شعر عاشقانه برای عشقم (اشعار عاشقانه بلند و کوتاه)

کسی به خوبی من مشق عشق را ننوشت ببین به دیده‌ی انصاف، آفرین دارم! #حسین_دهلوی

یاد تو باران بهاری، من درخت بی‌برگ  بازآ که دل سردم از عشق تو شکوفا گردد #مشفق_وامق

از صدایِ سخنِ عشق ندیدم خوش‌تر یادگاری که در این گنبدِ دَوّار بِمانْد حافظ

چه غوغا کرده است آن صورت ماه او پُرم از شعرهایی که نگفتم ز نگاه او #مشفق_وامق

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم سعدی

با مینای می آماده کن نی را هان مطرب بزن، ساقی بده می را کز بلبل آید نغمه نوروزی پر کن قدح از شادی پیروزی #رهی_معیری

در این لحظه‌ی آرامش، غروب آفتاب، یار من است  شمعی که در دل آسمان است، ماه من است #مشفق_وامق

خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو به دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو #مولوی

هرچه می‌خواهمت از یاد بَرم ممکن نیست من تو را دوست نمی‌دارم اگر بگذاری… فاضل نظری

همه شهرهای دنیا در نقشه‌‌ی جغرافیا به ‌نظرم نقطه‌های خیالی‌اند مگر یک شهر.. شهری که در آن عاشقت شدم شهری که بعد از تو وطنم شد! #سعاد_الصباح

آتشم بر جان ولی از شکوه لب خاموش بود عشق را از اشک حسرت  ترجمانی داشتم #رهی_معیری

می‌خواهم همیشه کنارم باشی تا اگر اندوه زمین روی شانه‌هایم افتاد به سمت تو کج شوم… #زهرا_الحجاج

به گلستان نروم تا تو در آغوش منی بلبل ار روی تو بیند طلب گل نکند #سعدی

بگذار هر بامداد آفتاب بر این دیوار آجری بتابد تا ببینی روان من هر بار در شور تماشا چه می‌‌کند… سهراب سپهری

شبیه یکدگریم و چقدر دلگیر است شبیه بودن گل‌های بی‌شمیم به هم… #فاضل_نظری

خوش به حال من و دریا و غروب و خورشید و چه بی‌ذوق جهانی که مــــــــــرا با تو ندید #محمد_علی_بهمنی

بکِش ای عشقِ کلی جزوِ خود را که این جا در کشاکش‌ها زبونم ز هجرت می‌کشم بارِ جهانی که گویی من جهانی را سُتونم #مولانای.

دلم را که مرور می‌کنم تمام آن از آن توست فقط نقطه‌ای از آنِ خودم روی آن نقطه هم میخ می‌کوبم و قاب عکس تو را می‌آویزم. #نزار_قبانی

از بهر گرفتاری ما زلف میارای ما بسته ی دامیم تو فكر دگری كن #هلالی_جغتایی

امشب که حضور یار جان افروزست بختم به خلاف دشمنان پیروز است گو شمع بمیر و مه فرو شو که مرا آن شب که "تو" در کنار باشی روزست #سعدی

بلی  دوستت دارم چنان با احتیاط مثل «شاید» چنان باورنکردنی مثل «بلی» و چنان طولانی مثل «تا چه پیش آید» #هرمان_دکونینک

در دل صبح سخن از عشق تو آغاز کنم  شعر نغزت به لب و شور دل ابراز  کنم  در هوای تو بسازم غزل نغز و لطیف  نغمه‌ی عشق تو را با دل خوش ساز کنم  در سرودن ز تو هر لحظه دل‌انگیز شوم  با غزلی  که لطیف است، دل‌افروز کنم شعر شیرین تو را بر لب جان ساز نهم  دل به دریای محبت زده و ناز کنم #مشفق_وامق

کتاب عمر ورق خورد بار دیگر و با تو به عاشقانه‌ترین فصل این کتاب رسیدم #حسین_منزوی

