متن عاشقانه برای دلبرم (50 متن جانانه عمیق دلبری برای ابراز عشق)

گاهی یک مرد بهانه دلخوشی یک زن می‌شود! و یک زن بانی خوشبختی یک مرد! زندگی کوتاه است کاش بهانه و بانی باشیم…

تو را عاشقانه‌ تر دوست خواهم داشت؛ چه بمیرم، چه بمانم، قلبِ " تو " آشیانه‌یِ من است…

چشم هایت، تمام چیزی ست که از زندگی میخواهم … نگاهت را که داشته باشم هزاران بهانه دارم برای نفس کشیدن برای زنده ماندن برای عاشق شدن و حتی برای مردن …!

بی خوابی ما را بوسیدن "چشمان تو" داروست…

من شبیه بوسه های دم صبح صبور و آرامم و حوصله ام را فقط جوانه ای درڪ می ڪند که خاڪ سیاه را می شکافد و سرخ لبخند می زند

ده قانون عشق … زن نیاز به توجه دارد، مرد نیاز به اعتماد دارد … زن نیاز دارد درک شود، مرد پذیرش می خواهد … زن احترام می خواهد، مرد تشکر و قدر دانی می خواهد … زن نیازمند به دلبستگی و وفاداری است، مرد نیازمند تحسین است … زن تصدیق می خواهد، مرد تایید …

مردی آن نیست که هر روز دلی را ببری؛ مردی آن است كه یک دل ببری پس ندهی!!

نیست به مصرِ وجود، جز تو عزیز دگر…

رقیبم شانه خواهد زد، ولی آشفته خواهد ماند که موهایت فقط عادت، به انگشتان من دارند…!

فقط یه جمله می‌تونم به تو بگم : تو قشنگ‌ ترین و زیباترین فکر منی :)

دل داده ام بر باد ، بر هرچه باداباد مجنون تر از ليلى ، شيرين تر از فرهاد اى عشق ! از آتش ، اصل و نسب دارى از تيره ی دودى ، از دودمانِ باد آب از تو طوفان شد ، خاک از تو خاكستر از بوى تو آتش ، در جان باد افتاد هر قصر بى شيرين ، چون بيستون ويران هر كوه بى فرهاد ، كاهى به دست باد هفتاد پشتِ ما ، از نسل غم بودند ارث پدر ما را ، اندوهِ مادرزاد از خاکِ ما در باد ، بوى تو مى آيد تنها تو مى مانى ؛ ما مى رويم از ياد … #قیصر_امین_پور

چه کسی گفت که صبح قصه اش تکراریست صبح یعنی آغاز، نغمه، آوا، آواز چون کبوتر پرواز صبح یعنی لبخند، لب، تبسم، پیوند به دو چشمت سوگند.. چه کسی گفت که صبح قصه اش تکراریست. من به چشمم دیدم،، صبح در گوشه لبهای تو بود موقع خندیدن…. پشت لبخند تو صبحیست به اندازه عشق

مرا که در حاشیه ی قلبَت ساکنم‌    ذره ذره زندگی کن ،،    کمی    دور از هیاهو !!

صبح‌هایم آغشته به هوایی است که طعم عشق را به روزهایم می‌ریزد

تو انتخابِ من نبودی سرنوشتم بودی تنها انگیزه‌ی ماندنم در این زندگیِ بی‌اعتبار… #عباس_معروفی

با من برقص میان جمعیت انبوه خیابان ببوس مرا بگذار همه بدانند عشق هنوز زنده است نفس میکشد در فضای ممنوعه به آغوش بکش مرا بگذار حس کنم هنوز زنده ام….

جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی…

تو با منی زمانه با من است بخت و کام جاودانه با من است تو بهار دلکشی و من چو باغ شور و شوق صد جوانه با من است یاد دلنشینت ای امید جان هر کجا روم روانه با من است ناز نوشخند صبح اگر توراست شور گریه ی شبانه با من است برگ عیش و جام و چنگ اگرچه نیست رقص و مستی و ترانه با من است #هوشنگ_ابتهاج

" خوش آن صُبحیِ    کَز آغوشِ تو بیدار شوم !!

