شعر تولد فرزند پسر و دختر از سوی پدر و مادر { 50 اشعار تولد فرزندان }

ای نهال سرو قد بوستان زندگی ای گل رویایی بخت جوان زندگی آیه خوشبختی و نور بهشتی در زمین در دل سوز و گداز بی امان زندگی خنده هایت چون شکوفه در دل این روزگار می دمد عطر طراوت را به جان زندگی سایه قد تو در این بوستان ما را خوش است زیر چتر نیلگون آسمان زندگی شور شیرین نگاهت همچو اعجازی نمود آشکارا حکمت راز نهان زندگی شوق و شادی شد فزون از عشق فرزندان من در فراز فصل فصل داستان زندگی گلعذاران گلستان وجودم آمدند سایه گستردند بر جوی روان زندگی در وجود پاکشان مهدی ببین با چشم دل روی خندان و غریو شادمان زندگی شکر نعمت کن خداوند بزرگی را که داد رستگاران را دل خوش در زمان زندگی تولدت مبارک عزیز من

روز تولدِ تو، خرسند، عشقِ من بود روز تولدِ تو، لبخند، مشقِ من بود روز تولدِ تو،سوگند، صدقِ من بود روز تولدِ تو، فرزند، فرقِ من بود روز تولدِ تو، پیوند، غرقِ من بود روز تولدِ تو، اسفند، رزقِ من بود روز تولدِ تو، دربند، حلقِ من بود روز تولدِ تو، دلبند، فسقِ من بود

در فصل زمستان،بهاری روئید گلواژه عشق،زشاخساری روئید فرزند گل ام امین، آمد دنیا دل واشد ، چشمه ساری روئید

عطا فرموده ای در عید قربان عزیزی به ز دیده بهتر از جان یکی دختر به شیرینی چو شکر رخش زیبا عروس ماه پیکر مبارک بود آن عید و همه شاد مبارکتر بشد زان پاک میلاد نهادم نام راحیل برگل خود بسی زیبا بد و زیباترین شد از آغاز تولد تا به امروز برایم گشته چون ماه شب افروز به تنهائی وخلوت تکیه گاهم تورا چون دارم از دنیا چه خواهم همه خواهم بگویم جمله ای چند که در دنیا نباشد به ز فرزند

به پسرم دوستت دارم، دوستت دارم به پهنای آسمون، به عظمت ستاره ها قلب مهربونت به من امید می ده، نور می ده به من هستی و حیات می ده تو مرا می فهمی تو مرا می فهمی صبر و تحملت، انسان دوستیت، وفایت منو به اوج می بره به آغوش آسمان ها در آنجا که از بی مهری و ظلم خبری نیست بر من بتاب تا از گرمایت انرژی یابم و زندگی برام تحمل پذیر شود شکوه تولدت مبارک باباجون

پسری تاج سری چون شکری داشتم، مُرد و ازو نی اثری پیش از آنی که مرا غم بخورد کاش آید که مرا هم ببرد پسرم… ‌ها پسرم… وا پسرم گل پژمرده‌ام اي تاج سرم تولدت در آسمان ها مبارک باشد پسرم

برای پسرم تا عشق آمد دردم راحت شد، خدا را شکر مادر شدم او پاره جان شد، خدا را شکر شوق شنیدن ریخت حتی گریه‌اش درمن لبخند زد جانم غزلخوان شد، خدا را شکر من باغبان تازه‌کاری بودم اما او یک غنچه زیبا و خندان شد، خدا را شکر او آمد و باران رحمت با خودش آورد گلخانه ما هم گلستان شد، خدا را شکر سنگ صبورم، نور چشمم، میوه قلبم شب را ورق زد، ماه تابان شد، خدا را شکر مادر شدن یک امتحان سخت وشیرین است دلواپسی‌هایم دو چندان شد، خدا را شکر تولدت مبارک پسرم

پسرم روشنی نور دو چشمان منی دوستت دارم بهترین هدیه‌اي ازجانب یزدان منی دوستت دارم پسرم تاج سرم اي که تویی مونس تنهایی بابا روح من، جان من و شادی دوران منی دوستت دارم پسرم لحظه میلاد تو هرگز نرَوَد از یادم غنچه نورس من، باغ و گُلستان منی دوستت دارم پسرم تا که تو باشی دو جهان در نظرم فردوس است عشق دیرین من و نیمه پنهان منی دوستت دارم پسرم شادی تو موجب آرامش دنیای من است شادمان زیست نما،جانی و جانان منی دوستت دارم پسرم گوهر شیدا همه ی ایام کند شُکر به درگاه خدا بودنت خواست خدا بود چو ایمان منی دوستت دارم پسر عزیزتر از جانم تولدت مبارک

درود به تو گل پسر شیرینی مثل عسل درود به تو نازنین رو زانوی من بشین درود عزیزترینم تو دنیا بهترینم درود به روی ماهت تو قلب بابا جایت موهات به نرمی پر بابا رو از یاد نبر چشات مث آسمون قدر بابا رو بدون تولدت مبارک فرزند دلبندم

تیر و تیغ است بر دل و جگرم درد و تیمار دختر و پسرم… جگرم پاره است و دل خسته از غم و درد ان دل و جگرم نه خبر می رسد مرا ز ایشان نه بدیشان همی رسد خبرم… پسر عزیزم تولدت در آسمان‌ها مبارک

ای بهار آرزوی نسل فردا، دخترم ای فروغ عشق از روی تو پیدا، دخترم چشم و گوش خویش را بگشا کز راه حسد نشکند آیینه ات را چشم دنیا، دخترم تولدت مبارک دختر عزیزم

