متن درباره شکست (متن های مهم و آموزنده درباره شکست خوردن)

بی اعتقادی یک نیروی مخرب است. فکری که ایمانش را از دست داده یا گرفتار شک شده است، پی دلائلی می گردد تا دودلی خود را توجیه کند. مسبب بسیاری از شکست ها، بی اعتقادی، عدم اطمینان، گرایش ناخودآگاه به شکست و نداشتن رغبت چندان به پیروزی است. کافی است تردید به خود راه دهید تا شکست بخورید و به پیروزی بیندیشید تا مؤفق شوید.

از شکست نترسید؛ از این بترسید که سال آینده همین جایی باشید که امروز هستید

هرگز تسلیم نشوید وقتی مشکلی رخ می دهد، وقتی جاده سربالایی است، وقتی پول کم و بدهی زیاد است، وقتی دلت می خواهد لبخند بزنی اما مجبوری که آه بکشی، وقتی تحتِ شرایطِ فشار و خفقان هستی نفس بکش اما تسلیم نشو! زندگی سرشار از فراز و نشیب است ما می دانیم و لمسش می کنیم بارها شکست می خوریم و وقتی که باید تلاش کنیم، دست از کار و تلاش برمی داریم اگر پیشرفت کُند است، هرگز تسلیم نشوید موفقیت شاید در یک قدمیِ شما باشد در مقابلِ شدیدترین ضربات به نبرد ادامه بدهید در بدترین شرایط است که نباید تسلیم شوید.

یک‌ روز باید جدا شد. باید تنها ماند. باید شکست. اما در این شکستگی تنها، فقط به تو فکر می‌کنم

موفقیت پیمودن مسیر دشوار از شکست به شکست بدون از دست دادن اشتیاق است

تا زمانی که برای نجات خود، به بیرون از خودت تکیه کنی، بارها و بارها زمین می خوری. این قانون هستی است، که با شکست های مکرر به تو بفهماند که: باید دست از گدایی بکشی چون تو خود پادشاه هستی، خودت را کشف کن.

تنها یک چیز است که دستیابی به یک رویا را غیرممکن می‌کند؛ ترس از شکست.

مقصر دانستن دیگران همیشه خیلی آسان است. میتوانی تمام عمرت را به مقصر دانستن دنیا بگذرانی، اما بِدان مسئولیت تمام موفقیت ها یا شکست هایت فقط با خودت است‌…

گرچه گاهی تندبادی شاخه‌ای را هم شکست سرو می‌ماند ولی توفان به پایان می‌رسد فاضل نظری

یک نجار معمولی چطور موفق شد با روشی ابتکاری میلیونر شود و آسمان خراش بسازد؟ ماجرای فرد ورشکسته ای که با بهره گیری از نیروی تفکر خویش توانست شکست های خود را جبران کند و موفقیت را از آن خود سازد

قشنگ ترین آدم‌هایی که می‌شناسیم کسانی هستند که شکست، رنج، مبارزه، و خسران را شناخته‌ و راه خود را از اعماق بازیافته‌اند. این افراد قدردان زندگی‌اند و نسبت به آن حساسیت و درکی دارند که آنها را از همدردی، مهربانی، و نوعی توجه دوست داشتنی و عمیق سرشار می‌کند.

کاش تا دل می گرفت ومی شکست دوست می آمدکنارش می نشست

اگه هدفت رسیدن به چیزی باشه که با ذاتت در تضاده، همیشه شکست می‌خوری‌. هدفت باید این باشه که خودت باشی؛ که مثل خودت رفتار کنی و به نظر برسی و فکر کنی، که حقیقی ترین نسخه خودت باشی، از خودت بودن استقبال کنی، تشویقش کنی، دوستش داشته باشی، برای رسیدن بهش سخت تلاش کنی. وقتی هم کسی مسخره‌ش می‌کنه یا بهش دهن کجی می‌کنه، محل نزاری. حرفای پشت سرت بیشترشون در واقع حسادتن و فقط ظاهرشون رو تغییر دادن، سرت رو بنداز پایین، استقامتت رو حفظ کن