زبان عاشقان چشم است و چشم از دل نشان دارد …

مرا بغل ڪن؛ آنگونہ ڪہ دوست داری… مرا تغییر ده، آنگونہ ڪہ هیچ ڪس پس از تو ،، مرا نشناسد …

اونجا که اوحدی میگه: دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستم که فراوان طلبت کردم و نتوانستم خلق گویند: سخن‌های پریشان بگذار چه کنم؟ چون دل شوریده پریشانستم گر چه از خاک سر کوی تو دورم کردند هم‌چنان آتش سودای تو در جانستم گفته بودم که: بترک تو بگویم پس ازین باز می‌گویم و از گفته پشیمانستم گر به درد من سرگشته ترا خرسندیست بکشم درد تو ناچار، چو درمانستم آنچه از هجر تو بر خاطر من می‌گذرد گر به کفار پسندم نه مسلمانستم اوحدی،عیب من خسته مکن در غم او چون کنم؟ کین دل مسکین نه به فرمانستم

با تو خوشبختم مثل پيچكى كه به ديوار رسيده باشد، مثل پرنده‌اى كه از شوق پرواز بال درآورده باشد، مثل جوانه‌اى كه از دل برف به هواى بهار بيرون زده باشد با تو آنقدر خوشبختم كه دارد باران مى‌بارد…

رو به روی من فقط تو بوده‌ای از همان نگاه اولین از همان زمان که آفتاب با تو آفتاب شد ! از همان زمان که کوهِ استوار ، آب شد از همان زمان که جست وجوی عاشقانه ی مرا … نگاه تو جواب شد روبه روی من فقط تو بوده ای …

تو بگو چشم هایت تشنه کدامین نسیم آشناییست که هر روز صبح تا نامی از عشق می برم خورشید را در آغوش میکشی…؟

اینکه مرا بمیرانی و از مرگ بازداری همان عشق است

می‌سرایم تو و چشمان تو را نه سپیدی نه غزل تویی آن شعر دل‌انگیز و بلند که پر از مثنوی بارانی…  #فروغ_فرخزاد

بوسه هایم را گردن آویزِ لبانت میڪنم تا الفباے « عشق » از شراره هاے نگاهت به چشـمانم ڪمانه ڪند و مهر لبانم بر دیواره ے احساست نقش ببندد

تازه فهمیدم نبودنت سخت نیست بلکه کشنده است….

ماییم و دل و آرزوی یار و دگر هیچ قاصد برسان مژدهٔ دیدار و دگر هیچ …

در میانِ نبردِ زندگی تو نقطه‌ی امنِ منی • محمود درویش

گفت بهشت کجاست؟ گفتم آغوش کسی که تورا دوست دارد گفت آرامش کجاست؟ گفتم کنار کسی که تو را میخواهد. گفت جهنم کجاست؟ گفتم بودن با کسی که تو را نمیفهمد گفت زندگی چیست؟ گفتم بودن با آن یک نفر، که بودنت، زیبایی زندگی اوست. زندگی کن، برای کسی که با حضور تو آرامش می‌گیرد و با تبسم تو غصه هایش را فراموش میکند زندگی کن، برای آن یک نفری که تمام آنچه از عالم می‌خواهد، تنها خود تویی اگر کسی را پیدا کردی که بی هیچ بهانه ای تو را دوست داشت دیگر مهم نیست از بهشت رانده شوی زیرا عشق او آتش جهنم را برتو گلستان خواهد کرد

هر تصمیمی می‌گیری، بگیر. ولی یا باتمام وجود پاش بمون، یا کاملا بیخیال شو! دو دل بودن، آدمو نابود میکنه..

" عشق وُ شَهوت    نزند موج ،،    ز گرمایِ تنَش‌    تَن عُریان وُ دل مَست ندارد ثَمری !!