مادر بودن، زیباترین شادی دنیاست و نمی‌دانی من به خاطر تو چقدر به اشک‌هایم لبخند زده‌ام ! تولدت مبارک عزیز دلم

فرزند خوب و مهربانم آغشته به “تو” میشود روحم ، نفسم ، بند بند وجودم وقتی در حصار دستانت بوسه باران میشوم تولدت مبارک فرزندم

کوچک رویایی من دنیا اگر خودش را بکشد نمیتوان به عشق من به تو شک کند تمام بودنت را حس می کنم تولدت مبارک فرزندم

فرزندم، مهربان و ملایم باش، اجازه نده دنیا تو را زمخت و خشن نماید… به درد و رنج اجازه نده تو را بیزار نماید… به تلخی ها اجازه نده، شیرینی زندگیت را، از تو بربایند تولدت مبارک فرزند مهربانم

پسرم ! وقتی که به تو نگاه میکنم نمیتونم وجود خدا رو منکر بشم آخه فقط خدا میتونسته موجودی رو به زیبایی و حیرت انگیزی تو خلق کرده باشه تولدت مبارک پسرم

من فرزند عشقم مرا نجوا کرده‌اند بوسیده‌اند تولدت مبارک عزیزم

حرص فرزند آدم نادان مثل مورچست در میدان این یکی مرده زیر پای دواب آن یکی دانه می برد به شتاب تولدت مبارک عزیزم

آرزوی پدر آن است پسرش شاد باشد بگیرد دست پدر را امین کار باشد تو که خواهی پسرت در ره حق گام نهد بر او توصیه که تا تربیت نیکو باشد اخلاق مردم خانه به خصوص پدر و مادر مستقیم اثرگذار است تربیت خوش باشد اخلاق خوش برایش هدیه بود از مادر چه خوش است کودکانی که به ترتیب خوش باشد تربیت میوه ای است شیرین برای فرزند چه خوب است تا بهترینش از این میوه باشد پسرم نور دو دوچشمان ترم مونس من عصای دست پدر تا که فراهم باشد آرزویم که بود تا که شوی تو بُرنا تولدت مبارک عزیزجان

خانه پر گشت به شادابی و مهمان ، با تو خنده لغزید بروی لبِ بی جان با تو پسرم ! بوته ی خشکیده ی امّید پدر سبز شد مثل گُل دامن مامان ، با تو وَ دلِ غمزده ی بی سرو سامان شده ام – جان دیگر بگرفت و سر و سامان با تو بعد از آن فصل خزان ، ساعت تنهایی گُل لحظه هایم همه شد فصل بهاران با تو دوستت دارم ودارم به خدا مثل خدا آن دعایی که فرشته است نگهبان با تو.

هر چند گاهی حضرت عشق سرنوشتی متفاوت رقم می زند و چشمانت از دوستت دارم رنگ برنگ می گردند و دستانت مثل دو بال پرستو از آستین ابرهای دلتنگی بالا می زنند و تکرار می کنی باشد اما برو و زندگی ادامه دارد عشق عشق همواره رام نشدنی ست اسبی سرکش را ماند در دامنه های برفی که سرما قلبش را می سوزاند اما سر رفتن ندارد می ماند شاید که آتشی از خورشیدی دور تنش را گرم کند داشت فراموشم می شد امروز دوم فروردین خورشیدی گویا زاده شدم از مادری که مثل ستاره بود اما ای کاش هرگز زاده نشده بودم اگر قرار است روزی سیه پوش فرزندم باشم

فرزندم دستانم برایت می لرزد تکانت میدهم در گهواره فرزند پاییزی من ساعت دو و اندی بود تو پر کشیدی و سبز شدی تو از جنس برگی از برگ طلا تو فرزند هزاره ی امید گلیم دیگران را هر روز زیر پایش کوتاه و کوتاه تر کنی بر خُردی ات منگر فیل ها از مورچه ها میترسند فرزندم بر هیچکسی کینه مدوز زیرا چاقو هم دسته اش را می بُرد فرزندم با هر برخُرد زمین دوباره برخیزو به خاطر بسپار توانگر باش و صاحب قیمت هرگز زیر کام تلخی ها کمر خم نکن فرزندم سالروزت مبارک باد…

فرزند یاردل من فرزند زندگی من فرزند نفس مادر فرزند دیده پدر فرزند تمام عمرم فرزند زیبای من فرزند زندگی من فرزند امید ماندن فرزند نفس مادر فرزند تمام یادم فرزند باعث ماندن فرزند دلخوشی من فرزندزنده ام باتو فرزندقلب تپیدم فرزندنمادعشقم فرزند یاد گذشتم فرزندعزیزجانم فرزندنفس مادر فرزند همه عمرم به امیدت زنده ام فرزندچقدربی نظیر داده به ما ان کریم فرزندی که به جای مادرمن میایی

زاد روز فرزندم نباشد هیج روز ؛ زمروز بهتر عطا شد از خدایم نیک دختر ز فروردین بود امروز سی ام ز اشک شوق چشمم میشود تر عجب فرخنده روزی بود آن روز چه بودم شاد گشتم شاد بیشتر به رفسنجان زایشگاه مـولا (ع) خبر آمد به فرزندی خوش اختر فقط چند ساعتی از شب گذشته به دنیا پا نهاد از بطن مـادر بگفتم اسم اورا زهره گـوئـی نباشد اسم ؛ اورا غیر بهتـر بگویم عرض تبریکی به ایشان که او تاج است من را هست یک سر به قربان تمامیشان بـگردم سه تا هستند نیکو هم هنر ور بیا گمنام کن شکر خدارا شدی شایسته گو الله اکبر