متن کوتاه در مورد قلب پاک (40 جملات احساسی خاص درباره قلب زیبا)

سلام به دلهای گرمتان سلامی به قلب پاک و پر مهرتان آرزو میکنم امروز از شوق سر ریز باشید و لبخندی به بلندی آسمان رو لبهاتون نقش ببندد

باران را که می بویم، رایحه اش، به لطافت نگاه مهربانت و موسیقی دلنوازش به قشنگییِ طپش های قلب پاک توست، پس… بیا و بر من ببار ای پاک نیت و پاک قلب من

آی آدم‌ها قلبتان تا زمانی پاک است که بر زبانتان سخن حق جاری باشد پس قلبتان گلباران و پاک باد

قایقی خواهم ساخت تا با آن از اقیانوس نگاهت عبور کنم ‍ و به ساحل وجودت برسم تا قلب پاک تو تا ابد کلبه ی عشق من باشد این شعر زیبا تقدیم به تو رفیق خوش قلب من

هر قلبی که پاک باشه بیشتر اعتماد میکند.. بیشتر محبت میکند بیشتر می‌بخشد.. و بیشتر آسیب میبیند…

برای زیستن دو قلب لازم است قلب پاکی که دوست بدارد و قلب پاکی که دوستش بدارند…

نگاه خسته و یک قلب پاک و دریایی و یک سه تار پر از نغمه اهورایی دلم بدون تو یک مرغ عشق پر بسته و باز می‌شود این دل اگر که باز آیی مرور می‌کنم این اتفاق آخر را تو رفتی و دل من ماند و اشک و شیدایی

در گریبانت دو کبوتر توأمان بی‌تابند و قلب پاک تو با لرزش خوش کبوتران به تنظیم ایقاع و آهنگ جهان برخاسته است…

درویشم و دنیا واسم یه مشت خاکه همه دارو ندارم فقط‌ یک دل‌ پاکه

سهم هر کس از هستی به وسعت قلب مهربان و پاک اوست بی شک تمام هستی سهم توست

به سلامتیه قشنگ ترین موسیقی جهان.. یعنی صدای قلب پاک کسی که همه ی زندگیته

سبزترین نقطه در جهان قلب پاک توست گوشه ای دنج، برای من جایی برای زیستن و ماندن و سبز شدن..

بعضی‌ ها چهره شان خیلی معمولی است، اما آنچه در قسمت چپ سینه شان میتپد دل نیست، اقیانوس محبت است… “احمد شاملو”

عشق پاک مسیر سبزی است با بستری حاصلخیز که فصل فصل آن به تمامی، فصل رویش است و بالیدن برای همه ی عاشقان.

عشق پاک بهشتی است که قلبی پاک برای قلب پاکی دیگر می سازد تا در کنار هم عاشقانه هایی مدام سر دهند از جنس تعهد تا سال های سال ماندگار، شیرین تر از عسل و گواراتر از هر آب گوارا، خاصِ خاص.

عشق پاک عشق ورزیدنی است بی منت، به اویی که وجود پاکش منتی است که خداوند بر زندگی عاشق نهاده است.

اگر تنهایی ام چشم مرا بست اگر دل از تنم افتاد و بشکست فدای قلب پاک آن عزیزی که در هر جا که باشد یاد ما هست

نگاه خسته و یک قلب پاک و دریایی و یک سه تار پر از نغمه ی اهورایی چگونه باز به این انتظار خو کردم؟ بدون تو چه امیدی؟کدام فردایی؟ تو که بزرگترین اشتباه شعر منی شبیه وسوسه ی گندمی و زیبایی تویی هنوز همان آدمی که حوا شد فریب خورد از آن حیله های حوایی بهشت من تو نبودی فقط خیال تو بود ببین که عشق قشنگ است با شکیبایی! دلم بدون تو یک مرغ عشق پر بسته و باز می شود این دل اگر که باز آیی مرور می کنم این اتفاق آخر را تو رفتی و دل من ماند و اشک و شیدایی مرا ببخش عزیزم اگر که میبینی پناه بردم از این پس به عشق رویایی نمی شود که بگویم که با تو می مانم خودت برو .بدون من.برو به تنهایی…

«لِکلِّ ظَاهِرٍ بَاطِنٌ عَلَی مِثَالِهِ فَمَنْ طَابَ ظَاهِرُهُ طَابَ بَاطِنُهُ وَ مَا خَبُثَ ظَاهِرُهُ خَبُثَ بَاطِنُه»؛ «برای هر ظاهری باطنی همانند ظاهر هست. پس هر که ظاهرش پاک باشد باطنش نیز پاک است و هر چه ظاهرش پلید است، باطنش نیز پلید است»

«مَنْ حَسُنَتْ سَرِیرَتُهُ حَسُنَتْ عَلَانِیتُه»؛ «هر کس درونش نیکو باشد، ظاهرش نیز نیکو می گردد»

برای من پاک کردن قلب کنار اسم کسی، از بلاک کردنم معنی مهم تری داره :))))))

یک قلب پاک از تمام معابد و مساجد جهان زیباتر است… اگر بین قلب و ذهنت جنگ و جدالی در گرفت، فراموش نکن همیشه حق با قلب توست… چرا که ذهن توسط جامعه بنا می‌شود. ذهن، حاصل تعلیم و تربیت جامعه است. جامعه، ساختار ذهن را به میل خودش شکل می‌دهد.  ذهن، هدیه زندگی نیست!  اما قلب، بِکر است. هدیه آفرینش است. از ازل پاک بوده و تا ابد، پاک و پاکیزه خواهد ماند.

