به حرم نور عین

کاشف کرب‌الحسین

ای که دو دستت جداست

ای که جبینت دوتاست

یار و علمدار من

گو علمت در کجاست؟

ای رخ تو مه‌وش

خیز و ببین از عطش

دختر من منتظر

اصغر من کرده غش

آه و جدا شد سرم

مشک و دو دست و علم

رفتی و پشت حسین

از غم تو گشته خم

رنگ سکینه پرید

قامت زینب خمید

اهل حرم را دگر

وقت اسیری رسید

هر جا برات گریه کنم بهشته یا اباالفضل

زهرا به روی قلب من نوشته یا اباالفضل

به بی‌قراری‌ام می‌نازم

می‌سوزم از عشق و می‌سازم

هر جا که اسمتو بیارن

بی‌اختیار دلمو می‌بازم

ای کاش دل درمونشو ازت بگیره امشب

بین همین سینه‌زنی برات بمیره امشب

حرم قشنگت آرزومه

نوکری تو آبرومه

به عشق تو زنده می‌مونم

بدون تو کارم تمومه

چشم‌های بی‌مقدارمو به پرچمت می‌دوزم

تقدیر من اینه آقا از عشق تو بسوزم

هر جا برات گریه کنم بهشته یا اباالفضل

زهرا به روی قلب من نوشته یا اباالفضل

تو روضه زخم مدینه

گریه برات چه دلنشینه

چشام توی دریای اشکه

وقتی که خوابتو می‌بینه

از دولت عشق تو شد دلم غلام زهرا

به دست تو زندگیمو زدم به نام زهرا

نشد که تو بگیری آخر

تقاص دادهای حیدر

هنوز منتظر نشستی

برای انتقام مادر

با یاد ظلم کوچه‌ها

بیاد حسرتی تو

از داغ زهرا مادرت

زخمی غیرتی تو

هر جا برات گریه کنم بهشته یا اباالفضل

زهرا به روی قلب من نوشته یا علی مدد

اباالفضل ساقیا

حسرت لب‌های ترک‌خورده‌ات بر لب آب فرات

دست قنوتت

لب اگر تر کند

جوشد از این خاک

هزاران پناه

ساقیا

تشنه‌لبانت همگی صف زدند

گریه‌کنانت همگی صف زدند

سوختگانت همگی صف زدند

مشک محبت کجاست؟

تشنه‌ایم ساقیا

آب‌ها اشک‌ریز

موج‌ها بر سر و سینه‌زنان

کوه کنار تو نشست از کمر

دیده خورشید برایت گریست

ای علمت واژگون

سرو قدت سرنگون

اهل حرم را بگو

نماز آیات به جای آورند

ماه گرفته ز دل علقمه

ابالفضل

به نام عشق، بیرق علمدار

ابالفضل

به نام فرق منشق علمدار

ابالفضل

به نام پرچم زمین‌فتاده

ساقی از عمود کین‌فتاده

به نام دست از بدن جدایت

به نام آن سر ز تن جدایت

به نام ابروی شکسته او

به گیسوی به خون نشسته او

به نام دلربای عشق مهدی

بنه سرت به پای عشق مهدی

به نام ذکر شور سینه‌زن‌ها

به نام آن سرور سینه‌زن‌ها

به نام ساقی کرم ابالفضل

روح درون پیکرم ابالفضل

اگر که تو سینه‌زنی

یا علی سینه بزن

سینه بزن یا علی

بمیرم ای مهتاب

از عمود نامردی

شد دوتا سرت عباس

ابروهات شکسته

می‌رسه از صحرا

عطر یاس شهر غم‌دیده

ای رخ نیلی

غم به دل نشسته

بی تو پسر شیر خدا

زینب می‌ره تا شام بلا

نیلی می‌شه باغ لاله‌ها

آب، آب

عمو عباس تشنمه

یا اباالفضل مدد

ای علم افتاده بر خاک بلا

یا اباالفضل مدد

ای پناه خیمه‌های کربلا

بی‌تو دل زینب شکست

بی‌تو حرم بی‌یاور است

بی‌تو حسین بن علی

غریب‌تر از همیشه در معبر است

یا علمدار حسین

یا سپهدار حسین

یا اباالفضل مدد

ای گرفتار حسین

ساقی دشت کربلا

آب نیاوردی ولی

آبرو آوردی برای

مکتب عشق علی

مشک تو افتاد ولی

نام تو بالا مانده است

دست تو افتاد ولی

دست تو آقا مانده است

ای قمر بنی‌هاشم

ای تمام غیرت حرم

تا قیامت می‌زند

نام تو در سینه علم

ای علمدار حرم

بی‌تو حرم غوغا شده

چشم سکینه بعد تو

غرق تمنای عموها شده

پاشو ببین ای ماه من

خیمه پر از اضطرابه

زینب صدایت می‌زند

دل بی‌تو بی‌تابه

یا اباالفضل، یا اباالفضل

ای امید دل حسین

یا اباالفضل، یا اباالفضل

ای سپاه بی‌نظیر دین

عباس جانم

دستم به دامان تو

ای همه دار و ندار

قلب پریشان تو

عباس جانم

ای علمدار وفا

مانده کنار علقمه

چشم تر کربلا

برگرد ای پناه حرم

برگرد ای قرار حسین

بی‌تو شکسته می‌شود

قلب عزادار حسین

ماه بنی‌هاشم

ای چراغ خیمه‌ها

ای صدایت مرهم

بر دل بی‌تاب ما

