متن زیبا درباره شب { جملات و شعرهای بسیار زیبا درباره شب }

شب بیهوده‌ی ما را چه به خیر … خیر آنجاست که دلداده و دلداری هست… – لیلا مقربی

شبی بارانی و غمگین، شبی از هر شبم شب تر… مرا میکشت دلتنگی، ولی او را نمی دانم – طاهره اباذری هریس

اگر سهم من از این همه ستاره فقط سوسوی غریبی است همین، همین انتظار رسیدن شب برایم کافیست …

عمرمن در شب نشست وعشق من در مه شکست…

گرچه او هرگز نمی گیرد زحال ما خبر.. درد او هر شب خبر گیرد ز سر و پای ما…

خورشید جایش را به ماه میدهد روز بـه شب ، آفتاب به مهتاب ولـــی مهــر خـــــدا همچنان با شدت می‌تابد..

تظاهر میکنم خوبم ولی تنها تو آگاهی از دلتنگیم و از دوریت هر شب

از عشق ندانم که کیم یا به که مانم شوریده تنم عاشق و سرمست و جوانم از بهر طلب کردن آن یار جفا جوی دل سوخته پوینده شب و روز دوانم با کس نتوانم که بگویم غم عشقش نه نیز کسی داند این راز نهانم

ظلم شَب را شانه‌ی دلدار می‌باید که نیست…

شب شعر بلندی‌ست رنگ احوال پریشان دلم…

شب  جرعه جرعه روشنایی روز را سر میکشد که در انزوای سکوت سیاهش به جای آفتاب، مهتاب را عروس آسمان کند.

تا رنج تحمل نکنی گنج نبینی تا شب نرود صبح پدیدار نباشد

شبِ مهتاب و فلک  خواب و طبیعت  بیدار باز آشوبگرِ خاطر شیدا شده ای… -شهریار

این منم بیدار از هول گناه می کنم بر آسمان شب نگاه این منم از راه دور افتاده ای رایگان عمر خود از کف داده ای این منم در دست غفلت ها اسیر ای خدای مهربان دستم بگیر

شب‌ها آنقدر درد حاکم شد، که چندین سالی میشود هنوز شب است، شب ماند و دیگر نرفت…

شب که می‌شود… برای ستاره‌ها قصه‌ی عشقمان را تعریف کن دلم می‌خواهد مثل من، هر شب خواب ماه شدن را ببینند…

یک ساعت که آفتاب بتابد خاطره آن همه شب های بارانی از یاد میرود این است حکایت آدم ها

در تنهایی ابدی ات به سکوت شب گوش فرا بده که دروازه ای به سوی آرامش جهان است

یک شب پر از آرامش یک دل شاد و بی غصه یک زندگی آروم و عاشقانه و یک دعای خیر از ته دل نصیب لحظه هاتون تو این شب سرد زمستانی خونه دلتون گرم دل‌ نگرانیهایتان به در و شبتون سرشار از نگاه خدا ..

چه زیباست زندگی کردن با امید … نه امید بخود؛ که غرور است ! نه امید به دیگران؛ که تباهی است ! بلکه امید به خدا؛ که خوشبختی و آرامش است.

آوای شب چه ازدحامی به پا کرده ای در من ! همین تو یک نفر !!

صدای تو سوسوی مهتاب در چشم های شبی بی پناه است صدای تو آتش نه توفان نه آه است…

همین دوست داشتن هاست خوشبختی همین لحظه های ماست همین ثانیه هایی ست که در شتاب زندگی گم شان کرده ایم …

هر شب کمی با خودت دلت و خدا خلوت کن کمی فکر کن! کتاب بخوان روزت را مرور کن هر شب قبل از خواب ذهنت را دلت را سبک کن و آرام بخواب

تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم هر شب بدین سان خواب ها را با تو زیبا می کنم هر شب تبی این کاه را چون کوه سنگین می کند آنگاه چه آتش ها که در این کوه بر پا می کنم هر شب

با لبخندت آفتابی بود اما دلتنگی آغوشت… رهایم نمی کند، به راستی… عشق بزرگترین آرامش جهان است

در انتهای شب قلب های مهربان دوستانم را به تو می سپارم که با یاد تو به آرامش رسیده و فارغ از دردها و رنج ها طلوع صبحی زیبا را به نظاره بنشینید

سیاهی شب را در چشمانت به بند میکشم تا هربار که به تو مینگرم زیبایی نور ماه را تنها در چشمان تو ببینم ..

عاقبت همه‌ی ما زیر این خاک آرام خواهیم گرفت ما که روی آن دمی به همدیگر مجال آرامش نداریم

دوباره در دل بی تاب مان تکان افتاد و عشق آمد و مثل خوره به جان افتاد در این زمانه که تلخ ست کام شادی ها تو اتفاق قشنگی که ناگهان افتاد به چارگوشه ی دنیا خبر رسید امشب و راز مخفی ما بر سر زبان افتاد “ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس”… نه! که ماه مجلسم امشب از آسمان افتاد

باید خیال کنم هستی و دوستم داری باید خیال کنم امشب زودتر از همیشه خوابیده ای که شب بخیر نگفتی !

آرامش آسمان شب سهم قلبتان و خداوند روشنی بی خاموش تمام لحظه هایتان باشد در این ساعات پایانی شب آرزو دارم غیر از خدا محتاج کسی نشوی

شب را بدون افسوس امروز رفته بدون آه گذشته تمام کن به فردا فکر کن که روز دیگری است دنیاتون بدون غم فرداتون مملو از خبرهای خوش

همه چیز در آخرین آدمی خلاصه می شود که در تنگنای شب به یاد می آورید قلب شما آنجاست

شب هر چقدر هم  که سیاه باشد تنهایی ام را نمی پوشاند. دلتنگی از گوشه هایش بیرون می زند.

من اغلب فکر می‌کنم که شب، زنده‌تر و رنگین‌تر از روز است …

من به «فردا» معتقدم؛ به اینکه شب که تمام شود، روز دیگر که بیاید، دردها و اضطراب‌ها هم کم می‌شوند. با طلوع خورشید، فرصت برای ادامه هست.

تو قشنگ‌ترین چیزی هستی که هر شب در قلبم می‌تپد… محمود درویش

تمامی شب تیره و تار بود اما او فقط لکه ای نور می دید در آسمانِ شب. او ماه را میدید و روشنایی اش را.✨

آن شب گریه نکرد،اما فردا وقتی لباسش به دستگیره در گیر کرد گریه کرد، وقتی به اتوبوس نرسید گریه کرد، وقتی پایش خورد به مبل گریه کرد، وقتی غذای مورد علاقه اش را درست نکردند گریه کرد…

دلم سفر می‌خواهد، شب، موسیقی، و جاده‌ای که هیچ پایانی نداشته باشد …

ما از دلگیریِ روزهایمان، به “شب” پناه می بردیم، و از دلتنگیِ شب هایمان، به روز… و اینگونه بود که تمامِ جوانیِ مان؛ در ناتمامِ یک انتظار، “تمام” شد

اينجا اگرچه گاه گل به زمستان خسته، خار ميشود. اينجا اگر چه روز گاه چون شبِ تار ميشود، اما بهار ميشود، بهار!!! من ديده ام كه ​​ميگويم. و ندایی که به من می گوید اگر چه شب تاریک است، دل قوی دار که سحر نزدیک است.

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود مهرش ولی آهسته می گویم خدایا بی اثر باشد…