جملات روانشناسان معروف {50 متن از روان شناسان بزرگ تاریخ)

وقتی کسی در سطح ناهشیار درگیر شرم است، احتمالا به دنبال تحسین دیگران است تا این تحسین‌ها را جایگزین عزت‌نفس واقعی‌اش کند. هرچه شرم او عمیق‌تر باشد، تمایل او به آرمانی بودن و رشک‌برانگیز بودن هم شدیدتر خواهد بود. جوزف برگو

آن چیزی که همه‌ انسان‌های فخرفروش و خودبزرگ‌بین، سعی می‌کنند فرافکنی کنند احساس حقارت است. آنها در سطح ناهشیار سعی می‌کنند عزت‌نفس شما را تحلیل برند، در شما رشک به وجود آورند و حقارتتان را جلو چشمانتان بیاورند تا به این شکل بتوانند احساس برتری کنند و خودشان را بالاتر از شما قرار دهند. این افراد اغلب بیش از حد اهل رقابت‌اند: برای آنها مردم دنیا فقط و فقط در دو دسته جای می‌گیرند: برنده‌ها و بازنده‌ها، یعنی دو قطب متضاد. ژوزف برگو

اگر بیماران سلسله طولانی از فقدان‌ها را تجربه کرده باشند، دنیا را از پشت عینک فقدان می‌بینند. در این صورت، ممکن است نخواهند شما برایشان اهمیت یابید یا رغبتی به نزدیک شدن به شما نداشته باشند زیرا از رنج فقدانی دیگر می‌هراسند. اروین یالوم

نمی‌خواهم طوری باشم که شما می‌خواهید. شجاعت این را هم ندارم آن‌طور باشم که خودم می‌خواهم. هنوز میان شما احساس تنهایی و طردشدگی دارم. اما آیا تنهایی من به این علت نیست که مدام سعی می‌کنم شما را راضی نگه دارم؟ آلیس میلر

اگر انسان به شیوه‌های مختلف در برپایی جهان، آزاد نباشد، مسئولیت معنایی نخواهد داشت. جهان رخدادپذیر است؛ همه‌چیز می‌توانست به‌شکلی متفاوت آفریده شود. برداشت سارتر از آزادی فراگیر و ژرف است: انسان نه‌تنها آزاد است، بلکه محکوم به آزادی است. به‌علاوه، مفهوم آزادی فراتر از مسئول بودن در برابر دنیا (به معنای آکندن دنیا از اهمیت) است: علاوه بر آن، فرد کاملا در برابر زندگی خویش مسئول است، نه فقط در برابر اعمال خود، بلکه در برابر کوتاهی هایش هم مسئولیت دارد. اروین یالوم

واقعیت مملو از یاس و نومیدی است. کافی است به اطرافتان نگاه کنید. اگر فرد به دقت نگاه کند، خواهد دید که رنج استثنا نیست؛ قاعده است. و اتفاقا افراد جان‌رنجور عموما کسانی هستند که بسیار دقیق نگاه می‌کنند. آن‌ها چیزی را می‌فهمند که برخی از افراد سلیم‌الذهن‌تر در بین ما دوست دارند آن‌ها را نادیده بگیرند. یعنی اینکه زندگی، هم زندگی انسانی و هم غیر آن، به واقع مقدر و محتوم به نظر می‌رسد. جان کاگ

من افراد زیادی را می‌شناسم که از خود بیزارند و برای رفع آن می‌کوشند نظر مثبت دیگران را به خود جلب کنند. ولی این راه‌حل نادرست و در حکم تفویض اختیار به دیگران است. وظیفه شما این است که خود را همان‌طور که هستید بپذیرید و در جهت رشد خود بكوشيد، نه آنکه دنبال راهی برای مقبولیت یافتن نزد مردم باشید. اروین یالوم

تنهایی مقطعی، که در طول زندگی ممکن است چندین بار تجربه‌اش کنیم و از آن خلاص شویم -دانشگاه رفتن در شهری دیگر، تغییر شغل، طلاق گرفتن- می‌تواند زمینه را برای رشد شخصی فراهم کند و راهی باشد برای اینکه ببینیم از ارتباطمان با دیگران چه می‌خواهیم؛ و البته چه نمی‌خواهیم، چرا که احساس تنهایی در میان جمع یا با فردی بی‌تفاوت و بی‌عاطفه چنان خلایی در وجود انسان ایجاد می‌کند که هیچ‌کس تمایل ندارد تجربه‌اش کند. تنهایی می‌تواند انتخابی شخصی باشد، همدم زندگی‌مان باشد نه سایه‌ای سنگین بر آن. فی آلبرتی

