متن درباره انسانیت و گزیده زیباترین جملات درباره آدمیت

از میان دو واژه انسان و انسانیت، اولی در میان کوچه‌ها و دومی در لابلای کتاب‌ها سر‌گردان است.

خویشتن را خیر خواهی خیرخواه خلق باش زآن که هرگز بد نباشد نفس نیک‌اندیش را آدمیت رحم بر بیچارگان آوردن است کآدمی را تن بلرزد چون ببیند ریش را «سعدی»

انسانیت را از همان جایی گم کردیم که خوبی را وظیفه و آدم های خوب را خر فرض کردیم.

از همان روزی که دستِ حضرت قابیل گشت آلوده به خون حضرتِ هابیل از همان روزی که فرزندان آدم زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید آدمیت مُرد گر چه آدم زنده بود … «فریدون مشیری»

‏یاز معدود آدمایی که واژه‌ی انسانیت برازندشونه؛ کسایی هستن که میدونن ممکنه ‏محبتشون جبران نشه… ولی بازم محبت میکنن…

اعتقاداتت را برای خودت نگهدار و انسانیت را به تمام دنیا نشان بده!

بعد از کفش ، بیشترین چیزی که زیر پا گذاشته می شود ، انسانیت است! «مارک زاکربرگ»

فرزندم! تو می‌توانی هرگونه “بودن” را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود انسان بودن محصور است. با هر انتخابی باید انسان بودن نیز همراه باشد و گرنه دیگر از آزادی و انتخاب سخن گفتن بی‌معنی است، که این کلمات ویژه خداست و انسان، و دیگر هیچ‌کس، هیچ‌چیز. انسان یعنی چه؟ انسان موجودی است که آگاهی دارد (به خود و جهان)، و می‌آفریند (خود را و جهان را)، و تعصب می‌ورزد، و می‌پرستد، و انتظار می‌کشد، و همیشه جویای مطلق است، جویای مطلق. این خیلی معنی دارد. رفاه، خوشبختی، موفقیت‌های روزمره زندگی و خیلی چیزهای دیگر به آن صدمه می‌زند. اگر این صفات را جزء ذات آدمی بدانیم، چه وحشتناک است که می‌بینیم در این زندگی مصرفی و این تمدن رقابت و حرص و برخورداری، همه دارد پایمال می‌شود. انسان در زیر بار سنگین موفقیت‌هایش دارد مسخ می‌شود. علم امروز انسان را دارد به یک حیوان قدرت‌مند بدل می‌کند. تو، هر چه می‌خواهی باشی، باش، اما… آدم باش…” «دکتر شریعتی»

بی ارزش ترین نوع افتخار؛ افتخار به داشتن ویژگی هایی است که خود انسان در داشتن‌شان هیچ نقشی ندارد مثل چهره، قد، رنگ چشم، ملیت، ثروت خانوادگی و خیلی چیزهای دیگر…. از چیزایی که خودتان به دست آورده اید حرف بزنید.. مثل: انسانیت، شعور، مهربانی، گذشت، صداقت و ….. آدمی را آدمیت لازم است عود را گر بو نباشد هیزم است

تن آدمی شریف است به جان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی چه میان نقش دیوار و میان آدمیت خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت به حقیقت آدمی باش وگر نه مرغ باشد که همین سخن بگوید به زبان آدمیت مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی که فرشته ره ندارد به مکان آدمیت اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد همه عمر زنده باشی به روان آدمیت رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت طیران مرغ دیدی تو ز پایبند شهوت به در آی تا ببینی طیران آدمیت نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت «سعدی شیرازی»

غرور ما را تصنعی و انسانیت ما را واقعی می‌سازد. «توماس مرتون»

هر جا انسان وجود داشته باشد، فرصتی برای مهربانی وجود دارد.  «سنکای جوان»

