متن کوتاه پاییزی برای استوری + عکس نوشته زیبا پاییزی

پاییز وفادار ترین فصل خداست حافظه ی خیس خیابان های شهر را همیشه همراهی می کند لعنتی، هی می بارد و می بارد… و هر سال عاشق تر از گذشته هایش گونه های سرخ درختان شهر را می بوسد و لرزه می اندازد به اندام درختان و چقدر دلتنگ می شوند برگ های عاشق برای لمس تن زمین که گاهی افتادن نتیجه ی عشق است…

چه شاعرانه است فریادشان زیر پاهایمان! برگ هایی که روزی برای آرامش به سکوتشان پناه میبریم… پاییزتون مبارک

پاییز برای بعضی ها دل انگیز است و برای بعضی ها غم انگیز… برای من فصل سردی دلهاست… فصل باریدن اشکها… فصل تنهایی قدم زدن روی برگهای نارنجی… اینروزها هوای دلم هم پاییزیست…

پاییز سرد و بی رحم نیست فقط جسارت زمستـان را ندارد ذره ذره زرد  می کند اندک اندک جان می سِتاند قطره قطره می گِریاند پاییــــز سرد نیست نامـــهربان است درســت مانند “تو ”

شاید نام پاییز راکه بیاوری او دیگر هیچ، هیچ چیز نشنود جز صدای نم نم باران که بوسه می‌زند بر بی رنگی شیشه، بر چتر‌هایی که دو عاشق زیر آن‌ها پناه گرفته‌اند.

هوای دو نفره نه ابر می‌خواهد نه باران نه یک بعد از ظهر پاییزی کافی‌ست حواسمان به هم باشد … همین.

باتو در پاییز از خاک برمی‌خیزم و با سهره ها و یاکریم‌ها به پرواز درمی‌آیم پاییز در راه است …

زمین سمفونی برگ‌هاست نم می‌زند باران بدجور بوی غربت می‌دهد این هوا نبش قبر خاطرات مرده است انگار فصل تنهایی‌ست پاییز است، پاییز است حالا

صدای نم نم اولین باران پاییزی، ترانه‌ دل انگیزی است که به یادم می‌آورد مجالی نیست. رنگ‌ها مهمان برگ‌ها می‌شوند.

دو قدم مانده به پاییز دو قدم مانده به آغاز این فصل غم انگیز پاییز خیال فرسوده ی زمین پاییز ای تجمع مهر بر برگ های پوسیده انگار همه ی احساسم هزاربار تمام درختان رنگیت را بوسیده

هی پاییز ابرهایت را زود بفرست شستن این گرد غم از دل من چندین پاییز باران میـــخواهد

چقدر صدای پاییز شبیه صدای تو است چقدر گرم و صمیمی است انگار پاییز در تو حرف می زند پاییز که آمده است، انگار تو آمده ای

بیایید پاییز را حس کنیم نه این که به سادگی از آن عبور کنیم …

می‌پسندم پاییز را که معافم می‌کند از پنهان کردن دردی که در صدایم می‌پیچد ُ اشکی که در نگاهم می‌چرخد آخر همه می دانند سرما خورده‌ام …

آیا نباید در برابر دیدن این همه زیبایی، به نقاشی اندیشید که چنین تابلوی بی‌بدیلی خلق کرده‌است؟! خداوندا به خاطر تمام مهربانی‌ات تو را سپاس.

دلخوشی‌های کوچک یعنی در عین همه نداشتن‌ها یک برگ پاییزی را بگذاری در میان کتابهایت برای یادگاری

دست نوازش باد بر لابه لای گیسوان دشت و شاخه‌های درختان، صدای خش خش  برگ‌های رنگارنگ زیر پای عابران، صدای چک چک باران بر شیشه‌های پنجره … پاییز زیبای هزار رنگ همه چیز نوید آمدن دوباره‌ات را می‌دهند

پاییز همان فصل دل‌انگیزی است که گاه رویایی‌اش می‌خوانند همان فصلی که می‌توانی در آن ساعت‌ها از پنجره‌ اتاق به درخت روبه‌روی خانه نگاه کنی و خسته نشوی پاییز همان دل انگیزانه‌ای‌ است که گاه هوس می‌کنی زیر بارانش بی روسری در کوچه قدم بزنی تا موهایت خیس شوند

اعجاز رنگ‌ها را می‌بینی؟ جادوی گوش نواز باد و باران را می‌شنوی؟ این شاهکار زیبای خلقت را به نظاره می‌نشینیم و سر سجده بر آستان آن بی مثالی می‌نهیم که آفریننده‌ تمام این زیبایی‌هاست.

