مجموعه اشعار مداحی واحد شهادت حضرت عباس (ع) با 20 شعر غمگین

حرم از العطش اهل حرم می سوزد آسمان هر دم از این غصه و غم می سوزد ساقی تشنه لبان خشک دهان نعره به لب روبه دریا زده تکیه به علم می سوزد آتش افتاد به نیزار دل زار حسین عازم علقمه شد حضرت سردار حسین زیر لب زمزمه دارد برو و اما برگرد و توکلت علی الله علمدار حسین ماهی معرکه سقا شده ماشاء الله نیزه در دست چه غوغا شده ماشاءالله چه جمالی . چه کمالی. چه قد و بالایی علی عالی اعلی شده ماشاء الله به حرم یک یل هاشمی نصب برگردد به اسد تن بدهد مشک به لب برگردد هم به میدان رود اولین قدم بردارد لشکری پابه فرار عقب عقب برگردد دل دعا کن قمر عشیره سالم برسد نکند بال و پرش به دست ظالم برسد ای خدا ماه منیر بنی هاشم عباس به حرم به آسمان بنی هاشم برسد در دل علقمه فریاد زند بسم الله نقش سربند سرش مدد ابا عبدالله میرود آب رساند به حرم می گوید : ذکر لا حول و لا قوه الا بالله

اینکه در سینه خود داغ برادر دارد نتواند که سر از سینه تو بر دارد می کشی پا به زمین و کمرم می شکند کمی آرام به بالین تو مادر دارد می کشد تیر ز چشمان تو با دست کبود وای این تیر چرا هیبت خنجر دارد تیرها با همه قامت به تنت جا شده اند وای بر من چقدر پیکر تو پر دارد چه شده با سرت از ضربه سنگین عمود؟ بین ابروی تو سخت است ترک بردارد چار کنج علم و یپکر و دست و مشکت وسعتی هست که این کعبه اطهر دارد پنجه ای که ز دو سر تیغ به دستت زده اند حال آماده شده نیت معجر دارد ای رشید حرمم بی تو حرم غارت شد آخر این خیمه دل سوخته دختر دارد

کس نداند رتبه ی والای عباس علی قدسیان یک قطره از دریای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی) هر چه در اوصاف او گفتن کم است و اندک است عالمی وا مانده در معنای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی) ما ورای عقل انسان،ذات حیدر گونه اش فوق فکرت چهره ی عباس علی گرچه یوسف شهره زیبا رخان باشد ولی صد چو یوسف بنده ی سیمای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی) از بهشت و شور آن هرگز نگو با ما سخن عشق ما باشد قد و بالای عباس علی طرح جنت را خدا از روی چشمانش کشید جنت الاعلا کف پاهای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی) در حریم کربلا بعد از حسین بن علی کس نباشد در جهان همتای عباس علی در دو دنیا ساقی لب تشنگان پور علیست انبیا هم تشنه ی صهبای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی) بین این عالم نه تنها ما اسیر او شدیم ذات حق خود عاشق و شیدای عباس علی روز محشر نامه ی اعمال ما بی مشکل است چون که باشد زیر آن امضای عباس علی (یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا ابالفضل،یا علی)

اینکه در سینه خود داغ برادر دارد نتواند که سر از سینه تو بر دارد می کشی پا به زمین و کمرم می شکند کمی آرام به بالین تو مادر دارد می کشد تیر ز چشمان تو با دست کبود وای این تیر چرا هیبت خنجر دارد تیرها با همه قامت به تنت جا شده اند وای بر من چقدر پیکر تو پر دارد چه شده با سرت از ضربه سنگین عمود؟ بین ابروی تو سخت است ترک بردارد چار کنج علم و یپکر و دست و مشکت وسعتی هست که این کعبه اطهر دارد پنجه ای که ز دو سر تیغ به دستت زده اند حال آماده شده نیت معجر دارد ای رشید حرمم بی تو حرم غارت شد آخر این خیمه دل سوخته دختر دارد

من علمدارم علمدار برحسینم یار و غمخوار تا رسیدم به فرات و بنشستم لب آب یادم آمد ز کبودی لب طفل رباب نبود صبر و قرارم گره افتاده به کارم نه سری مانده نه دستی کمرم را تو شکستی چه بگویم به سکینه چو سراغت گیرد گر بفهمد تو شدی کشته بدان می میرد من علمدارم علمدار برحسینم یار و غمخوار