اگر انسان اعتقاد خود را به برتری ذاتی و آفرینش از دست بدهد، اعتقاد خودش را به انسانیت از دست می‌دهد؛ زیرا اعتقاد به انسانیت، اعتقاد به این است که انسانیت اساساً یک وجود استثنائی در طبیعت است و برای همین هم هست که مسئولیت استثنائی دارد و از ارزش‌های متعالی که طبیعت فاقد آن است برخوردار می‌باشد و برای همین هم هست که انسان نیازهائی را احساس می‌کند که طبیعت از برآوردنش عاجز است؛ چه، ما می‌بینیم که او برای کمبود طبیعت و پاسخ گفتن به نیازهای ماوراء طبیعی‌اش دست به هنر می‌زند، دست به خلق شعر می‌زند، به ادبیات و عرفان و مذهب می‌پردازد…” «دکتر شریعتی»

بار درخت علم ندانم مگر عمل با علم اگر عمل نکنی شاخ بی‌بری علم آدمیت است و جوانمردی و ادب ورنی، ددی، به صورت انسان مصوری «سعدی شیرازی»

صحبت از پژمردن یک برگ نیست وای! جنگل را بیابان می‌کنند دست خون آلود را در پیش چشم خلق پنهان می‌کنند هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا آنچه این نامردمان با جان انسان می‌کنند صحبت از پژمردن یک برگ نیست فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست در کویری سوت و کور در میان مردمی با این مصیبت‌ها صبور صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق گفتگو از مرگ انسانیت است.. «فریدون مشیری»

بعد از این هرگز نمیرنجم ز کج رفتارها لب فرو میبندم از تفسیرِ این کردارها بیشه هایِ خالی و خاموش گاهی میشوند در غیابِ شیرها ، جولانگهِ کفتارها از ازل در گوشه ای تنها بِه از دیدارِ خلق میگریزم تا ابد از شرّ این دیدارها حد و مرز عشق را دانستم اما با جنون؛ بی محابا رد شدم از مرزِ آن هشدارها توبهٔ گرگ است میدانم، پشیمان نیست او چون که در این راه من هم توبه کردم بارها گفتمش آن راز را، اما هویدا کرد و رفت محرمی دیگر نمیبینم، به جز دیوارها مست باید بود و لایعقل، در این دنیای پست چون که دائم میرسد، بر عاقلان آزارها رتبه هر کس در این عالم، به انسان بودن است کشته شد انسانیت ، با دستِ بی مقدارها کافر مطلق بخوانیدم، اگر این است دین آبروی شرع را بُردید، ای دین دارها. «مهران اسدپور»

آنچه پایانی ندارد نه تو هستی نه من …! این انسانیت است که تا پایان ادامه خواهد داشت…

من طرفدار حقیقت هستم و اهمیتی ندارد چه کسی حقیقت را میگوید. من طرفدار عدالتم و اهمیتی ندارد که چه کسی همراه آن است و چه کسی بر ضد آن. در درجه اول من یک انسانم. برای همین طرفدار هر کسی و هرچیزی هستم که در کل به نفع انسانیت است.

The only real nation is humanity. تنها ملیت واقعی، انسانیت است.

Be ashamed to die until you have won some victory for humanity. تا زمانی که برای انسانیت پیوزی کسب نکرده ای، از مرگ خجالت بکش!

My humanity is bound up in yours, for we can only be human together. انسانیت من در گرو توست. ما تنها در کنار هم میتوانیم انسان باشیم.

انسانیت یک دین خاص است که پیروان چندانی ندارد

میزان انسانیت یک فرد از نحوه برخورد او با دیگرانی که برای وی هیچ کاری نکرده اند، مشخص می شود…

مهربانی مهم ترین اصل انسانیت است؛ اگر کسی از من کمکی بخواهد، یعنی من هنوز روی زمین ارزش دارم. «پائولو کوئیلو»

تنها انسانیت را در نظر داشته باشیم و باقی چیزها را فراموش کنیم. اگر بتوانیم از عهده این کار برآییم، آینده انسان، بهشتی خواهد بود لبریز از شادی و دانش و آگاهی، ولی اگر موفق نشویم ، یک نابودی عظیم و جهانی را پیش رو خواهیم داشت. «برتراند راسل»