شعر روز پزشک؛ مجموعه 60 اشعار روز پزشک مبارک تقدیم به پزشکان

حکیم است و عاقل و تواناست پزشک/ درخدمت بیمارعاشق و شیداست پزشک همیشه اسایش وخفت وخواب ندارد / طبیب و عالم است وداناست پزشک باشد دایم درخدمت بیماران دردمند/ بصیروبیناو عاقل وتواناست پزشک دائم است آماده باش وهم گوش بزنگ / شب هابیدارودر پناه خداست پزشک حلیم باشدو وبرد با روهم متواضع/ عالم است ودانشممندوبیناست پزشک زنگ واژرمی بردازاوخواب خوش/ در شغل شریفش عاشق وشیداست پزشک رود دوان دوان که بیمارش چه شد / برای آسایش و درمان دل هاست پزشک همچوشمع دایم است درسوخت وسوز/ روشن گرمحفل دردمندها ست پزشک نوری در این شغل مدد جوید از خدا/ مبارک روزتولد علی سیناست پزشک

گر چه " شفا " از جانبِ داوَر بُوَد در مکتبِ ما بر همه باوَر بُـَود لیکن چو بیماری به تَن غالب شَوَد بی دکتر و دارو چه رنج آور بُـَود درمانِ خود را بِسپاریم بر پزشک چون در سلامت بَهرِ ما یاوَر بُـَود گر مصلحت دانَد خدایِ مهربان دکتر به اَمرِ وِی دوا آور بُـَود از آستینَش دستِ رَبّ آید بُرون وز سویِ حق پِیکِ حیات آوَر بُـَود

ای پزشک با شرف روزت بسی فرخنده باد بر تو زیبد پیروی از بو علی زنده یاد حرفه ای داری مقدس ای حکیم روزگار علم الأبدانت بود در خدمت بیمار زار می توان همیار ایزد بر شمردت ای طبیب چون حفاظت می کنی از جان که بخشیده مجیب ثقل سوگند پزشکی را به جانت می خری عاشقانه می روی اندر پی درمانگری نسخه می پیچی چو بهر هر مزیضی در مطب می شوی مشمول لطف عزشیان و لطف رب "قمی" اندر وزن و اندر قافیه شد ناتوان تا نماید گوشه ای از حق مطلب را بیان

وقتی پزشک حاذقی باشی درد مریضت رو تو میدونی حس میکنی هرم نفس هاشو حرفاشو از چشماش تو می خونی حس بدی داری زمانیکه با ناله از تو خواهشی داره شادی زمانیکه تو میبینی خنده به لب ، آرامشی داره گاهی تو میبینی که بیماری پولی نداره ، میشه شرمنده دستش رو میگیری بهش می گی روزیه ما دست خداونده ای وای بازم حال تو بد شد میگن مریضت تو کما رفته نبضش رو میگری ، میاد یادت حرفی که می زد اول هفته گفتش برای من نکش زحمت من آخر هفته دیگه می رم سنی گذشته از من ای دکتر روحم جوونه گرچه من پیرم

"به مناسبت روز پزشک" من کیستم، من دست حق روی زمینم ز او بر من رسد بود و نبودم من یک پزشکم، درد را درمان میکنم تاب درد و سختی اش، آسان میکنم می دهم جان در ره این شغل حساس می شتابم بهر درمان، با همه نیروی احساس پیر و جوان، زن یا که مرد، فرقی ندارد هر که فکر مردم نیست، باقی ندارد خنده بر لب می نشانم آن دمی من مادری را می گشاید خالقم بر من دری را دست حق یاری کند هر کار من را او شفا بخشد یقین بیمار من را هرچه هست و نیست، از اوست برپا

بوسه ها بر دستهاتان ای پزشکان عزیز ناجیان جان انسان ای پزشکان عزیز باید الحق بر شما با جان و دل تعظیم کرد راحت جانِ مریضان ای پزشکان عزیز چون مسیح افتادگان را در دَمی جان میدهید با شگفتی های درمان، ای پزشکان عزیز واژگان در وصف کار نیکتان در مانده اند ناتوان از مدحت آن ای پزشکان عزیز در همین دوران جانکاه کووید ۱۹ قدرتان شد صدهزاران ای پزشکان عزیز ارزش ایثارتان را نیست امکان گمان جز رضامندی یزدان ای پزشکان عزیز اجرتان این بس که یک ملت از اعماق وجود میکند دائم دعاتان ای پزشکان عزیز مابقیِ عمر مهدی هدیه از سوی شماست آفرین بر هدیه هاتان ای پزشکان عزیز تقدیم به همه پزشکان گرانقدر میهن عزیزمان! روز بزرگداشت پزشک گرامی باد!

دست هایم بوی خون میداد کودکی بیمار جون میداد من تمام قدرتم این بود لحظه ها بوی جنون میداد من لباسم خالی از اعجاز مرگ در راه و طنین انداز مادری با قامتی پردرد منتظر :و لب به راز و نیاز آخرین تک ضربه ی ماساژ خط صاف و سردی دستاش کاش این هم فیلم و اکران بود تا تموم میشد با یک تیتراژ اشک تلخی توی چشمامه کودکی مرده سر رامه مادری پشت در بخشه که جگرگوشش تو دستامه قورت میدم بغض را صدبار بچه ها “مرسی:ختم سی پی آر” علت فوت هم توده ی مغزی درج در پرونده ی بیمار کاش میشد لحظه ای گم شم قاطی هر روز مردم شم کاش شغلم هم امان میداد قطره ای از این تلاطم شم کاش کلش مثل بازی بود یا تمامش صحنه سازی بود با یه شوک بیمار برمیگشت ملتی هم شاد و راضی بود من ولی اصلم:پر از دردم من پزشکم:خسته ام :سردم! کودکی مرده همین لحظه “لیدها “را من جدا کردم… کاش میشد داد زد کات مرگ اما امده:هیهات کاش میشد رفت ازین اکران با تمام کادر و تشریفات با هجوم اشک درگیرم ساکتم سردم و دلگیرم بچه ای جون داده و در خود بارها مردم و میمیرم اون نفس ها بوی خون می داد بچه ای بیمار جون می داد مادرش پشت دره : ای کااااش زندگی یک دم امون می داد

آبله ، وبا ، مخملک / جوش و کهیر و کورک جذام و گال و برفک / قند و فشار و سرخک طرح و کشیک و عینک ! / روز پزشک مبارک !

روزگاریست که من طالب دیدار توام فکر من باش در این شهر گرفتار توام گفته بودی که طبیب دل هر بیماری پس طبیب دل من باش که بیمار توام ***چو بیمار از شفا سرمست گردد طبیب از فرط شادی مست گردد خدا شافی و این خود افتخاری است که دستی با خدا همدست گردد

دردمان بی دال درمان می شود آمدی و دردمان دیدی و دال درد را از آن میان برداشتی؛ درمان شدیم ! روزت مبارک ای پزشک

آهای پزشکها باشمایم برای کسی که میگوید صداش گرفته ٬ سرش سنگیه ٬ و آب ریزش بینی دارد ٬ هی نسخه نپیچید ! شاید بغضی در گلویش ترکیده باشد . . . همکار عزیزم روز پزشک مبارک

«پزشک» سزاوار تکریم و قدر است که بسی گرانقدر است با افتخار ، ارزش علمی و انسانی اش را پاس می داریم «روز پزشک» مبارک دوست من