متن شهادت امام حسین؛ 100 جملات غمگین سوزناک ماه محرم و کربلا

ای کاش تو را به دشت غربت نکُشند لب تشنه پس از بیعت و دعوت نکُشند لب تشنه اگر کُشند و تنها و غریب ای کاش تو را به قصد قربت نکُشند…

خاک زمانه بر سر سینه زن حسین خون مثل چشمه بود روان از تن حسین لب تشنه ماند و آه که سیراب گشته بود حتی در آن زمان فرس دشمن حسین نفرین به پست بودن دنیا و قصرهاش چون غیر ریگ داغ نشد مسکن حسین از بس که نیزه ها به تنش گیر داده بود چون گل ورق ورق شده پیراهن حسین تا که سرش نشست نوک نی، همان زمان افتاد خواهرش به روی دامن حسین خورشید رنگ خون شد و دنیا به خود دگر یک روز خوش ندید پس از کشتن حسین

حسین علیه السلام همچون خورشیدی، قرن‌هاست که هر روز می‌درخشد و تازگی دارد … افسوس از چشم‌هایی که تنها ده روز از سال، از نورش بهره می‌برند … صلی الله علیک یا ابا عبدالله …

ماه اشک های بی اختیار، ماه غم بار اسیران ماه فریادهای خونین و ماه طنین، مؤید صحرای عشق بر شما عاشوراییان تسلیت باد . . .

امروز کمی هوایی اربابم / از صبح دلم گرفته و بی تابم تقویم بیاورید ای وای حسین / شب اول است و من در خوابم صلی الله و علیک یا ابا عبدالله

السلام علیک یا أباعبدالله وعلی الارواح التی حلت بفنائک علیکم منی جمیعا درود الله أبدا مابقیت وبقی اللیل والنهار ولاجعله الله پایان العهد منی لزیارتکم السلام علی الحسین وعلى علی بن الحسین وعلى أولاد الحسین وعلى أصحاب الحسین

در سینه عاشقان, پیام هست حسین در دفتر شعر ما, ردیف هست هنوز دل چسب‌ترین شعر کلام هست حسین

تـا هست جهــان شـور محــرم باقیست این جلوه ي جان در همۀ عالـم باقیست از ناله ي نـیـنــوای یـاران حسین همواره به لب زمزمه ي غم باقیست . . .

عاشورا صحنه نمایش فراگیر و فشرده تمامیت کارزار خوبی و بدی است عزاداریتان قبول و التماس دعا

عالم همه قطره و درياست حسين ، خوبان همه بنده و مولاست حسين ، ترسم كه شفاعت كند از قاتل خويش ، از بس كه كَرَم دارد و آقاست حسين

هفتاد و دو سینه سرخ هجرت کردند با سرور آفتاب بیعت کردند رفتند و به دریای ابد پیوستند چون رود، به اصل خویش رجعت کردند

کربلا قبله دلهاست خدا میداند دیدنش آرزوی ماست خدا می داند اولین مستمع مجلس پرفیض حسین(ع) مادرش حضرت زهراست(س)خدا می داند

آبروي حسين به كهكشان مي ارزد ، یک موی حسین بر دو جهان مي ارزد ، گفتم كه بگو بهشت را قيمت چيست ، گفتا كه حسين بيش از آن مي ارزد

شمعی است که سوز و ساز را ترک نکرد راهِ خطرِ حجاز را ترک نکرد این عشق، چه عشقی است که در جنگ، حسین سَر داد، ولی نماز را ترک نکرد

تا دل ز غم تو گشت بی تاب حسین این چشم تهی نگشت از آب حسین عمری است نیازمند این درگاهم یک لحظه گدای خویش دریاب! حسین شهادت امام حسین (ع) تسلیت باد.

آنان که به گوش دل شنیدند تو را رفتند و به پای دل رسیدند تو را آن کوردلان که بر دلت تیر زدند دیدند تو را، ولی ندیدند تو را یا حسین(ع)

ای تیغ بگو که از کجا می آیی از سمت نگاه آشنا می آیی انگار که خون می چکد از دیدۀ تو ای تیغ مگر ز کربلا می آیی عاشورای حسینی تسلیت باد.

زخواب برخیز که امروز کسی در خواب نیست این همه تشنه لبی ماهیتش از آب نیست عطر خون پر شده بر دامن هر شاخۀگل باغبان غافل از آن گل که بر او اراب نیست عاشورای حسینی تسلیت باد.

وقتی حسین علیه السلام به کربلا می رسد، دل کویر به درد می آید و آسمان داغدار می شود. زمین بغض خود را فرو می خورد و فرات بی صدا اشک می ریزد. عاشورای حسینی تسلیت باد.

ای که دل ها همه از داغ غمت غمگین است  وی که از خون تو صحرای بلا رنگین است  نرود یاد لب تشنه ات از خاطره ها  هر که را می نگرم از غم تو غمگین است عاشورای حسینی تسلیت باد.

