متن درباره حضرت عباس (ع) و جملات ناب و عاشقانه در وصف آن حضرت

حضرت عباس در کلام حضرت رسول صلی الله علیه وآله وسلم کتاب الکبریت الاحمر آمده است که در رویایی صادقه ، حضرت رسول صلی الله علیه و آله به حضرت عباس علیه السلام فرمودند : «أقرّالله ُ عینک ، فأنتَ بابُ الحوائج وَ اشفَع لمَن شئتَ» خداوند چشمت را روشن گرداند ، تو باب الحوائج هستی ، از هر که خواستی شفاعت کن .

حضرت عباس در کلام حضرت زهرا علیها السلام روایت شده که وقتی روز قیامت بر پا می شود ، پیامبر صلوات الله علیه و علی آله به مولا علی علیه السلام می فرمایند که به زهرا بگو ، برای شفاعت و نجات امت چه داری ؟ مولا پیام حضرت رسول را به خانم فاطمه زهرا سلام الله علیها می رسانند و ایشان در پاسخ می فرمایند که : " یا امیر المؤمنین ! کفانا لاجل ِ هذا المقام ِ الیدان ِ المَقطوعتان ِ مـِـن ابنی العباس " ای امیر المؤمنین ! دو دست بریده پسرم عباس برای ما در مورد شفاعت کافی ست .  معالی السبطین ، جلد 1 ، صفحه 452

جنت و رضوان و حور و کوثر، همگی آیت و نشانه‌ای از خوی وی است. او آبشاری است که از کوهی استوار چون على، در طبیعتی چون ام‌البنین جاری شد و در سرشاری از عطش سوخت. قهرمان نهر علقمه که شمس و قمر از نور جمالش خجل می‌شوند، افسانه و اساطیر نبود؛ مردی بود که مثل یک عَلَم هیچ وقت بر زمین نماند. لقب «اَسَدُ الله الْغالِبْ» را چون علی بر او نهادند تا دوباره حمله‌های حیدری در میدان‌ها تکرار شوند و هنوز بعد از این همه سال، زیر نور مهتاب، چهره‌اش در زلالی آب می‌لرزد؛ گویی تنها بعد از خدا از آب می‌ترسد. مردی که افسانه نیست

عموی لاله ها بی تاب برگرد فدای قامتت سیراب برگرد جلو تر شب پرستان در کمینند نمی خواهیم بی تو آب ، برگرد تاسوعای حسینی را تسلیت عرض می نمائیم

پنداری دروغ نیست که بگوییم او مادری دلاور و پاک‌سرشت به پاکی فرشته‌ها داشت. لافی گزاف نیست که بگوییم پدرش علی نام داشت و بردن این نام کافی است تا بدانیم از نسل کیست؟

علی یک دسته گل از یاس آورد ز طوبی شاخه ی احساس آورد میان باغی از گل های زهرا خوشا ام البنین “عباس” آورد

حضرت عباس در کلام امام حسین علیه السلام شاید در بین همه ی سخنانی که معصومین علیهم السلام در باره حضرت عباس فرمودند ، جملات و عبارات حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام ، به گونه ای دیگر بر آتش دل ها دامن می زند . در عصر روز تاسوعا ، حضرت اباعبدالله خطاب به برادر فرمودند : إرکـَب بـِـنفسی أنت تَلقاهُم وَ اسئَلهُم عمّا جائهُم ….. جانم به قربانت ! سوار بر اسب شو و نزد دشمن برو و از آنها بپرس برای چه به اینجا آمده اند . در این جمله ، عبارت " بنفسی أنت " خود گویای عمق علاقه و احترامی ست که مولا ابا عبدالله علیه السلام نسبت به برادر بزرگوارش دارند ، می باشد . همچنین در روز عاشورا ، هنگامی که حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام بر بالین خونین برادر ، و در کنار نهر علقمه حاضر شدند و لحظه ی شهادت برادر خویش را مشاهده نمودند ، خطاب به ایشان فرمودند :" جَزاکَ الله خیرا ً یا أخی ! لَقَد جاهَد تَ فی الله ِ حَق ّ جهاده ِ " برادرم ! خداوند پاداش نیک ترا دهد ، تو در راه خدا به طور کامل جهاد کردی

آب از دست تو آبرو پیدا کرد مهتاب، دلِ بهانه جو پیدا کرد دست تو به آب خورد و خورشید فرات در دستت فرصت وضو پیدا کرد

مست اند همه، ساقی و ساغر که تو باشی از سر نپرد مستی، در سر که تو باشی در هیچ دلی هیچ غمی راه ندارد دلدار و دلارام و دلاور که تو باشی تکرار اباالفضل اباالفضل اباالفضل ذکری به من آموخته مادر، که تو باشی از گرگ هراسی به دلی راه ندارد بر یوسف این قوم، برادر که تو باشی بین الحرمین امن ترین جای جهان است این سو که حسین و سوی دیگر که تو باشی

پروردگار فضل و ادب هر دو با هم است لقمان همیشه محضر او تا کمر خم است مثل حسین، جود و سخایش حسن صفت حیدر خصال و ساقی و سردار علقم است بابش ابوتراب و خودش باب آب، پس با این حساب در کف او کل عالم است در فن رزم معجزه گر گویمش سزاست دنیا به جنگ او برود باز هم کم است در هر دو نقش عاشق و معشوق شد مثل تعریف عشق بی یل حیدر چه مبهم است شخصیتی است فوق بشر، ایده آل و ناب اسباب سرفرازی اولاد آدم است