با عقل آب عشق به یک جو نمی‌رود بیچاره من که ساخته از آب و آتشم شهریار

خوشا به بختِ بلندم که در کنارِ منی تو هم قرارِ منی, هم تو بی‌قرارِ منی #جويا_معروفى

به هر کجا که نظر می‌کنم ز غایت شوق خیالِ روی توام ایستاده در نظر است #خواجوی_کرمانی

ای زندگی تن و توانم همه تو جانی و دلی ای دل و جانم همه تو تو هستی من شدی از آنی همه من من نیست شدم در تو از آنم همه تو #مولوی

‏این همه حرص حرف دیگران رو نخورید؛ به قول مولانا: او همه عیبِ تو گیرد تا بپوشد عیبِ خود…!

ای صبح نو دمیده! بُناگوش کیستی؟ وی چشمه‌ی حیات! لبِ نوش کیستی؟ از جلوه‌ی تو سینه چو گل چاک شد مرا ای خرمن شکوفه! بر و دوش کیستی؟

‏آدم باید یک نفر را داشته‌ باشد که شب‌ها وقتی در تاریکی کنارش خوابیده، با او از دیروزِ مزخرفِ طولانی یا از روز زیبای فردا حرف بزند…!

نزار قبانی یه جا خطاب به بلقیس میگه: برای اولین بار است در طول زندگی ام می بینم ماه در خانه ام پابرهنه راه می رود :)♥️

کاش عاشق شدن همینقدر که نیما میگه ساده و رویایی و قشنگ بود: به تو که می‌رسم، مکث می‌کنم، انگار در زیبایی‌ات چیزی جا گذاشته‌ام، مثلا در صدایت آرامش، یا در چشم‌هایت زندگی ..

لبخندت تفسير شعراى مولاناست با تو دلم گرمه بى تو جهان تنهاست …

نزار قبانی میگه: لا تعشقني بعينك، ربما تجد أجمل مني… إعشقني بقلبك، فالقلوب لا تتشابه أبداً. با چشمانت عاشقم نشو، ممکن است زیباتر از من پیدا کنی با قلبت عاشقم شو، چون قلب ها مشابهی ندارند

نسیم زلف تو صبحی ‌گذشت ازین ‌گلشن هنوز سلسلهٔ موج ‌گل جنون ‌خیز است

تمام دلخوشی دنیای من این است که تو ندانی و من دوستت بدارم ! وقتی می فهمی و میرانی‌ام ؛ چیزی درون دلم فرو می‌ریزد ، چیزی شبیه غرور ! لطفاً گاهی خودت را به نفهمیدن بزن ! و بگذار دوستت بدارم …!

در خويش ميسازم تو را، در خويش ويران ميكنم مى ترسم از حرفى كه بايد گفت و پنهان ميكنم

‍ ‍ امشب هم "شب‌بخیر" نگفتی فدای سرت، نیستی و سراغی نمیگیری همین یعنی زندگی‌ات رو‌به‌راه است حالا چه اهمیت دارد که مرا هم از یاد برده‌ای.. تو مالکِ تمامِ "شب‌بخیر"های منی تا آخرین شبِ نفس کشیدنم. "شبت بخیر ابدی از دست رفته"

شبها، وقتی به ماه نگاه میکنی، مرا بیاد بیاور، منِ عاشق و شیدا را، همان که پروانه وار، دورِ دلت می گشت؛ همان که از جان، بیشتر دوستت داشت؛ همان که هنوزم، در سرش هوایِ دیدن توست …

براي امروزت ، آرزوهای كوچك دارم ، مثلاً اينكه ؛چشم هايت را كه باز ميكني ، خستگي هاي ديروزت را، در خواب ديشب جا گذاشته باشی ، و تمام تن ات ، لبريز باشد از طراوت و سر زندگی .. مثلاً اينكه؛ يك لقمه نان و پنير و دلخوشي صبحانه ات باشد قدم هايي داشته باشي براي رفتن تا موفقيت … و مادري كه ، مثل هر صبح دعای خيرش بشود بدرقه ی راهت … مثلاً اينكه ؛ آدم هايي در مسير امروزت باشند ، كه حال جهانت را قشنگ تر كنند دلت به بودن همراه و هم نفس خوش باشد وسرت به زندگی گرم … برايت ، آرزوهاي كوچكي دارم كه شايد حسرت های بزرگ خيلی ها باشد ..

