متن زیبا درباره امام زمان / متن و اشعار زیبا درباره انتظار ظهور

آقا جان تمام این سال‌ها که درس خواندیم دبیر عربی به ما یاد داد که مهـــدی اسم خاصی است که تنوین پذیر است! اما… نگفت که مهـــدی خاص‌ترین اسم خــــاص است که تمام غربتــــ و تـنـــهایـی را پذیـرا شده است… فـــــدای غربتت یابن الحسن

مولای من! ای ناگهان تراز همه ی اتفاق ها پایان خوبِ قصه ی تلخِ فراق ها ای وارثِ شکوه اساطیر،جلوه کن تاگم شود ابهت این ادعاها… ” اللهم عجل لولیک الفرج ، وجعلنا من خیر أعوانه و أنصاره “ ” اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم “

پایانی برای قصه ها نیست، نه بره ها گرگ میشوند نه گرگها سیر! خسته ام از جنس قلابی آدمها… حالم خوب است… اما گذشته ام درد میکند!! زودتر بیا…

آقاجان با یاد تو نشسته ام، در راهی که عبور کنی، می‌خواهم در آخرین غروب زندگی برجای پای تو نماز بگذارم؛ ای غریبه همیشه آشنای من، مهدی جان! بازگرد دیگر جانی نمانده است. جوانیمان رفت و نیامدی… الوعده الوفا…

بـیا و بـیدارم کـن… بیا و هشیارم کن … بـیا و هـمه جـهانیان را از خـواب غـفلت بـیدار کـن … هـمه به خـواب سـنگین جـهل فـرورفته اند و صـدای مظلومان و دل شـکستگان را نـمی شنوند … خـودت بـیا و هـمه مـا را از ایـن کـابوس جـهانی نـجات بده اللهم عجل لوليك الفرج

یا صاحب الزمان! جوانان برای خرسندی‌ات جان در دایره‌ شهادت گذاشتند و مردان‌مان موی در ساحت انتظار، سپید کردند و پیران مان بی تاب لحظه‌ی دیدارت از سرای دنیا کوچیدند. و دریغا که نیامدی یا مهدی!

و ما هنوز محصور در غربت فاصله‌ها .. در دیار منیت روز‌های هفته را برای رسیدن جمعه می‌شماریم.. باز بگوییم گذشت این جمعه و باز نیامدی..؟ مولاجان خبر داری از: دلم. دلم. دلم…

برف می‌بارد، و ما در گوش دانه‌های برف نام تو را زمزمه می‌کنیم. تا برف زمستانی از شوق حضورت بهار را لمس کند! به امید ظهور، که فرج و گشایش همه‌ی امور است.

اما آقای ما، برای ظهورت به روسیاهی‌مان نگاه نکن و به دستهایمان که خالی هستند و به زبانمان نیز گوش مسپار که گناهکارتر از آن است که تو را با صداقت و اخلاص بخواند قلب، آن اندک بندگان واقعی خداوند را ببین که هر روز تو را می‌خواند…

چه تکلیف سنگینی است بلا تکلیفی وقتی که نمیدانم منتظرت ماندم یا فقط خودم را به انتظار زده ام آقا ..

بگذار صادقانه بگویم که کهنسال‌ترین آرزوی دلم آرزوی وصال توست! آرزویی که برای به دست آوردنش تمام کلاف‌های عمرم را به بازار معشوق فروشان برده‌ام و خودم را در جرگه خریداران یوسف زهرا (س) قرار داده‌ام.

او خواهد آمد و دل‌های به غبار نشسته‌ی ما را خواهد تکاند او خواهد آمد و ندای فریادرسی از مظلومان جهان را سر خواهد داد او خواهد آمد و به یادمان خواهد آورد عدالتی را که سهم گمشده‌ زمین است.

