متن درباره گریه و درد و رنج ( 60 متن غم انگیز گریه دار احساسی )

میدونی غم باد چیه؟ یه حس طاقت فرسا و زجر آورِ احساس میکنی یه چیزی گوله شده بیخ گلوت هرچقدر هم که پزشک معاینه کنه چیزی معلوم نمیشه فقط و فقط خودت حسش میکنی دکترا میگن منقبض شدن ماهیچه‌ای و هزار تا دلیل به قول خودشون علمیِ دیگه اما من گمان میکنم از بس بغض‌هاش رو قورت میده و گریه نمیکنه ، غم باد میگیره

عمر میگذرد و من بیشتر می‌فهمم که هیچ چیز در دنیا ارزش گریه کردن را ندارد ! ما آدم ها مدام چیزهایی را که اسمشان را مصیبت و بدبختی میگذاریم در سرزمین افکارمان می‌چرخانیم و دوره می‌کنیم و همین باعث میشود در صد سالگی حسرتِ لذت نبردن از زندگی را بخوریم ! شاید کلمه ی رها کردن و فرار کردن برای چنین لحظاتی به وجود آمده‌اند … از غصه هایت فرار کن ! در ناکجا آباد درونت رهایش کن و به دنبال هر چیز که شادت می‌کند روانه شو… زندگی اگر چیزهای زیادی برای گریه کردن دارد، چیزهایی هم برای لبخند زدن دارد … فقط کافیست از ته دلت بخواهی که زندگی را زندگی کنی …!

نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردی گر چه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی شرمسار توام ای دیده ازین گریه خونین که شدی کور و تماشای رخش سیر نکردی ای اجل گر سر آن زلف درازم به کف افتد وعده هم گر به قیامت بنهی دیر نکردی وای از دست تو ای شیوه عاشق کش جانان که تو فرمان قضا بودی و تغییر نکردی مشکل از گیر تو جان در برم ای ناصح عاقل که تو در حلقه زنجیر جنون گیر نکردی عشق همدست به تقدیر شد و کار مرا ساخت برو ای عقل که کاری تو به تدبیر نکردی خوشتر از نقش نگارین من ای کلک تصور الحق انصاف توان داد که تصویر نکردی چه غروریست در این سلطنت ای یوسف مصری که دگر پرسش حال پدر پیر نکردی شهریارا تو به شمشیر قلم در همه آفاق به خدا ملک دلی نیست که تسخیر نکر

گریه کن عیبی ندارد ، دل سبکتر میشود در گلو بغضت بماند ، چشم دل تر میشود زندگی بالا و پایین دارد اما چاره چیست گر بخواهی گر نخواهی زندگی سر می شود

در آینه تصویرت اگر تیره و تار است در خویش نظر کن که پر از گرد و غبار است راهی بگشاییم اگر در پی نوریم یک خانه بی روزنه را نور چه کار  است؟ دل را بتکانیم و بر آن عطر بپاشیم هر کنج دلی خوب ترین جای قرار است یک چند اگر گریه سپس خنده بر آریم خورشید امیری ست که بر ابر سوار است فرصت گذران است و دمی منتظرت نیست او می رود و می رود و مثل قطار است لب را به لبش دوز و در آغوش کش او را ساحل به تماشا شد و عمری به کنار است هرگاه کسی دل به دل عشق سپرده حالش متحول شد و آنگاه بهار است

ما اگر ز خاطر خدا نرفته ایم پس چرا به داد ما نمیرسد ما صدای گریه مان به آسمان رسید از خدا چرا صدا نمیرسد بگذریم ازین ترانه های درد بگذریم ازین فسانه های تلخ

اونجا که داریوش میگه: “گریه نمی‌کنم، نرو آه نمی‌کشم، بشین حرف نمی‌زنم، بمون بغض نمی‌کنم، ببین… ” مظلومانه‌ترین جملات دستوری در موزیک فارسی است. ‌اگرچه دستوریست اما گوینده ‌هزار بار ویران‌تر و تنهاتر از آن است که بخواهد دستور بدهد.

شنیدی که میگن ؛ اونی که گریه میکنه یه درد داره ؛ اما اونی که میخنده هزار تا ؛ من میگم اونی که میخنده هزار تا درد داره ؛ ولی اونی که گریه میکنه ؛ به هزار تا از دردهاش خندیده ؛ اما جلوی یکیشون بدجوری کم آورده …

هیچ وقت به ما یاد ندادند که، اگر کسی میخنده لزوماً بی‌غم نیست. اگر کسی آرایش بد میکنه لزوما بد کاره نیست اگر کسی بچه داشته باشه حتما پدر، مادر شایسته، حتی پدر، مادر نیست اگر کسی بنز سوار میشه لزوما دزد نیست اگر کسی بهت دست میده لزوما رفیق‌ات نیست اگر کسی درس نخوانده لزوما خنگ نیست اگر کسی دکترا داره لزوما متفکر نیست اگر کسی سکوت میکنه لزوما لال، راضی، بی‌جواب نیست اگر کسی سیگار میکشه لزوما معتاد نیست اگر کسی عیبتو بهت میگه حتما دشمنت نیست اگر کسی فقیره لزوما گدا نیست اگر کسی گریه میکنه حتما افسرده نیست اگر کسی متهمه لزوما محکوم نیست اگر کسی معلوله لزوما ناتوان نیست اگر کسی می‌بوسدت حتما عاشقت نیست اگر کسی ساده میپوشه لزوماً اُمّل نیست.

