متن جاده با جملات کوتاه عاشقانه شاد و غمگین (عکس نوشته جاده)

اگر روزی نشانی مرا خواستی از آسمان بپرس… کدام مسافر است که تمام جاده ها را سیاه پوش کرده؟!…

جاده چمدانش رابست اما نرفت دست دلت را خوانده بود رضا حدادیان…

جاده می خواند تو را بر گرد فصل زندگی ست ……

به علت بارش بیمعرفتی جاده ی عشق لغزنده ست لطفا با مهربانی برانید…

چشمان سیاهت ، مرا می برد غنچه لب هایت ، مرا می برد وقتی که آه میکشد لبهای تو پس لرزه ی آهت مرا می برد تمام جاده ها از برف پر شد تمام گوش ها از حرف پر شد بیا عشقم به فریاد دلم رس که صبرم سر رسید ظرف پرشد…

گوش کن تو را می خواند جاده ای که برگ ریزان است و نم نم بارانی که همساز چشمان منتظر آرام قدم بردار ،تا زمان ،زمانِ عاشقی من و تو و پرستو های مهاجر است پاییز دروازه عاشقی و آیینه رنگارنگی است بیا تا کعبه دلم ، نغمه بهاریت را گوش جان باشد. حجت اله حبیبی….

توی جاده تک و تنها یه مسافر توی شب ها! کوله بار غم رو دوشش صد هزار قصه تو گوشش نمیدونم که کجا بود نمیدونم که کجا رفت! رو تنش گرد مصیبت توی مرداب حقیقت طعم تلخ یه جدایی اونو با غم داده عادت! نمیدونم که کجا بود نمیدونم که کجا رفت… فقط اینجا رو نمی خواست بی صدای بی صدا رفت… _برشی از ترانه…

چراغِ چشم تو مثل ستاره قطبی به جاده ی  شب من  راه را نشان بدهد رضا حدادیان…

تا شب نروی روز به جایی نرسی این جاده به رفت به دیار بی کسی…

در کوهستان از آن دامنه های زیبا بالا رفتم از آن بالا همه چیز کوچک بود به جاده نگریستم چیزی برای دلتنگی نبود تن را به عطر گیاهان کوهی سپردم و از کوه پایین آمدم قبل از آنکه فروبریزد و جاده را سنگسار و مرا دفن کند با دلتنگی…

هیچ جاده ای در زندگی بن بست نیست. اگر باور نمی کنی، چند قدم جلوتر برو! جاده ی دیگری باز می شود. تا وقتی نشسته باشیم، همه جا بن بست است……

پا نیست که راهی بشوم جاده اگر هست کشکول ِ پر از خالی ام آماده اگر هست نقل است که: مردن پل ِ مابین دو دنیاست یارب بکُش ام، مرگ چنین ساده اگر هست…

جاده ها پر از گرگ اند برگرد آن ها مست و ولگردندبرگرد نمیدانی که بعد از رفتن تو خوشی ها خودکشی کردند برگرد…

حیف… آدم وقتی چیزی را درک می کند که کار از کار گذشته… وقتی آخرِ یک جاده هستی،دیگر چه اهمیتی دارد میان جاده چه نشانه ای برای تو بوده که راهت کوتاه تر و بهتر بشود…

تنگ غروب است و کسی در جاده انگار جز سایه ی پشت سرم ،ثابت قدم نیست رضاحدادیان…

میان جاده ای بُریده از رفتن، و نفس نفس زنان در گردنه هایِ تیز، بادِ سبکبال می رود آسان، تا دراز کشِ فراغت….

می روم بی آنکه دور شده باشم چشمان تو که مبداء باشد سفر یعنی ماندن و جاده بهانه ایست تا حواسم در هزار جهت به عطر تو پرت شود……

در زمستانی سرد و خاموش دست تنهایی ام را می گیرم و در امتداد جاده ای که وعده ی آمدنت را به من می دهد قدم می زنم امید برگشتنت را از من نگیر من نیازم را در نگاه تو می بینم بیا تا بهار با قدم های تو به چشم هایم لبخند بزند مجید رفیع زاد…

گاهی دلم می خواهد… وسط جاده زندگیم بایستم… با تمام وجودم داد بزنم.. خسته ام… خسته ام از تمام لحضه هآ.. خسته ام از تمام حرف هآ.. خسته ام از تمام دید هآ.. خسته ام از تمام شنید هآ.. خسته از تمام آدم هآیی که روزی بآورم بودند………

وقتی یه همسفر خوب داشته باشی دیگه دنبال رسیدن به مقصد نیستی دنبال طولانی ترین جاده های دنیا میگردی .. جاده هایی که تموم شدن رو بهشون یاد نداده باشند….

