متن خوشحالی عاشقانه ( 55 متن احساسی برای خوشحال کردن معشوقه )

گاهی دست خوت نیست/ دوست داشتن کسی که می دانی نمی شود او را داشت/ اما مطمئنی تا ابد دوست داشتنش تکه تکه ات می کند…

از باران چیزی نمی خواهم، همین که ببارد ببارد و دست های او را در دستم بگذارد…

امروز خاطراتت را سوزاندم/ اما بوی خوش هیزمش بیقرارم کرد/ اتفاق تازه ای نیست!! دوباره دلتنگت شدم…

در صفحه شطرنج زندگیم/ تمام مهره هایم مات مهربانی ات شد/ و من با اسب سفید قلبم به سوی تو تاختم تا بگویم: شاه دلم دوستت دارم.

دوست داشتن تو بذری است که هیچ زارعی قادر نیست مطابق آن را در جهانم بکارد.

تو نهایت عشقی/ نهایت دوست داشتن/ و در لابه لای این بی نهایت ها/ چقدر خوشبختم که تو سهم قلب منی

دلم برای خودم تنگ می شود/ روزهایی که بیشتر می خندیدم/ روزهایی که اتاق هوای بیشتری داشت/ روزهایی که تو را داشتم…

نیمکت باهم بودنمان تنهاست/ باران می بارد و جایت خالی تر از همیشه است…

اگر نهایت دوست داشتن در قطره های باران باشد/ من دریا را به تو تقدیم می کنم.

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنم/ اکنون که پیدا کرده ام بنشین تماشایت کنم…

عشق مقدس ترین بهانه برای زندگی است. با سبدی پر از گل های یاس به سوی تو می آیم و با عشق از اینکه کنارم هستی تشکر می کنم. ممنون که به زندگی من آمدی و لحظه های تاریک زندگی من را پر از نور امید و روشنایی کردی. برای هر لحظه با تو بودن از تو سپاسگذارم.

بدون گذرنامه از خیالم عبور خواهی کرد، مهربانیت را مرزی نیست

حالا که دلم را نمی خواهی/ ساده می روم/ اما عکس هایم را پاره نکن/ من در کنار عکس ها کنار تو لبخند نزدم/ با تمام جانم خندیدم…

عشقم زبان از بیان تو قاصر است و وصف مهربانی و محبت تو در واژه ها نمی گنجد. چیزهای زیادی در زندگی مان وجود دارد که برای تک تک آنها قدردان تو هستم. لبخندهای شیرین صبحگاهی ات/ درک بالا و قلب پر از احساسات/ حمایتی که در شرایط حساس زندگی از من دریغ نکردی/ و عشق بی پایانی که به زندگی ام بخشیدی/ دوستت دارم

هیچ دوربینی نمیتونه از نگاه تو چشمام و حس توی قلبم عکس بندازه وقتی بهت نگاه می کنم

دیوار دوست داشتن کوتاه نیست/ اما تو اگر بخواهی تا ثریا برای دوست داشتنت قد می کشم

انتظار زیباترین نقاشی دنیاست وقتی حاصل تصویرش تو باشی…

جای پای نفست مانده به صحرای خیال/ ای فراسوی تجسم به دلم جا داری!

چشمان خسته ات را می سرایم در پس قصه های سهراب/ در پس طاقچه محبتم خانه ای ساده و معمولی/ آشپزخانه ای معمولی/ دیوارهای معمولی/ اتاق هایی معمولی/ وسایل و فرش هایی معمولی/ کنار تویی که معمولی نیستی/ معمولی حرف نمی زنی / و معمولی نمی خندی/ اصلا جایی که تو حضور داشته باشی/ همه چیز جهان غیرمعمولی است/ ممنون که هستی عشق من

و عشق پزشک حاذقی است که نسخه تمام دردهایم را لابه لای موهای تو بپیچد…

نمی دانم اگر تو نبودی و از من حمایت نمی کردی/ من الان کجا زندگی ام قرار داشتم/ فقط می دانم که اگر تو نبودی زندگی من نیز تیره و تاریک بود/ ممنونم که به زندگی من آمدی و تمام ناراحتی ها و غم ها و ترس هایم را با آمدنت از بین بردی/ هر روز خدا را برای داشتن چنین همسر شایسته و زیبایی سپاس می گویم. امروز که سالگرد یکی شدنمان را جشن می گیریم/ تنها می خواهم بگویم که برای همه چیز از تو ممنونم همسر عزیزم…