برای خندیدن وقت بگذارید، زیرا موسیقی قلب شماست. برای گریه کردن وقت بگذارید، زیرا نشانه یک قلب بزرگ است. برای خواندن وقت بگذارید، زیرا منبع کسب دانش است. برای رؤیا پردازی وقت بگذارید، زیرا سرچشمه شادی است. برای فکر کردن وقت بگذارید، زیرا کلید موفقیت است. برای کودکانه بازی کردن وقت بگذارید زیرا یادآور شادابی دوران کودکی است. برای گوش کردن وقت بگذارید، زیرا نیروی هوش است. برای زندگی کردن وقت بگذارید، زیرا زمان به سرعت میگذرد و هرگز بازنمیگردد. مأموریت ما در زندگی بدون مشکل زیستن نیست، باانگیزه زیستن است.

ای عزیز … ای که به خودت سخت میگیری، با خودت مهربون باش  ..! زندگی رو اینقدر سخت نگیر خودت رو اسیر چیزایی نکن که زندگی رو به کامت تلخ میکنه .. این خودت هستی که داری به خودت غصه میدی … کسی تو رو محبور نمیکنه که غصه بخوری و گریه کنی و ناامید بشی همه چی دست خودته بلند شو وزندگی کن …! هیچوقت باور اینکه اتفاق های خوب تو راه هستن و کنار نگذار … اگر فکر میکنی توی تاریکی هستی به خدا توکل کن ! چون خودش گفته: خداست؛ که شما را از آن تاریکی ها و هر اندوه نجات میدهد …!

قطرات اشک روی گونه ام روان می شوند چیزی نیست، اندکی گرد و غبار است! پس از مرور دوباره گذشته، از لابه لای خاطرات خاک خورده بلند شده اند..

اشک آخرین گزینه مردهاست! و خاک بر سر روزگار اگر مردی به گزینه آخر خود برسد..!

دلم گریه می خواهد، نه از این گریه های یواشکی، پنهانی، مخفی، خفه شب و نیمه شب اشک ریختن در سکوت نه! دلم هق هق می خواهد… بلند بلند آنقدر بلند که صدایش به گوش خدا برسد، فقط کاش برای لحظه ای همه دنیا کر می شد و من بلند بلند گریه می کردم بغض خفه ام کرده این روز ها، خدایا لحظه ای گوش های دنیا را بگیر می خواهم گریه کنم این که دیگر به سختی آرزو هایم نیست! محال و ناممکن نیست، می توانی گوش های دنیا را بگیری می خواهم امشب یک دل سیر گریه کنم!

اشک ها همیشه در بدترین مواقع شورش میکنند.. دیگر حصار پلک هایمان جوابگو نیست…..

جایی که دلتنگی از حد بگذرد چشم ها به حرف می آیند با الفبای اشک، آرام و بی صدا

اشک های گستاخ! گونه های من جای لیز خوردن نیستند، آرامش صورتم را برهم نزنید!

گریه کن اما به چشمانت اجازه نده واسه هر چیزی بیشتر از یک بار اشک بریزه چون عادتش میشه

خدایا؟ حواست هست؟ صدای هق هق گریه هایم از گلویی می آید که تو از رگش به من نزدیکتری

بی صدا اشک می ریخت.. مرا یاد باران هایی می انداخت، که شب ها بی صدا می باریدند… و صبح از نم زمین، متوجهشان می شدیم! از سرخی چشم ها

گفت: آدما دو جور گریه دارن وقتی که خیلی غمگینن و وقتی که خیلی خیلی غمگینن.. گفتم: خب مگه اینا فرقی هم دارن؟ گفت: آره، دومی دیگه اشک نداره…

بی تو هر شب از خواب هایم صدای گریه می آید..!

آخر شب که می شود نگاهی به دل آسمان می اندازم تنها کسی که در کنارم می ماند سکوت است دلم میگیرد و بغض راه نفسم را می بندد چاره ای ندارم جز ریختن اشک هایی همچون خون….

ولی من هرگز کسى که به خاطرم گریه کرده بود را ترک نمی کردم

صدا در چشمانم نهفته بود که اشک شد سر خورد از گونه هایم…

حوضچه ای شد، چشمانم! پُر از ماهی وُ اشک.. وقتی فهمیدم، دیگر نمی بینم چشمانت را

گریه کردن به معنای ناتوانی انسان نیست! بلکه نشان دردیست که تحمل نمی شود…

بعضی وقت ها اگر گریه نکنیم ممکن است به بهای از دست دادن جانمان تمام شود…

در گلویم یک زمستان برف جا خوش کرده‌ است گریه می‌ خواهد مرا دست تو بسپارد ببین! آسمان دارد گل دلشوره اما نیستی بی تو می‌ خواهد نگاهم زخم بردارد ببین!

بعضی ها گریه نمی کنند اما از چشم هایشان معلوم است که اشکی به بزرگی یک سکوت گوشه ی چشمشان به کمین نشسته

ببار ای ابر بارونی ببار و گونه مو تر کن مث بغض دل ابرا ببار این بغضو پرپر کن!!

این روزها ”بغض” دارم ”گریه” دارم تا دلت بخواهد ”آه” دارم…. ولی بازیگر خوبی شده ام می خندم!

چہ سختہ بغضتو با خوردن آب فرو بدی ولی از گوشه چشمت پایین بریزه ..!