پسر که باشی دلت هم که گرفته باشه بی اختیار دلت یه جاده میخواد سواره یا پیاده اش فرقی نمیکنه مسیری خلوت و ساکت و دور از آدمای این دنیا پسر که باشی دلت هم که گرفته باشه دلت سیگار میخواد تا دود شی و از این شهر پرواز کنی مهم نیست سیگارت از کدام برند باشه و این مهم نبودن ، سرآغاز هر دلتنگیه…

جاده چای تلخش را به انتظار تو شیرین حل میکند…

جاده ها پاییزند و هر اندازه که عاشق باشی، مهر هم میگذرد … لحظه ها باران است، جاده هایی که پر از تنهاییست و خدایی که یقین دارم هست ……

پنجره باد می زاید دیوار، زندان در، رفتن تابستان، پاییز پاییز، جاده را مچاله می کند زیرِ سر می گذارد به خوابِ زمستانی فرو می رود؛ در میانِ قدم هایِ آشفته یِ یک مرد جاده را بهمن دود می کند بهار، سقط شد در و پنجره، دیوار جاده، دود وَ پاییز اسیر خواب زمستان ماند بانوی روزگار،دیگر جوان نیست برای مردِ سرنوشت یک زنِ جوان پیدا کنید ! شاید بهار دوباره متولد شد… شیوا احمدی الف…

گاهی دلم می خواهد… وسط جاده زندگیم بایستم… با تمام وجودم داد بزنم.. خسته ام… خسته ام از تمام لحضه هآ.. خسته ام از تمام حرف هآ.. خسته ام از تمام دید هآ.. خسته ام از تمام شنید هآ.. خسته از تمام آدم هآیی که روزی بآورم بودند………

آنقدر نیامدن مسافر را در گوش جاده زمزمه کردند تا در آخر در کوچه ای بن بست برای همیشه جاده از نفس افتاد….

دلم سفر میخواهد با حالی که خوش باشد لب هایی که بخندد دلی که آرام باشد شب موسیقی تو و جاده ای که هیچ پایانی نداشته باشد…

زیباترین جاده ها در دل سخت ترین کوها به وجود می آیند و صبورترین و مهربانترین آدمها در دل سخت ترین مشکلات…

تمام سهم من از جاده پیچیدن به خیال توست….

جاده بهانه است مقصود چشم توست من راهی توام ای مقصد درست…

‌در گذر از جاده ی زندگی آموختم؛ کسانی را که بیشتر دوست میداری، زودتر از دست میدهی…

وقتی در جاده می روم تو همراهم نیستی تو و جاده در تنهایی من همدستید…

تو با من قدم بزن من تا ته دنیا جاده میسازم….

من دلم برای آن شب قشنگ من دلم برای جاده ای که عاشقانه بود آن سیاهی و سکوت چشمک ستاره های دور من دلم برای او گرفته است

جاده می خواند تو را برگرد فصل زندگی ست….

زیادی صاف نباش آدما تو جاده های صاف بیشتر لایی میکشن

جاده بهانه است مقصود چشم توست! من راهی تو ام ای مقصد درست…!

از تمامی رودهایی که به چشم دیده ام رودخانه تویی از سراسر جاده هایی که عبور کرده ام جاده تویی

با تو قدم زدن را دوست دارم به جای خانه برایت جاده خواهم ساخت

گاهی دلت یک رفتن و یک جاده بی انتها میخواهد، که فقط بروی و بروی و بروی

جاده ها را قسم می دهم تا به تو منتهی شوند

وقتی در جاده می روم تو همراهم نیستی تو و جاده در تنهایی من همدستید

مانده ام کدام جاده انتهای تو را به بی کسی رسانده است من که جز تو مقصدی نداشته ام

وقتی یه همسفر خوب داشته باشی دیگه دنبال رسیدن به مقصد نیستی! دنبال طولانی ترین جاده های دنیا میگردی جاده هایی که تموم شدن رو بهشون یاد نداده باشن

آدم های منفی به پیچ و خم جاده می اندیشند و آدم های مثبت به زیبایی های جاده عاقبت هر دو به مقصد می رسند اما یکی با حسرت و دیگری با لذت

دوست داشتن تو خیلی چیزها یاد من داد مثلا اینکه میشود در یک جاده یک طرفه با سرعتی معادل “عشق” کیلومتر تنهای تنها بی اعتنا به نتیجه حرکت کرد

گر چه هنگام سفر جاده ها جانکاه اند روی نقشه همه ی فاصله ها کوتاه اند

وقتی میای صدای پات از همه جاده ها می آد…!

برای درخت‌ های کنار جاده فرقی ندارد کسی که در سفر است می‌ رود، یا می‌ آید برای من اما فرق زیادی دارند درختان مسیری که از تو دورم می‌ کنند و درختان مسیری که با تو نزدیکم

آدم می میرد جاده نه، پرنده می میرد آسمان نه، نه جاده، نه آدم نه آسمان، نه پرنده هیچکس نمی ماند هیچ چیزی تنها یک چیز ماندنی ست بوسه ی ما در نگاه سیب

فصل ها جاده‌ های خستگی‌ اند بی‌ نگاهت رسیده‌ ام به خزان برسانم به دور برگردان

دو سر یک جاده ایستاده بودیم من به سمت تو آمدم، تو به استقبال او رفتی

مرا ادامه بده تا این جاده به آخر برسد بگذار مِه روی گیسوان من بنشیند روی لب‌های تو روی خاطرات ما حتی اگر همین فردا آلزایمر بگیریم امروز را زندگی کردیم

زندگی یک سفر است زندگی جاده و راهی است به آن سوی خیال زندگی تصویری است که به آیینه دل می‌بینی زندگی رویایی است که تو نادیده به آن می‌نگری زندگی یک نفس است که تو با میل به جانت بکشی زندگی منظره است، باران است زندگی برف سپیدی است که بر روح تو بنشسته به شب…