آنچنان کز برگ گل عطر گلاب آید برون تا که نامت میبرم از دیده اشک آید برون . . . السلام علیک یا ابالفضل العباس

افراشت به کوی عشق، پرچم، عباس در عشق، فشرده پایِ محکم، عباس بی آب، از او گلشنِ دین شد سیراب بی دست، گرفت دستِ عالَم، عباس

السلام علیک یا ابالفضل العباس یا ابوالفضل العباس علیه السلام : آموخته ایم از تو وفاداری را خون تو نوشت معنی یاری را ای کاش که آب کربلا می آموخت آن روز زچشمت آبرو داری را …

هر گُلی زیباست اما یاس چیز دیگری ست در میان سنگ ها الماس چیز دیگری ست ما میان عمر خود خیلی برادر دیده ایم در وفاداری ولی عباس چیز دیگری ست

دریا دلی که دل به دل یم زد و گذشت دریا به حسرت نگهش غرق ماتم است از مشک او پیاله چشمم شده پر آب در کار خیر و نیک همیشه مقدم است صیاد را هم از در خود رد نمی کند در این بساط روزی او هم فراهم است چون درک کرده حالت یک ناامید را خیلی به رفع حاجت مردم مصمم است

پیدا کردن یکصد دوست  معجزه نیست معجزه، پیدا کردن تنها یک دوست است  که در کنار شما بایستد، حتی زمانی که صدها نفر علیه شما صف کشیده اند.

سلام بر عباس(ع) "یا من هو اسمه دوا "  عباس است، "یا من هو ذکره شفا" عباس است کعبه است حسین و کربلا هم قبله،  در مذهب ما قبله نما عباس است. جلیل صفربیگی

اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ نَبِىِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ حَبيبِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَليلِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ صَفىِّ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَمينِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَيْرِ خَلْقِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَفْضَلِ اَنْبِياءِ اللهِ وَرُسُلِهِ وَمَلائِكَتِهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَيْرِ الْبَرِّيَةِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا سِيِّدَةَ نِساءِ الْعالَمينَ مِنَ الاَْوَّلينَ وَالاْخِرينَ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا زَوْجَةَ وَلِيِّ اللهِ وَخَيْرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللهِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمَّ الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَىْ شَبابِ اَهْلِ الْجَنَّةِ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الصِّدّيقَةُ الشَّهيدَةُ ، اَلسَّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُهَا الرَّضِيَّةُ الْمَرْضِيَّةُ ، اَلسـَّلامُ عـَلَيْكِ اَيَّتـُهَا الْفاضِلـَةُ الزَّكِيـَّةُ ، اَلسـَّلامُ عـَلَيْكِ اَيَّتـُهَا الْحَوْراءُ الاِْنْسِيَّة

به روی دست علی ماه هویدا شده است این قمر آینه هیبت بابا شده است به رخش شمس خدا محو تماشا شده است در دل زینب وارباب چه غوغا شده است گفت ارباب به زینب قمرم می آید دلت آسوده که سردار حرم می آید

روزی شعر من امشب دو برابر شده است چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است چون که بانوی کلابیه پسر آورده چشم وا کن ، پدر خاک قمر آورده

روشنگر آفتاب ، عباس آمد تفسیر زلال آب ، عباس آمد خیزید ، گل آرید و گل افشانید زیرا که گل بوتراب ، عباس آمد

امشب شب میلاد علمدار حسین است میلاد علمدار وفادار حسین است گر بود علی محرم اسرار محمد عباس علی محرم اسرار حسین است

پرچم فراز دین حق پرورده مولاست او چون در شجاعت رهبری بی باک و بی پرواست او همسنگر آزادگی با یوسف زهراست او باب الحوائج در جهان بر خلق ما فیهاست او

آمد به جهان گل معطر جان فاطمه عزیز حیدر حق کرده به ما لطف و عنایت از ره آمده روح کرامت عباس گل باغ ولایت موسم شادی و سرور آمد

جانم به فدای تو، ای ماه بنی هاشم قربان وفای تو، ای ماه بنی هاشم ای عبد مطیع حق، حق داده تو را رونق این است جزای تو، ای ماه بنی هاشم

مژده ای حزب خدا یار حسین آمد سید و سالار انصار حسین آمد عید میلاد علمدار حسین آمد صدق و صفا آمد، عشق و وفا آمد ای ماه خیرالناس خوش آمدی عباس

واله روی زیبایت/همه ی آل پیغمبر بنشسته از مقدمت/خنده بر لبهای حسین مهر سما ماه زمین/دسته گل ام البنین خوش آمدی ابوفاضل…

نوبت جنگ علمدار آمد در صف معرکه سردار آمد پسر حیدر کرّار آمد شیر لب تشنه به پیکار آمد

نام علمدار سپه آید به گوشم انگار من عمری به او حلقه به گوشم جانم بلرزد هر می گوید «ابوالفضل» سرّی ست خود بنهاده در اعماق گوشم

یل ام البنین مولی اباالفضل گل روی زمین مولی اباالفضل کرم شرمنده ی تو سخاوت بنده ی تو

زلف خوش بوی تو بر هم چقَدَر پیچیده چشم و ابروی تو بر هم به نظر پیچیده بر سرت شانه زدی یا که عمودت زده اند سر تو پهن شده شانه به سر پیچیده

امام صادق(ع): عموی ما عباس بن علی(ع)، بصیرتی نافذ و ایمانی استوار داشت. خدایا تو را قسم به این روز عزیز، “بصیرت و ایمان” همه ی ما را چون مولایمان عباس، نافذ و استوار بفرما آمین