در بعضی طوفانهای زندگی، کم کم یاد میگیری که نباید توقعی داشته باشی، مگر از خودت. متوجه میشوی، بعضی را هرچند نزدیک، اما نباید باور کرد، متوجه میشوی روی بعضی، هر چند صمیمی، اما نباید حساب کرد، میفهمی بعضی را هر چند آشنا، اما نمیتوان شناخت، و این اصلا تلخ نیست، شکست نیست، ممکن است در حین آگاه شدن درد بکشی، این آگاهی دردناک است، اما تلخ هرگز…

عاشقی سخت نیست جدایی و شکست هم تلخ نیست! غمگین ترین زندگی متعلق به کسی ست که عشق را تجربه هم نکرده…

واقعاً رؤیا و حقیقت چه فرقی با هم دارند وقتی هر دو به یک اندازه آدم را دچارِ درد و رنج می‌کنند؟ همهٔ آن‌هایی که روزی کسی را دوست داشتند حالا دیگر دوستش ندارند و در دفاع از خودشان اینطور می‌گویند که عشقشان عشقی حقیقی نبوده. انگار که انکارِ حسی مُرده، از اعتراف به شکست آسان‌تر است.

تو به اندازه ی تمام شکست ها و دوباره بلند شدن هات.. به اندازه ی تموم از دست دادن ها و دوباره سر پا شدن ها.. به اندازه ی کلِ قضاوت شدن ها و با وجودشون ادامه دادن هات.. و به اندازه ی تموم سختی ها و ناملایماتی که تحمل کردی"قوی شدی" همین تفاوت ها از تو یه آدم توانمند ساخته… یادت باشه زغال سنگ زیر فشار به الماس تبدیل میشه پس لطفا همینجوری ادامه بده…

من نمی‌دانم که کلید موفقیت چیست، اما کلید شکست این است که سعی کنی همه را راضی کنی.

کسانی که در روز شکست پشت ما نیستند حق ندارند در روز پیروزی کنار ما باشند…

دنیا مرا شکست داده‌بود و تو کنار من بودی! این واقعا برایم ارزشمند بود؛ اینکه هنوز هم کسی دوستم داشت و برایم ارزش قائل بود آنهم در شرایطی که فکر می‌کردم دیگر دوست‌داشتنی و ارزشمند نیستم و از جهان فاصله می‌گرفتم و حس می‌کردم حضورم بار اضافه‌ای‌ست روی دوش آدم‌ها!

به نظرم نباید آرزو کنی هیچ وقت شکست رو تجربه نکنی یا کسی بهت نارو نزنه. نباید از دنیا بخوای همیشه آدمای دورت خوب بمونن. اگه این بلا سرت نیاد هیچ وقت تبدیل به یه آدم قوی و منطقی و جنگجو نمیشی. باید مثل الماس انرژی و گرما و فشار رو تحمل کنی. اگه امروز خودتو آدم منطقی میدونی مدیونِ تمام آدم هایی هستی که یه جایی از زندگیت با کارشون بهت فهموندن از هیچ کس جز خودت توقع نداشته باش.

شکست خوردن، بیشتر وقتها حالتی موقتی است اما تسلیم شدن چیزی است که آن را همیشگی می سازد…

ما یکشبه شکست نمی خوریم. شکست، پیامد ناگزیر انباشتگی تفکر و انتخاب های ضعیف ماست. شکست، چیزی بیش از چند تشخیص اشتباه که هر روز آنها را تکرار می کنیم نیست.

به جای کوچک کردن دیگران، خودت بزرگ شو! به جای آرزوی شکست، برای افراد موفق خودت هم تلاش کن و موفق شو و به جای نشستن و حسرت خوردن بلند شو و برای آرزوهایت بجنگ… فراموش نکن؛ کسی که توهین می کند، خودش را زیر سوال برده کسی که تحقیر می کند، خودش را خوار کرده و کسی که می رنجاند، دیر یا زود، تاوان خواهد داد نه خرافاتی ام، نه سطحی نگر! اما لا به لای این سیل منطق و روشنفکری به چوب انتقام خدا بدجور اعتقاد دارم بدجور!

کسی که بعد از شکستی سخت، تنهایی را انتخاب می‌کند. اگر بار دیگر تنهایی‌اش را با دلبستن به آدمها از دست بدهد، شکست دوباره‌اش می‌تواند پایان همه چیز باشد.