از پاییز باید درس گرفت از تک تک لحظاتش از صدای رعد و برقی که انگار می‌خواهد از خواب غفلت بیدارت کند، تا صدای شرشر قطره‌هایی که از دلِ تنگِ آسمان بر زمین می‌ریزد، تا بدانی زندگی جریان دارد…

بهار! قبول کن پاییز هم مانند تو زیباست، قبول کن برگ‌های پاییز، دفترچه خاطرات تو هستند، قبول کن فرش پاییز نسبت به تو هزار رنگ است و این برگ‌های رنگارنگ قدمت تو را در سینه دارند …

کاش می‌شد همه فصل‌ها را با زبان مهر ترجمه کرد. مهری که آغاز پاییز را به عهده گرفته و خود را در دل همه جا کرده‌است. از شور و حال شروع مدارس در این ماه که بگذریم، آن تغییر تدریجی دمای هوا در مهر کاملا حس می‌شود. کم کم به آبان هم می‌رسیم؛ بعضی روز‌ها خورشید جای خود را به ابر‌ها داده و اجازه می‌دهد که باران خود را بر زمین بکوبد. صدای شرشر باران هم نغمه‌ گوش نوازی در پاییز است. در آذر هم انار‌ها ترک می‌خورند و با طعم شیرینی که دارند، خاطره‌ خوشی از پاییز بر دل می‌گذارد. این‌ها هم تابلوی بی‌نظیری از لطف و مهر خداست؛ خدای خوبی‌ها به خاطر تمام زیبایی‌های پاییز از  تو ممنونیم.

پاییز درس‌های بزرگی به انسان می‌دهد؛ درس‌هایی از گذر زمان و ایام گرانبهای عمر گویی یادآور بهار سبزی می‌شود که زمستانی سپید در پیش دارد.

صدای خش خش برگی که از درخت افتاده و جانش را زیر قدم هایمان تسلیم کرده، صدای بی رمَقی‌ست که با زبان بی زبانی میخواهد بگوید که روزی بهترین جایگاه را داشته است.

چه فرقی می‌کند که در پاییز خواب باشی یا بیدار مهم آن است که پاییز کار خودش را می‌کند به دقت و حوصله دست بکار آراستن می‌شود؛ آراستن درخت‌ها؛ شهر‌ها؛ باغ‌ها و زمین به زرد و سرخ و قهوه‌ای برگ‌ها؛ به قطرات گاه نم نم و گاه شر شر باران و به باد که می‌وزد.

پاییز همان مادر رقص خرامان برگ هاست که به ناز و عشوه‌ تمام چرخ زنان از آسمان بر سرت می‌بارند، و تو سریع‌تر می‌روی تا زیر برگ‌هایش برسی و با خودت بگویی این یکی به افتخار من افتاد.

آه عجب این پاییز برگ‌زیر هزار رنگ خوش می‌نشیند در چشم و خیال من … و من از ورای سفیدی دیوارهای اتاقم همه را همه را خوب خوب می‌دانم دیگر جاده‌های پاییز را از حفظ شده‌ام.

پاییز را می خوانم تا شاید باران بیاید تا باز برویَد، زنده شود امان از این آفتاب بی دریغ هیچ ابری در آسمان نیست در زندان گریه اسیر مانده‌ام پاییز! کجاست باران؟ کجاست باران؟

اصلا رسمش نیست که تو بگویی و دیگران بشنوند پاییز را باید نفس کشید؛ پاییز را باید لمس کرد

دوباره پاییز اما نه ((فصل خزان)) زرد! دوباره پاییز اما نه فصل اندوه و درد! دوباره پاییز فصل زیبای سادگی دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی …

می‌دانی درد پاییز چیست؟ درد پاییز درد دانستن است، شاید غرور بیش از حد بهار سبب شده، که دل پاییز این‌گونه بگیرد و رنگ از رخسارش بپرد، اگر بهار می‌توانست به مانند پاییز اینگونه طبیعت را خوش‌رنگ کند، چه هیاهو می‌کرد …

باز پاییز است، اندکی از مهر پیداست حتی دراین دوران بی مهری بازهم پاییز زیباست مهرت قشنگ٬ پاییزت مبارک

باز هم شب‌های بلند پاییز در راه است… شب‌هایی پر از خاطره، کرسی راحت و گرم، کاسه‌ای انار با گل پر، صدای قصه‌های شیرین مادربزرگ و حکایت‌های پدربزرگ… صدای شر شر باران … چقدر دلتنگ آمدن پاییز هستم

پاییزی دیگر از راه رسید پاییزی با همه‌ ابر‌های تیره‌اش که کشیده می‌شود روی آبی آسمان و پر از باران‌هایی که به یادت می‌آورند هزاران خاطره‌ سبز و زرد و سرخ را …

پاییز همان موسیقی خوش خش خش برگ هاست همان برگ های خرامان که اینبار هوس می‌کنی کفشهایت را در آوری تا موسیقی هبوط برگ‌ها پاهایت را قلقلک کند.