مهدے جان! هر زمان که مے گوییم: العجل یا مولای یا صاحب الزمان! زمزمه هایت را میشنوم که میگویے: صبر کن چشم دلت نیل شود مے آیم شعر من حضرت هابیل شود مے آیم قول دادم که بیایم به خدا حرفے نیست دل به آیینه که تبدیل شود مے آیم «اللهم عجل لولیک الفرج»

دنیایی که تو در آن هستی و ما تو را نمی‌بینیم، یک رنگ است. اما آن زمان که تو بیایی همه چیز رنگارنگ می‌شود

سوار سبزپوش آرزو‌های ما! تو می‌آیی و من خوب می‌دانم که روزی از همین دریچه که سال هاست بسته مانده است، جوانه‌ای خواهد رویید؛ جوانه‌ای سبز که از خیال همیشه منتظر من به سمت آسمان‌های آبی حضور تو سر بر خواهد آورد.

مولا جان بیا و منتظران تشنه را دریاب و عاشقان بی قرارت را آرامش جان باش.‌ ای گوشوار عرش الهی! آرمان انتظار را به کوله بار صبر و یقین، بر دوش می‌کشیم و به ترنم آوای ظهور سرخوشیم. هر صبح یاد طلوع تو را در سینه می‌پرورانیم و پرتو چهر تو را در دیده نقش می‌زنیم.‌ ای امید بی پناهان، بیا

دفتر نوشته‌هایم را سفید می‌گذارم مولا جان بی تو بودن که نوشتن ندارد درد دارد …!‌

ای آفریدگار صبح! در جشن با شکوه روزی که آغاز می‌شود و در تمامی روز‌هایی که شیرینی نام تو بر لبانم می‌نشیند من عهد دیرینه‌ خویش را با صاحب صبح و امام عصر تازه می‌کنم و دست بیعتم را در زلال دستانش معطر می‌سازم تا همواره شعر سپید این عشق در صحن دلم تکرار شود.

این دیده نیست، لایق دیدارِ رویِ تو چشمی دگر بده، که تماشا کنم تو را … تو در میان جمعی و من در تفکرم کاندر کجا روم و پیدا کنم تو را ادرکنی یا صاحب الزمان (عج)

نبودنت، راز برون افتاده‌ای ست که هر جمعه در حنجره ام بغض‌ می‌شود. وقتی غروب می‌شود. و من هنوز چشم در راهم … اللهم عجل لولیک الفرج

یابن الحسن… گذر ثانیه هاى نیامدنت، سخت است… همچو عباس، حین خالى شدن مشک اش… “اللهم عجل لولیک الفرج”

او با کوله باری از صبر می‌آید … او شمشیر علی را در دست می‌گیرد تا نامردان را سرکوب کند و برای هدایت مردمان قرآن را می‌آورد او مثل ستاره‌ای درخشان در تیره‌ترین شب و مثل کوه بلندی در جنگل وحشت انگیز ظاهر می‌شود او با قرآن محمد در سینه و شمشیر علی در دست و با مهر زهرا و صبر حسن و شجاعت حسین می‌آید سر تا پای او نبوت و ولایت است او صفات همه پیامبران را با خود به همراه دارد او با ظهورش دین را بر همه جهان حکم فرما می‌سازد و قیامش مانند قیامت و از بین برنده همه گناهان و نامش از بین برنده همه نامردی هاست و سرانجام اوست که کافران را به سزای اعمالشان می‌رساند و رسالت پیامبران و زحمات آنان را نتیجه می‌بخشد. همه مسلمانان چشم انتظارند.

مولای من می‌دانی چند سال است انتظار می‌کشم. از وقتی سخن گفته‌ام و معنای سخن خود را فهمیده‌ام انتظارت را می‌کشم. بیا و این انتظار مرا پایان بده.‌ای منجی عالمیان، جهان در انتظار توست مسافر من! نیستی تا ببینی مردم روز میلادت یعنی رمز عشق پاک چه می‌کنند! چگونه بغض سنگین خود را در گلو نگه داشته اند و انتظار می‌کشند منتظرند تا کسی بیاید و جهان را از عدل پرکند. کسی بیاید و به این جهان بی اساس پایان دهد … بیا تا بعد از این در کوچه‌های غریب شهر روز میلادت را با بودنت جشن بگیریم و خیابان‌های تاریک و ظلمات را با نور بودنت چراغانی کنیم. بیا و ببین مردم روز آمدنت چه می‌کنند؟