متن در مورد شهید و شهادت (جملات قشنک درباره مقام شهید)

شهیدان قصه پر سوز عشقند شهیدان شمع عالم سور عشقند

شرحی که گذشته است بر هر غواص هم روضه‌یکوچه دارد و هم عباس (ع)

سوگند میخورم که شهیدان راه عشق با دست بسته هم گره از خلق وا کنند

شهیدان راهیان کوی یارند شهیدان عاشق و خونین تبارند

سلام بر شما ای شهیدان راه حق سلام بر شما ای مجاهدان برای خون حسین (ع) دوباره کوچه کوچه دلم پر شده از عطر وجود شما کاش میشد در کنارتان بود.کاش میشد فرار کرد از همه نیرنگ ها و ناپاکی ها و بدی های روزگار ما… کاش میشد دوباره حضورتان غبار از دل های آلوده یمان بزداید… کاش باز هم میزها سنگر شوند و لباس های مجلل…همان لباس های خاکی و زیبا دلم گرفته از این همه رنگ و ریا اصلا بهتر است ننویسم.دلم لک زده برای سادگی… برای نور خدا… برای شهدا… و فقط میگویم این منم در راه مانده ای بی پناه و پرو بال شکسته ای که بی حضورتان توان پرواز ندارد

ز. مردی که از خودسفرکرد ورفت ز. مرز شهادت گذرکرد ورفت

عشق یعنی استخوان و یک پلاک سال‌ها تنهای تنها زیر خاک

بزرگمرد و غیور و دلیر و بت شکن مقام اهل شهادت فرا‌تر سخن است

عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است دادن سر نه عجب، داشتن سر عجب است‌

شهیدان، ای سبک بالان عاشق زمین با همه عظمت و بزرگی اش با همه قدرت و جاذبه اش توان جذب شمارا نداشت نه مال تواناست شما را جذب کند و نه مقام نه زیبا رویان توانستند شما را جذب کنند و نه طنازان نه احترام دیگران شما آسمانی بودید شما خدا را دیدید و من هوا را شما عاشقی کردید و پرواز نمودید و من هوس بازی کردم و در جا ماندم شما برنده از رفتنتان شدید و من شرمنده از بودنم پس شرمنده ام. شهیدان شرمنده ام

ای کشتـگان عشـق بـرایــم دعـا کنیـد یعنـی نمیشود که مـرا هم صـدا کنیـد؟

خوشا آنانکه با عشق به الله، علیه کفر جنگیدند و رفتند… خوشا آنانکه بهر یاری دین به خون خویش غلطیدند و رفتند… خوشا آنانکه با شور حسینی، شهادت را پسندیدند و رفتند… خوشا آنانکه در این نهضت حق، به سهم خویش کوشیدند و رفتند…

ای شهدا برای ما حمدی بخوانید که شما زنده اید و ما مرده

ای شقایق های آتش گرفته دل خونین ما شقایقی است که داغ شهادت شمارابرخوددارد آیا آن روز نیز خواهد رسید که بلبلی دیگر در وصف ما سرود شهادت بسراید؟

به پاسداری این خاک رفته ابراهیم شهید راه دفاع از حریم این وطن است

همزاد کویرم تب باران دارم در سینه دلی شکسته پنهان دارم در دفتر خاطرات من بنویسید من هر چه که دارم از شهیدان دارم

خوش به حال شهدا بنده شیطان نشدند

شـما حماسه سرودید و ما به نام شما فقط تــرانه ســرودیـم و نـان درآوردیـــــم

رویت سپید باد، “شهادت” مبارکت! از ما ببر به شهیدان سلام ما

شهیدان نامه‌ی گلگون نوشتند نامه را با خون نوشتند‌

ای شقایق‌ها و‌ ای آلاله‌ها دیدگانم دشت مفتون شماست

ای شهیدان، عشق مدیون شماست هرچه ما داریم از خون شماست‌

انتظار را باید از مادر شهید گمنام پرسید ما چه می‌دانیم دلتنگی غروب جمعه را؟ *** یاد بدن‌هایی که بی سر بین دشت است یا در دل اروند رفته بر نگشته است

بهار، بوی گل سرخ با خود آورده است که یادمان نرود زنده است یاد شهید

شهیدان راه حق زنده اند نمیرند و همواره پاینده اند

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند روبه صفتان زشت خوب را نکشند

مادر مرا ببخش اگر دیر آمدم یک مشت استخوان شدنم طول می‌کشید

حال خوش بود کنار شهدا آه دریغ بعد یاران شهید حال خوشی دست نداد

تو اى سبزترین بهار جاوید! اى نشان بى نشان‏ها! اى آیینه نور! اى راز سر به مهر! اى بیکران!

سبکبالان سفر کردند و رفتند مرا بیچاره نامیدند و رفتند

آسمونی شدن نه بال میخواد و نه پر دلی میخواد به وسعت خود آسمون مردان آسمونی بال پرواز نداشتن تنها به ندای دلشون لبیک گفتند و پریدن

عشق را با خون خود کردی تو امضاء‌ای شهید خویش را بردی به اوج عرش اعلاء‌ای شهید

گرچه میدانم نمی‌آیی، ولی هر دم ز شوق سوی در می‌آیم و هر سو نگاهی میکنم

شهیدان! دستـهایـم را بگیـریـد منــم همـــراهِ از ره بـاز مـانـده

بیا عاشقی را رعایت کنیم ز یاران عاشق،حکایت کنیم از آنان که بوی خدا می‌دهند به دنیای ما کربلا می‌دهند از آنان که در جبهه عاشق شدند و با یک تبسم،شقایق شدند ز مردان سرخی که نورانی اند سحر صورت و ماه پیشانی اند *** چشمانم را باز میکنم و به اسمان مینگرم اسمان هم رنگ خون را به خود گرفته است اسمان نیز با زبان بیزبانی میگوید شهداشرمنده ایم