اشعار نوروزی شاعران بزرگ؛ شعر کوتاه و بلند تبریک سال نو

اشعار ابن یمین تا در جهان ز عید و ز نوروز خرمی است روزت بخرمی همه نوروز باد و عید *** ماه عید است این ندانم یا خم ابروی دوست روز نوروز است تابان در جهان یا روی دوست هرکسی را هست میلی سوی مطلوبی دگر عابدان را سوی خلد و عاشقان را سوی دوست ** عید نو کائینه دل‌ها ز زنگ غم زدود بر وزیر شهنشان فرخنده و پیروز باد. چون برات و قدر بادا هر شب از شب‌های او روزهاش از خرمی، چون عید و، چون نوروز باد

اشعار حافظ ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی، چراغ دل برافروزی سخن در پرده می‌گویم، چو گل از غنچه بیرون آی که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی *** صبا به تهنیت پیر می‌فروش آمد که موسم طرب و عیش و ناز و نوش آمد هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد تنور لاله چنان برفروخت باد بهار که غنچه غرق عرق گشت و گل به جوش آمد

اشعار خیام چون ابر به نوروز رخ لاله بشست برخیز و به جام باده کن عزم درست کاین سبزه که امروز تماشاگه توست فردا همه از خاک تو برخواهد رست *** چون لاله به نوروز قدح گیر به دست با لاله رخی اگر تو را فرصت هست‌ می‌نوش به خرمی که این چرخ کهن ناگاه تو را چو خاک گرداند پست

اشعار قاآنی‌   ای عید من‌ ای بهار روحانی!‌ ای ماه من‌ ای نگار بی‌همتا! نوروز تویی و نوبهاران تو کز طلعت تو جوان شود دنیا *** باد نوروزی شمیم عطر جان می‌آورد در چمن از مشک چین صد کاروان می‌آورد رستم عید از برای چشم کاووس بهار نوشدارو از دل دیو خزان می‌آورد *** نگارا صبح نوروزست و روز بوسه ست امروز که در اسلام این سنت به هر عیدی شعار آید به یادت هست در مستی دو مه زین پیش می‌گفتم که، چون نوروز آید نوبت بوس و کنار آید؟ تو شکر خنده می‌کردی و نیک آهسته می‌گفتی: بود نوروز من روزی که صاحب اختیار آید

اشعار مولانا امروز جمال تو بر دیده مبارک باد بر ما هوس تازه پیچیده مبارک باد نوروز رخت دیدم، خوش اشک بباریدم نوروز و چنین باران، باریده مبارک باد *** عید آمد و عید آمد، یاری که رمید آمد عیدانه فراوان شد تا باد چنین بادا *** عید بر عاشقان مبارک باد عاشقان! عیدتان مبارک باد عید ار بوی جان ما دارد در جهان همچو جان مبارک باد

پروین اعتصامی روز نشاط است، گه کار نیست وقت غم و توشه انبار نیست همرهی طالع فیروز بین دولت جان پروز نوروز بین

آذر بیگدلی عید است مگردان صنما روی ز گل مینا طلب از لاله، قدح جوی ز گل در پای گلی، بکف چو گیری جامی گل رنگ ز می‌گیرد و می‌بوی ز گل

ابوسعید ابوالخیر نوروز شد و جهان برآورد نفس حاصل ز بهار عمر ما را غم و بس از قافله بهار نامد آواز تا لاله به باغ سرنگون ساخت جرس

عطار جهان از باد نوروزی جوان شد زهی زیبا که این ساعت جهان شد شمال صبحدم مشکین نفس گشت صبای گرم رو عنبرفشان شد

هوشنگ ابتهاج بیا که بار دگر گل به بار می‌آید بیار باده که بوی بهار می‌آید هزار غم ز تو دارم به دل بیا‌ای گل که گل شکفته و بانگ هزار می‌آید

انوری صاحبا جنبشت همایون باد عید و نوروز بر تو میمون باد طالع اختیار مسعودت زبده‌ی شکل‌های گردون باد

عرفی شیرازی صاحبا عید بر تو میمون باد عید نیز از رخت همایون باد در تماشای حسن دولت تو لیلی روزگار مجنون باد *** نوروز رخت دیدم، خوش اشک بباریدم نوروز و چنین باران باریده مبارک باد گل‌ها چو میان بندند، برجمله جهان خندد‌ ای پرگل و صد، چون گل خندیده مبارک باد

اشعار سعدی آدمی نیست که عاشق نشود وقت بهار هر گیاهی که به نوروز نجنبد، حطب است *** خوش آمد باد نوروزی به صبح از باغ پیروزی به بوی دوستان ماند نه بوی بوستان دارد *** خوشا تفرج نوروز خاصه در شیراز که برکند دل مرد مسافر از وطنش *** برخیز که باد صبح نوروز در باغچه می‌کند گل افشان بوی گل بامداد نوروز و آواز خوش هزار دستان *** المنته لله که هوای خوش نوروز باز آمد و از جور زمستان برهیدیم