قلب ها را از کینه پاک کنیم … روزی لقمان به فرزندش گفت :  « از فردا یک کیسه با خودت بیاور و در آن به تعداد آدم‌هایی که دوست نداری و از آنان بدت می‌آید پیاز قرار بده » روز بعد فرزند همین کار را انجام داد و لقمان گفت : « هرجا که می‌روی این کیسه را با خود حمل کن » فرزنش بعد از چند روز خسته شد و به او شکایت برد که پیازها گندیده و بوی تعفن گرفته است و این بوی تعفن مرا را اذیت می‌کند. لقمان پاسخ داد : « این شبیه وضعیتی است که تو کینه دیگران را در دل نگه داری . این کینه ، قلب و دلت را فاسد می‌کند و بیشتر از همه خودت را اذیت خواهد کرد …

خسته از دنیای غم،عشق و ستم آخرش چه، آخر عشق و قسم تو نبودی یاد تو در سینه بود یادتو پادشاه سینه ی بی کینه بود مسخ چشم ناز تو،همنوای ساز تو من چه کردم بی وفا،آخرفریاد تو قلب من بی کینه بود،همنوای غربتم این منم این که چنان از قلب تو دل میکنم آخرش ای بی وفا یادم کنی، درکنار کوی خرابات خاکم کنی، می رسد روزی بدون من هم سر میکنی آخرش چه،این خدایش آخرش ناز میکنی؟؟؟

در گریبانت دو کبوتر توأمان بی‌تابند و قلب پاک تو با لرزش خوش کبوتران به تنظیم ایقاع و آهنگ جهان برخاسته است… غاده السمان ترجمه: عبدالحسین فرزاد

سیب‌ها و قلب‌ها ناخن کبود برق روی شیشه شکسته افق کشیده شد چندشی درخت‌های لخت را فراگرفت خال سرخی از نگاه برق روی گونه سپید سیب‌ها چکید گونه سپیدشان تلألو طلا گرفت ای فروترین و برترین فروغ ای طلیعه بهشتی و جهنمی پس چه وقت خال سرخ می‌نهی بر دل سیاه آدمی؟ سیب‌ها رسیده‌اند قلب‌ها هنوز، نه ای فروترین و برترین فروغ پس چه وقت پس چه وقت پس چه وقت می دمی؟ نادر نادرپور

اگر تنهایی ام چشم مرا بست اگر دل از تنم افتاد و بشکست فدای قلب پاک آن عزیزی که در هر جا که باشد یاد ما هست

آدم های خوب زندگی، معمولا همه شان نه قد بلند هستند، نه خوش سیما هستند، نه چشمان زیبایی دارند و نه جزء بهترین مانکن های دنیا هستند. این آدم ها فقط شبیه به حرفهایشان هستند. شبیه به آنچه که به زبان می آورند و عمل می کنند. میان حرف و عمل آنها تضادی نیست و فرقی نمی کند که چه اتفاقی بیفتد؛ آنها سر حرفشان خواهند بود و به آنچه که می گویند عمل خواهند کرد و چه زیباست که با چنین افراد ارزشمندی ارتباط بگیرید! چرا که آنها موجب پیشرفت شما در زندگیتان خواهند شد.

قلب تو شهر گل یاس، دست تو بازار خوبی اشک تو بارون روی، مرمر دیوار خوبی ای گل آلوده گل من، ای تن آلوده دل پاک دل تو قبله این دل، تن تو ارزونی خاک اردلان سرفراز

دل اگر پاک بود جلوه گه نور خداست سینه پاک دلان آینه دوست نماست زینت دل گل مهر است چه حاصل از کین که گل عشق به گلزار جهان بی همتاست از چه شادی ز پریشانی ما ای غافل که پریشانی ما مایه جمعیت ماست گوهر معرفت اندوز که بر ظلمت جهل چلچراغی است که بر گمشدگان راهنماست به عمل کم نشود از خرد مرد فهیم فیض دریا نکند هیچ ز دریا کم و کاست زاهدا از چه به تزویر شوی در محراب این چه زهدی است که آلوده به نیرنگ و ریاست چند نازی به جوانی و به زیبائی و مال که به یک پلک زدن طعمه شاهین بلاست فیض اله نکویی

کسی کو هرچه دید از چشم جان دید هزاران عرش در مویی عیان دید عدد از عقل خاست اما دل پاک عدد گردید از گفت زبان دید

منزل عشقش دل پاک است و بس نیست عشقش در خور هر منزلی شد دل عطار غرق بحر عشق کی تواند غرقه دیدن ساحلی

هرکز نفسی پاک نیاید ز دلت بر تا جان تو فرمانبر این نفس پلید است یارب به کرم کن نظری در دل عطار کز دست دل خویش دل او بپزیده است عطار نیشابوری

ای عذر پذیر عذرخواهان عفو تو شفیع پرگناهان خواهم به ستایش تو بودن من خود چه توانمت ستودن هم تو دل پاک ده زبان هم در مدحت خویش و بلکه جان هم به گر ندهی، بهیچ سانم آن جان، که به خویش زنده مانم امیرخسرو دهلوی

روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟ خرقه بر دوش و میان بسته به زنار چه سود؟ هر که او سجده کند پیش بتان در خلوت لاف ایمان زدنش بر سر بازار چه سود؟ دل اگر پاک بود خانه ناپاک چه باک سر چو بی‌مغز بود نغزی دستار چه سود؟ چون طبیعت نبود قابل تدبیر حکیم قوت ادویه و ناله بیمار چه سود؟ قوت حافظه گر راست نیاید در فکر عمر اگر صرف شود در سر تکرار چه سود؟ عاشقی راست نیاید به تکبر سعدی چون سعادت نبود کوشش بسیار چه سود؟ سعدی

با دل پاک مرا جامه ناپاک رواست بد مر آن را که دل و دیده پلیدست و پلشت رودکی