ماه بنی‌هاشم

ای دلاور، ای امیر

ای که نامت می‌شود

در دل نوکر مسیر

سینه‌زن‌ها می‌زنند

با تو دم یا اباالفضل

پرچم ما زنده است

تا ابد با اباالفضل

دست بریده

اما گره‌گشایی

بی‌سر و سامان شدی

اما تو دلربایی

مشک تو پاره شد

اما امید زنده است

نام تو تا قیامت

در دل ما نوشته است

ای علمدار حسین

ای وفادار حسین

با دو دست بی‌دستت

تو مددکار حسین

نرو عباس

حرم چشم‌انتظار است

نرو عباس

سکینه بی‌قرار است

نرو عباس

صدای العطش آمد

نرو عباس

دل زینب به غم آمد

ولی رفتی برای آب

برای کودکان تشنه

و افتادی کنار مشک

میان نیزه و دشنه

عموی تشنه‌ها

صدایت می‌زنند

کنار خیمه‌ها

دعایت می‌کنند

عموی تشنه‌ها

کجاست دست‌های تو؟

کجاست مشک آب تو؟

کجاست رد پای تو؟

تمام خیمه می‌گرید

برای قامت خمیده

برای مشک پاره

برای دست بریده

ای باب‌الحوائج

ای امید دل‌های شکسته

ای پناه بی‌پناهان

ای به عهد خود نشسته

به نگاه تو دخیل است

دل هر عزاداری

تو همان علمداری

که به دل قرار آری

یا اباالفضل مدد

یا اباالفضل امان

از نگاهت می‌رسد

رحمت صاحب‌زمان

ابالفضل، ابالفضل

ذکر دل بی‌قرارم

ابالفضل، ابالفضل

تو امید روزگارم

با علمت زنده‌ام

با غمت گریه‌کنم

هر کجا نام تو آمد

سینه را شعله زنم

یا قمر بنی‌هاشم

ای امیر تشنه‌کام

تا نفس دارم بگویم

یا اباالفضل السلام

مشک پاره، دست افتاده

علقمه ماتم‌سرا شد

تا زمین افتاد سقا

پشت مولایم دوتا شد

آب دریا شرمگین شد

موج‌ها آرام مردند

کودکان تشنه اما

نام عباس را صدا کردند

یا علمدار، یا علمدار

ای امید خیمه‌ها

با تو می‌گرید دل ما

تا قیامت در عزا

فدای غیرتت عباس

فدای هیبتت عباس

تمام کربلا می‌گفت

فدای همتت عباس

تو رفتی تا که آب آری

برای کودکان حرم

ولی در راه برگشتی

بدون دست و بی‌علم

فدای چشم خونبارت

فدای مشک پاره‌ات

فدای آن نگاه آخر

به سوی خیمه‌گاهت

پرچم علقمه

افتاده روی خاک

اما هنوز بالاست

در قلب سینه‌چاک

هر کس که نوکر توست

سر را بلند دارد

چون نام زیبایت

دردی به بند دارد

یا عباس، یا عباس

ای قبله حاجات

نام تو رمز اشک است

در مجلس روضات

غریب علقمه

تنها و بی‌دستی

اما کنار آقا

بر عهد بنشستی

از بس وفاداری

شرمنده شد دریا

آب از خجالت ریخت

در پای تو آقا

غریب علقمه

ای یار بی‌مانند

با نام تو زنده است

هر گریه‌مند و دردمند

ابالفضل ای علمدار

ای ساقی بی‌قرار

ای جان زینب و حسین

ای تکیه‌گاه کارزار

شور تو در سینه‌هاست

نام تو آیین ماست

هر کس تو را صدا زده

دستت گره‌گشای ماست

یا اباالفضل دخیل

یا قمر بنی‌هاشم

به اشک مادرت قسم

مرا ز غم رها کن

پاشو برادر

حرم پناهی ندارد

پاشو علمدار

زینب قراری ندارد

پاشو که طفلان حرم

چشم انتظار آب‌اند

پاشو که اهل خیمه‌ها

از غم تو بی‌تاب‌اند

اما صدایی می‌رسد

از علقمه آرام

من تا نفس در سینه دارم

می‌مانم پای امام

عباس حسین

ای یل ام‌البنین

تو جلوه حیدری

تو ماه روی زمین

عباس حسین

ای علمدار وفا

افتاده‌ای اما هنوز

پناهی برای ما

هر جا که نام تو رود

دل‌ها حرم می‌شود

در روضه‌های نام تو

هر دیده نم می‌شود

سقای بی‌دست

ای آبروی آب

از خجالت پیش تو

دریا شده بی‌تاب

با آن لب تشنه

رفتی میان شط

اما ننوشیدی

از غیرت و همت

ای تشنه‌تر از آب

ای ساقی حرم

با نام تو می‌گیرد

دل‌ها دوباره دم

غم عباس

غم خیمه‌هاست

غم یک علم

روی خاک بلاست

غم عباس

غم مشک پاره است

غم زینبی

بی‌یار و بی‌چاره است

غم عباس

غم سیدالشهداست

غم لحظه‌ای

که پشت حسین شکست

یا کاشف الکرب

از کرب حسین

ای جلوه غیرت

ای نور یقین

دستت جدا شد

اما علمت ماند

نامت به دل‌ها

تا ابدیت خواند

یا کاشف الکرب

دست من و دامانت

در شب روضه

گریه کنم مهمانت