ما قرار است پروانه شویم؛ بگذار دنیا هر چه می‌خواهد پیله کند.

صبح لب‌های توست… هر بار که می‌بوسی‌اَم… پروانه‌ای در باغ دلم…     از خواب می‌پرد…      #سارا_قبادی

جمعه بايد با چشمانت آغاز شود با در آغوش گرفتنت بوسيدنت دوست داشتنت و در يك كلام با بودنت و گر نه، جمعه پر می‌شود از دردهای بی‌درمان…

هنوز عاشقترینم، ای تو تنها باور من به غیر از با تو بودن، نیست هوایی در سر من هنوز عطر تو مونده، در فضای خانه من هنوزم بیقراره، این دل دیوونه‌ی من فراموشم نکن، فراموشم نکن تویی تنها دلیل بودن من به یاد من باش، فراموشم نکن من تشنه‌ی محبت، درد آشنای هجرت دلم به این جدایی، هرگز نکرده عادت ناکامی از تولد، همزاد بخت من بود ندارم از تو شِکوِه، این سرنوشت من بود بی تو حدیث عشقو دیگر باور ندارم جز با تو بودن، آرزویی در سر ندارم می‌پیچه عطر خاطره، در خلوت شبهای من تکرار اسمه قشنگت، شده عادت لبهای من

آفتاب… به مزارع قهوه ی چشم های تو… که می رسد…. صبح می شود… چشم وا کن… که دلم لک زده است… برای نوشیدنِ فنجان فنجان عشق.

جمعه چقدر دلچسب است برای فكر كردن به تو وقتی بين تمام روزمرگی‌هايم حضور داری و من جمعه را بی خيال‌ترين آدم دنيا می‌شوم … #یاسمن_مهديپور

" بااز    کن بغلَت را کمی اعجاز شود ،،    این نبودن های تو    مَن را به مسلخ می کشد !!

بیا خاص باشیم بیا وسط یک جمع دوستانه چشم ها را گرد کنیم من ابروی راستم را که بالا انداختم تو چشمهایت را کمی غمگین کنی! و هیچ کس نداند که من پرسیده ام دورت بگردم؟؟

اردیبهشت گوشه‌ای از بهشت است امّا تو تمام‌ش…

تو همه چیز منی؛ و اگر از این همه چیز، حتی ذره‌ای کم شود؛ من خالی می‌شوم؛ من تهی می‌مانم…

‌نمی دانم چرا وقتی به آغوش می گیرمت دیگر به هیچ چیز فکر نمی کنم شاید آغوش تو بُن بست تمام افکارم است #مانی_دانته

" چه لذتی دارد زن بودن    آنگاه که تو مرد محبوبِ منی

با لحنِ آغوشِ تو هم صحبتِ مادام العمر من است.

چشمانت…. راز چشمانت چیست؟ که وقتی با آن لبخند زیبای نگاهت به من می نگری دلم از شوق لبریز می شود شوری می گیرد جانم و تمام عاشقانه های دنیا را ارزانی چشمانت می کنم

هرگز به دستش ساعت نمی‌بست. روزی از او پرسیدم پس چگونه است، سر ساعت به وعده می‌آیی؟ گفت ساعت را از خورشید می‌پرسم! پرسیدم روزهای بارانی چه‌طور؟ گفت روزهای بارانی، همه ساعت‌ها ساعت عشق است!!! راست می‌گفت! یادم آمد که روزهای بارانی، او همیشه خیس بود…

‍ کاش میشد صدایش را بغل کرد یا میشد صدایش را قاب کرد و به گردن لحظه ها آویخت یا میشد با صدایش تمام عمر را آذین بست کاش میشد کاش میشد…

‍ کاش میشد صدایش را بغل کرد یا میشد صدایش را قاب کرد و به گردن لحظه ها آویخت یا میشد با صدایش تمام عمر را آذین بست کاش میشد کاش میشد…