و من چقدر از بودنت سرخوشم شبها با خیالت به خواب می روم صبح ها با نرمی صدایت از درون خوشحال تر به خورشید چشمهایت چشم می دوزم در واقع تو منی و من توام مسروزتر از همیشه لبخند را به لبانم می اورم چقدر از بودنت شادم در هوایت نفس می کشم تنبیده به وجودت با  قدمهایت قدم برمی دارم زمزمه ی عاشقانه ام را به کلاف نگاهت بند می زنم هجوم دوست داشتنت را به رگ قلبم می رسانم چقدر از بودنت سرشارم بی ترس به روشنایی می رسم تو جواب معجزه ی عشق در من می شوی …

عاشق که می‌شوی قشنگ می‌شوی! قشگ مثلِ روزهایِ آفتابی روزهایی که آفتاب می‌آید و هوا برایِ دیدن داغ می‌شود قشنگ مثل وقتی که‌می‌گویی؛ گرمم است! بیا بریم طرفِ جایی کنارِ چشمه‌ای، لبِ دریایی قشنگ مثلِ رفتن‌هایِ زیر یک درخت دراز به دراز شدن وُ روبه آسمان به‌هم نگاه کردن قشنگ! نه مثل وقتی که تو را در ابری سوار ‌ببینم وُ بگویم: هوی! کجا؟ بخدا من تو را قشنگ دوست دارم قشنگ مثلِ وقتی که باد بگیرد وُ ابر برگردد باران شود وَ من چترِ تو باشم. عاشق که می‌شوی؛ تو خیلی قشنگ می‌شوی

بوسه ای دزدیده ام قاضی مرا محکوم کرد گفت بگذارش همان جایی که دزدی کرده ای

من آدم رها کردن تو نبودم انقدر که زورم به تو نرسید به تو و دنیایی که تو سرت بود

صبح  زیبای من.. با عطرِ دوست داشتن تو از راه رسید و چون نسیمی پیچید لا به لای موهایم  و من همین قدر می دانم که باید دوست داشتنت را با هر ضربان قلبم تپش تپش لابلای موهایم گره بزنم و با هر گره به مویم دلمان قرص تر  و خیالمان آسوده تر شود تا عاشقانه و دلبرانه به خیر شود امروزمان..‌ همین قدر  ساده همین قدر بی ریا

صفر عاشقی ‌هم معجزه دارد براے خودش دلتنڪَ ڪہ باشے دلتنڪَ‌ترت میڪند عاشق ڪہ باشے عاشق‌تر و خدا نڪند راس صفر عاشقی هیچ احدے بغض داشتہ باشد  ..

هرشب در خمِ کوچه ی تنهایی پشت  پنجره ی سکوت در نَوَسـانِ خاطرات چشمان  خیس و بارانی ام مثل همیشه  منتظرند شاید در سرزمین آرزو زیرِ نور  ماه میان دستهای  گرم و پر مهرت سـاقـه های تُـردِ احسـاسـم جانی  دوباره بگیرد ..

عصرها در آلاچیق خیال چشم براهت می نشینم جانانم بیا قهوه ی  همیشگی را بنوشیم زیر باران خاطرات و بنویسیم با هم شعر زیبای دوستت دارم را …

تو نابترین،       شعرِ جهانی، که تا ابد، میخوانمش؛

صبح یعنی رقص خورشید چشمانت همه ی دلم را یک جا ببرد

دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام جانا سری به دوشم و دستی به دل گذار آخر غمت به دوش دل و جان کشیده ام دیگر گذشته  از سر و سامان من مپرس من بی تو دست از این سرو سامان  کشیده ام

تا کی روَم از عشق تو شوریده به هرسوی تا کی دوَم از شور تو دیوانه به هر کوی صد نعره همی‌ آیدم از هر بن مویی! خود در دل سنگین تو نگرفت سر موی