مشكل در رابطه، مشكل در آميختگى تنهايى‌ست. فرد باید بیاموزد با دیگری رابطه برقرار کند بی‌آنکه با بدل شدن به بخشی از او، به آرزوی فرار از تنهایی پروبال بدهد. از سوی دیگر، باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد. اروین یالوم

عده‌ای معتقدند رضایت‌مندی وقتی به دست می‌آید که هیچ نوع احساس دردناکی وجود نداشته باشد. کاش این‌طور بود، رضایت‌مندی به معنای ناپدید شدن احساسات ناخوشایند نیست، بلکه به این معناست که باید نوع رابطه‌مان را با آنها تغییر دهیم و برای واکنش به آنها روش جدیدی بیابیم که هنگام برانگیخته شدن احساسات بد و دردناک از زندگی در لحظه حال و هدفمند بازنمانیم. راس هریس

یادگرفته‌ام آنهایی که بیش از بقیه از مرگ می‌ترسند کسانی هستند که با حجم زیادی از زندگی نزیسته به مرگ نزدیک می‌شوند. بهتر است از همه زندگی استفاده کنیم. برای مرگ چیزی جز تفاله باقی نگذاریم، هیچ‌چیز جز یک قلعه سوخته. اروین یالوم

نقطه مقابل عشق، نفرت نیست، بلکه بی‌احساسی‌ست. نقطه مقابل اراده، دودلی -که به قول ویلیام جمیز به تکاپوی تلاش برای تصمیم‌گیری اشاره دارد- نیست، بلکه خود را با وقایع خاصی درگیر نکردن، بی‌اعتنا بودن و بی‌ارتباط ماندن با آنهاست. رولو می

تنهایی به معنای آگاهی‌ای عمیق از مرزهای خویشتن آدمی است که در شرایط مناسب می‌تواند حیات‌بخش هم باشد. تنهایی برای بعضی آدم‌ها به چاله آبی می‌ماند که یکباره پایشان می‌رود توی آن و زود از آن بیرون می‌آیند، اما برای برخی دیگر اقیانوسی بی‌انتهاست. فی آلبرتی

نیچه اغلب از «دوست داشتن سرنوشت» سخن می‌گفت. منظورش این بود که بشر می‌تواند مستقیما با سرنوشت رویاروی شود، آن را بشناسد، شهامت به خرج دهد، آن را بنوازد، به چالش کشد، با آن بستیزد و به آن عشق بورزد. با اینكه براى ما «ارباب سرنوشت خویشیم» جمله‌ای متکبرانه‌ست ولی ما را از قربانی سرنوشت بودن محافظت می‌کند. ما حقیقتا در آفرینش سرنوشت‌مان دخیلیم. رولو می

زندگی‌های نازیسته‌مان -زندگی‌هایی که در تخیل زیسته‌ایم و آرزویشان را داشته‌ایم- اغلب برای ما مهم‌تر از زندگی‌های زیسته‌مان هستند، و ما نمی‌توانیم خودمان را بدون آنها تصور کنیم… این تصادفی نیست که در زندگی‌های نازیسته‌مان جسورتریم تا در زندگی‌های زیسته‌مان. آدام فیلیپس

هدر رفتن حتی در یک زندگی موفق، و حس تنهایی و تک‌افتادگی حتی در یک زندگی سرشار از صمیمیت نیز عمیقا حس می‌شوند، و این حس، حس اصلی تراژدی است. ویلیام امپسون

در برابر هر آری، یک نه هست. تصمیم‌گیری درباره یک چیز همیشه به معنای چشم‌پوشی از چیزی دیگر است. درمانگری به بیمار مردد و بی‌تصمیمش گفت: «تصمیم‌ها خیلی گران‌قیمتند، همه‌ چیزهای دیگر را باید به پایشان بریزید.» اروین یالوم.