دستان تو نقاشان ماهرند/ طرحی کشیده اند در من مختصر به نام عشق…

بی تو با قافله ی غم و غصه ها چه کنم؟ تار و پودم تو بگو با دل تنها چه کنم؟

وقتی در کنار تو هستم هیچ آرزوی جدیدی اتفاق نخواهد افتاد. غم و غصه ممنوع است. وقتی در کنار تو هستم، انگار زمین از حرکت می ایستد. عقربه ها از حرکت می ایستند. تو با جادوی حضورت دنیای من را متحول کردی. جوری من را می بینی که هیچ کس ندیده. جوی صدای من را می شنوی که هیچ کس نشنیده. تو مثل باران هستی. بارانی از گل. بارانی از مهربانی. بارانی از محبت. بارانی که به زندگی کویری من جان تازه بخشیده است. برای اینکه کنار من هستی از تو ممنونم. سالگرد یکی شدنمان مبارک.

دلتنگم و دیدار تو درمان من است/ بی رنگ رخت زمانه زندان من است/ بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی/ آنچه از غم هجران تو بر جان من است.

دوست داشتن تو چنان حسی به من می دهد که غذا به گرسنه، شعر به شاعر و آب به کویر می دهد.

تمام مفهوم زندگی همان یک لحظه بود که تو را دیدم…

گرمای حضورت قلبم را پر از حرارت می کند/ و نفسم در آتشکده ی احساست به شمارش می افتد/ حرف های پر از مهرت هدیه ای پر از آرامش است/ حضورت به من توانایی و قدرت می بخشد/ دلت دریاچه مهربانی است/ می توان در زیبایی چشمان تو غرق شد/ حضور در کنار تو نهایت آرزوی من است. با تو خوشبختی را از صمیم قلب فریاد می زنم. ممنون که به زندگی ام آمدی و همه چیز را زیبا کردی.

قلبم مال توئه و همیشه مال تو می مونه

من از میان تمام کتاب ها/ آن که شبیه به تو بود برگزیدم/ و از دل تمام صفحات/ آن را که عطر دست های تو را داشت انتخاب کردم/ و از تمام صفحات/ برگی که به لطافت نگاه تو بود برگزیدم/ و از این برگ/ خطی که طعم تو را داشت خواندم/ و اینک دوستت دارم…/ دوستت دارم/ و دوستت دارم را مداوم تکرار می کنم/ که در تو خلاصه می شود/ ای عصاره تمام شعرهای ناگفته/ تو نیز لب به این تکرار رویاگونه بگشا/ تا خدا به گل های رازقی باغچه اش بگوید/ از تو یاد بگیرند بذرافشانی را/ کنار هم بودنمان زیباست

لذت بخش ترین انتخاب زندگیم تویی

هر زمان می بینمت دوباره از اول عاشقت میشم

گفتی دوستت دارم و من به خیابان رفتم/ فضای اتاق برای پرواز کافی نبود.

از شوق داشتن تو/ می خواهم با یک دسته گل اطلسی به دیدن خدا بروم.

در یک جهان پر از میلیاردها نفر/ تو تنها کسی هستی که به آن نیاز دارم.

زندگی بسیار کوتاه است که بخواهیم برخی از کلمات مهم را ناگفته نگه داریم! مثل دوستت دارم.

اگر علاقه ام نسبت به تو را بخواهم قصه کنم، می شود یک کتاب عاشقانه هزار صفحه ای

دوستت دارم تا وقتی دنیا دنیاست/ تا وقتی ماهی عاشق دریاست

هیچ راهی دور نیست وقتی جهانم آغوش توست…!

تا گرمی آغوش تو هست/ ایمان نمی آورم به آغاز فصل سرد…

داشتن تو می ارزه به تمام نداشته های دنیام

و عمق عشق هیچ گاه شناخته نمی شود، مگر در زمان فراق