آنان که به گوش دل شنیدند تو را رفتند و به پای دل رسیدند تو را آن کوردلان که بر دلت تیر زدند دیدند تو را، ولی ندیدند تو را یا حسین(ع)

مه، بارقه ای ست در شبستان حسین شب، حادثه ای ز درد پنهان حسین هر صبح، ز دامن افق، خون آلود خورشید برآید از گریبان حسین شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

خط تو با خون تو آغاز می شود، از آن زمان که تو ایستادی دین راه افتاد و چون فرو افتادی، حق برخاست. یا حسین(ع)

زد شرر بر قلب خونین تو، در دشت بلا داغ مرگ اکبر گلگون قبایت، یا حسین جان فدا کردی به راه مکتب آزادگی جان هر آزاده ای گردد، فدایت یا حسین شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

صد نوا خیزد ز نای نینوایت، یا حسین نغمه های عشق باشد در نوایت، یا حسین میزند آتش، به قلب دوستانت دم به دم  داستان جانگداز کربلایت، یا حسین شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

امام صابران بودم، خمیدم  جدا از شاخه شد یاس امیدم چو دست از جسم عباسم جدا شد  سر خود را به نوک نیزه دیدم شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

الحق که به ما درس وفا داد حسین «ع» هر چیز که داشت بی ریا داد حسین «ع» یعنی که تأملی کنید ای یاران آن هستی خود زکف چرا داد حسین «ع»؟… شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

آن حسینی که شرف یافته دین از شرفش سر و جان داد ز کف تا نرود دین ز کفش هدف تیر بلا ساخت علی اصغر خویش تا که سرمشق بگیرد بشر از این هدفش. . .

همواره تجّسم قیام است حسین (ع در سینة عاشقان، پیام است حسین (ع) در دفتر شعر ما، ردیف است هنوز دل چسب ترین شعر کلام است حسین (ع) شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

عشقی به حسین عشق زینب نشود  این عشق جدا ز شیعه یارب نشود در روز و شبی که من نگریم ز غمش آن شام سحر و آن سحرم شب نشود شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

ماهی که ز آفتاب روشن تر بود لب تشنه آب و تشنه باور بود می رفت و دل از حسین می برد که او پیغمبر کربلا، علی اکبر بود شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

چون دید به نوک نی سرش را خورشید بر خاک، تن مطهرش را خورشید آرام، حریر نور خود را گسترد پوشاند برهنه پیکرش را خورشید شهادت امام حسین(ع) تسلیت باد.

به جای جای دلم جای پای تو است حسین خوشم که حنجره ام نینوای تو است حسین هزار چشمۀاشکم اگر دهند به چشم خدا گواهست که وقف عزای تو است حسین عاشورای حسینی تسلیت باد.

در دشت عطش، لاله صفت سوخت حسین (ع) تا مشعل آزادگی افروخت حسین (ع) بر لوح فلق، تا به قیامت، نقش است درسی که زخون، به خلق آموخت حسین (ع) عاشورای حسینی تسلیت باد.

درود بر شعرای گرانبها که در رثای عترت پیغمبر می سرایند، در این لحظه شعر زیبای استاد ژولیده نیشابوری به ذهنم خطور کرد ، در رثای امام حسین (ع) : عالم همه مست از گل رخسار حسین است ذرات جهان در عجب از کار حسین است دانی که چرا خانه حق گشته سیه پوش یعنی که خدای تو عزادار حسین است هر کس به جهان گشته گرفتار نگاری عمری است که ژولیده گرفتار حسین است روح استاد شاد ، ارادتمند اکبرنژاد گیلانی

از رستخیز آتش و خاکسترش مگو در ما قیامتی شده از محشرش مگو در خاک و خون نشسته سلیمان کربلا از لحظه های غارت انگشترش مگو بسیار روضه خوانده ای از آن سه شعبه ها این بار از گلوی علی اصغرش مگو از غربت زمان خداحافظی مخوان از تلخی وداع علی اکبرش مگو طفلان هنوز هم که هنوز است تشنه اند دیگر تو از خجالت آب آورش مگو از گریه های دخترکش گفته ای ولی از گونه هایش از گل نیلوفرش مگو بعد از حسین قافله سالار زیبنب است از شام بی برادری خواهرش مگو الشمر جالسٌ…جگر ما کباب شد الشمر جالسٌ…سخن از خنجرش مگو

از تماس تازیانه هر تنی آزرده بود صحنه را عباس اگر می دید بی‌شک مُرده بود تا غروب روز عاشورا خدا خود شاهد است عمه‌ی سادات را کوچک کسی نشمرده بود از همان ساعت که سقا رفت سوی علقمه حال زینب مثل زن‌های «برادر‌مرده» بود خواست در آغوش خود گیرد حسینش را نشد بسکه تیر و نیزه بر نعش برادر خورده بود فکر می‌کردند نفرین کرده در حالی که او دست هایش را برای شکر بالا برده بود

آبروی حسین به کهکشان می ارزد، یک موی حسین بر دو جهان می ارزد، گفتم که بگو بهشت را قیمت چیست، گفتا که حسین بیش از آن می ارزد.

یه جائیه تو جهان همه ي براش می میرن تموم حاجتا رو همۀ از می گیرن بین دو نهر آبه , یه سرزمین خشکه شمیم باغ و لاله اش معطر ز عط مُشکه شبای جمعه زهرا زائر این اساس سینه زن حسینه , یل ام البنینه … السلام ای وادی کرببلا / السلام ای سرزمین پر بلا السلام اي جلوه گاه ذوالمنن / السلام اي كشته هاي بی کفن