عباس یعنی شمع جمع هاشمیون عباس یعنی ماه بین فاطمیون عباس یعنی شیر یعنی شیر حیدر عباس یعنی کربلا را میر لشکر عباس یعنی حیدری دیگر به پیکار عباس یعنی میر و سقا و علمدار عباس یعنی شاه بیت شعر ایثار عباس یعنی میر و سقا و علمدار عباس یعنی نور مصباح هدایت عباس یعنی کشته ی راه ولایت عباس یعنی شیرمرد از خُردسالی عباس یعنی زاده ی مولی الموالی عباس یعنی ماه شب های مدینه عباس یعنی آرزوهای سکینه عباس یعنی دست، دست حیّ داور عباس یعنی خون ثارالله اکبر عباس یعنی مظهر کل حقایق عباس یعنی باب حاجات خلایق عباس یعنی لاله ای در چشم صحرا عباس یعنی شعله ای در قلب دریا عباس یعنی لنگر فُلک ولایت عباس یعنی جلوه ای تا بی نهایت عباس یعنی عاشقی بی دست و بی سر عباس یعنی کشته ی صد پاره پیکر عباس یعنی باب، باب الله اعظم عباس یعنی غیرت الله مجسم ارث ادب از مادرش ام البنین داشت ارث شجاعت از امیرالمومنین داشت عبد خدا ابن و اخ و عمّ ولی بود روی علی پشت حسین ابن علی بود تنهای تنها قدرت صد لشگرش بود آخر دعای فاطمه پشت سرش بود در قلب دریا آتش تاب و تبش بود آب بقا لب تشنه ی داغ لبش بود عباس در دنیا و عقبی با حسین است فریاد هر زخمش هزاران یا حسین است با آن جلال و عزت و آقایی او مشهور شد در کربلا سقایی او با آنکه خود بر شهریاران شهریار است سرباز و سقا و امیر و پاسدار است لب تشنه پا بیرون نهاد از آب، عباس دریا صدا می زد مرا دریاب عباس وقتی جوانمردیّ اورا کرد احساس دریا صدازد آفرین عباس! عباس! الحق که در مردانگی مرد آفرینی الحق که فرزند امیرالمؤمنینی در پاسخ این غیرت و ایثار و صبرت تا صبح محشر آب گردد دور قبرت مدح تو ای باب المراد کل عالم باشد فزون تر از هزاران نخلِ میثم غلامرضاسازگار

پشت سر دعای زینب و رباب پیش رو صدای زمزمه ی آب یک تنه میزنه به قلب لشگر ابوتراب یا ابالفضل ادرکنی روی لب سقای حرم،ای ساقی کوثر مدد علم به دست و روی علم،نوشته یاحیدر مدد از همه ما سوا، از همه خیمه ها از دل و جان ما،تا ابد میرسد این ندا یا ابالفضل ادرکنی نعره هات چه پر طنین و آتیشن زیر پات به لرزه افتاده زمین تا ابد یارته دعای خیر ام بنین میگه حسین ای ماه حرم،ای تک سوار لشگرم مدینه ای کاش بودی تو،تو کوچه پیش مادرم تو دل علقمه،غصه ی عالمه با قدی که خمه،میخونه زیر لب فاطمه یابن الزهرا ادرکنی یا ابالفضل ادرکنی جان به کف امیر دولت حسین جلوه ی تمام غیرت حسین خون به پا می کنه به نام حضرت حسین می رسه با تکبیر حسین، تنین تکبیر علی دوباره نخلستون میبینه، اعجاز شمشیر علی دلبر دلبرا، سرور سرورا حیدر کربلا، دلبر و سرور ماسوا یابن الحیدر ادرکنی یا ابالفضل ادرکنی

بود امیدم تا مرا یاری کنی سالها بهرم علمداری کنی ای دریغا شد امیدم نا امید بی برادر گشتم و پشتم خمید کس ندیده در عجم یا در عرب هیچ سقایی بمیرد تشنه لب در حرم گوید سکینه العطش طفل ما از تشنه کامی کرده غش