آزادی شرط لازم فضیلت و شادی است؛ آزادی نه به معنای اختیار در گزینش و نه به معنای رهایی از الزامات، بلکه آزادی به مفهوم شناختن خصوصیات بالقوه خویش، و رسیدن به حقیقت طبع آدمی طبق قوانین هستی خویش. اریک فروم

احساس تهی بودن اگر طولانی بشود، زیان‌بخش و خطرناک است. وقتی انسان به سوی چیزی یا هدفی کشیده نشود، مانند آب بی‌جریان و بی‌حرکت راکد می‌شود و توانایی‌های بالقوه‌اش رو به نیستی می‌گذارد و ناامیدی حاصل از آن، او را به ویرانگری می‌کشاند. رولو می

ما باید در برابر سرخوردگی‌مان صبوری کنیم و آن را بشناسیم، نه صرفا به این خاطر که رضایتمندی‌مان را تضمین کنیم، بلکه برای حفظ درکی که از واقعیت داریم. در روایت روانکاوانه، اگر احساس سرخوردگی نکنیم، نیازی به واقعیت هم نخواهیم داشت؛ اگر احساس سرخوردگی نکنیم، نمی‌دانیم که آیا وسیله لازم برای سروکله زدن با واقعیت را داریم یا نه. انسان‌ها وقتی برای ما واقعی می‌شوند که ما را سرخورده می‌کنند؛ اگر سرخورده‌مان نکنند تنها شخصیت‌هایی خیالی هستند. آدام فیلیپس

چیزی که من از مراجعان خود و از تجربه‌هایم آموخته‌ام، این است که ما نمی‌توانیم تغییر کنیم و از آنچه هستیم متفاوت شویم، مگر آنکه خود را آن‌چنان که هستیم، کاملا بپذیریم. و تنها در این صورت است که تقریبا بدون این که احساس کنیم، تغییر صورت می‌گیرد. کارل راجرز

ما همیشه خشمگینیم، همیشه در حال انتقام گرفتن از خودمان، چرا که برای خودمان کافی نیستیم؛ و همین‌طور مدام در حال انتقام گرفتن از دیگرانیم، چرا که هیچ‌وقت آن چیزی را که می‌خواهیم به ما نمی‌دهند. آدام فیلیپس

خودآگاهی احساسی سالم یعنی این که ما بی‌چون و چرا یقین داشته باشیم احساسات و نیازهای ما جزوی از وجود ماست. این یقین چیزی نیست که انسان با تفکر به دست آورد. چنین یقینی مانند نبض، وجودی انکارناپذیر دارد و تا زمانی که درست کار می‌کند به آن توجه نمی‌کنیم. به هر حال، ارتباط خودکار و طبیعی با عواطف و نیازهایمان به ما قدرت و عزت‌نفس می‌بخشد. آلیس میلر

عشق کودکانه از این اصل پیروی می‌کند که: «من دوست دارم چون دوستم دارند.» عشق پخته و کامل از این اصل که: «مرا دوست دارند چون دوست دارم.» عشق نابالغ می‌گوید: «من تو را دوست دارم برای اینکه به تو نیازمندم.» عشق رشدیافته می‌گوید: «من به تو نیازمندم چون دوستت دارم.» اریک فروم

“یک روز، در نگاهی به گذشته، سالهای مبارزه شما را زیباترین خواهد کرد.” فروید

“هر که دوست دارد متواضع می شود. کسانی که عاشق هستند، به اصطلاح، بخشی از خودشیفتگی خود را به گرو گذاشته اند.” فروید

“قبل از اینکه تشخیص دهید افسردگی یا عزت نفس پایین دارید، مطمئن شوید که میان احمق‌ها احاطه نشده‌اید.” فروید

“بیشتر مردم واقعاً آزادی نمی‌خواهند، زیرا آزادی مستلزم مسئولیت است و بیشتر مردم از مسئولیت می‌ترسند.” فروید

“هدف روانکاوی این است که مردم را از ناراحتی روان رنجور رهایی بخشد تا آنها به طور معمول ناراضی باشند.” فروید

“بدون درد به هوش نمی آید. مردم برای اجتناب از مواجهه با روح خود دست به هر کاری می زنند، مهم نیست چقدر پوچ باشد. انسان با تصور چهره های نور روشن نمی شود، بلکه با آگاهی بخشیدن به تاریکی.” یونگ

“ضمیر خودآگاه به خود اجازه می دهد که مانند یک طوطی تربیت شود، اما ناخودآگاه این کار را نمی کند – به همین دلیل است که سنت آگوستین از خدا تشکر کرد که او را مسئول رویاهایش نکرده است.” یونگ

“آینه چاپلوسی نمی کند، هر چه را که به آن می نگرد، صادقانه نشان می دهد. یعنی چهره‌ای که هرگز به دنیا نشان نمی‌دهیم، زیرا آن را با پرسونا، نقاب بازیگر می‌پوشانیم.” یونگ