60 متن جدایی اجباری از عشق [ عکس نوشته و جملات جدایی عاشقانه ]

عشق تو شوخی زیبایی بود که خداوند با قلب من کرد ! زیبا بود امّا… شوخی بود ! حالا …. تو بی تقصیری ! خدای تو هم بی تقصیر است ! من تاوان اشتباه خود را پس میدهم . . . ! تمام این تنهایی تاوان « جدّی گرفتن آن شوخی » است ….

ماندن همیشه خوب نیست رفتن هم همیشه بد نیست گاهی رفتن بهتر است .. گاهی باید رفت باید رفت تا بعضی چیزها بماند اگر نروی هر آنچه ماندنیست خواهد رفت اگر بروی شاید با دل پر بروی و اگر بمانی با دست خالی خواهی ماند …. گاهی باید رفت و بعضی چیزها که بردنی ست با خود برد مثل یاد مثل خاطره مثل غرور و آنچه ماندنیست را جا گذاشت مثل یاد مثل خاطره مثل لبخند رفتنت ماندنی می شود وقتی که باید بروی بروی…. و ماندنت رفتنی می شود وقتی که نباید بمانی بمانی…. برو و بذار چیزی از تو بماند که نبودنت را گرانبها کند برو و بذارقبل ازاین که رفتنت دردی بردلی بنشاندخاطره ای پرحسرت شود برو و نگذار ماندنت باری بشود بر دوش دل کسی که شکستن غرور برایش … از شکستن سکوت آسان تر است . عشقت را بردار و برو برای همیشه ماندن باید رفت گاهی به قلب کسی و گاهی از قلب کسی

خوشحال شدم از شنیدن خبر ازدواجت الهی هیچ موقع زندگیت ب مشکل برنخوره الهی غم ب دلت نیاد الهی هیچ موقع تصوری از من توی ذهنت نسازی الهی همیشه سلامت و دلشاد باشی خدا پشت و پناهت نرگس خانوم تولدتم هزاران بار مبارک

تکرار مسواک زدن در همه شبها ، دندانها را سفید میکند و تکرار خاطرات در همه شبها ، موها را . . . ﮔـــﺎﻫﯽ ﻋﻤﺮ ﺗﻠﻒ می شوﺩ ؛ ﺑﻪ ﭘـــﺎﯼ ﯾﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ .… ﮔـــﺎﻫﯽ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻠﻒ می شود ؛ ﺑﻪ ﭘـــﺎﯼ ﻋﻤﺮ ! ﻭ ﭼﻪ ﻋـــﺬﺍﺑﯽ می کشد ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻫــﻢ ﻋﻤﺮﺵ ﺗﻠﻒ می شود ؛ ﻫــﻢ ﺍﺣﺴﺎﺳﺶ…..! پاییز از مهر شروع نمی شود ، پاییز از بی مهری ها شروع میشود……

چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتونی گریه کنی !!!

دارم از تــو حــرف می زنــم… امــــا روحــت هم از نوشــــته هــایم خبــر نــدارد… ایــــرادی نــــدارد یــاد تــو… به نوشتــــه هــایم رنــگ می دهــد… شــایــد دیگــری بخــــواند و آرام گیــــرد ذهــــن پریشــــانش…

نمی دونی چقد دلم هواتو کرده بغض راه گلومو بسته…. خسته شدم از اینهمه بغض و هق هق…

ما به هم نمی رسیم امّا بهترین غریبه ات می مانم که تو را همیشه دوست خواهد داشت . . .! ! !

میگن …خدا هست …عشق هست …امید هست …پس زندگی باید کرد. اما الان تو وضعیتی هستم که هیچ چیزی رو حس نمی کنم. نه عشقی دارم ونه امیدی برای زیستن. تورو به همون خدایی که د یگه امیدی برای موندن واسم نگذاشته قسمتتون میدم که جوابموبد ید. بگین چرا خدا اینقد ر بین بنده هاش فرق میذاره؟ بعد هم اسمش و میذارن تفاوت نه تبعیض ! چرا هر چی صداش میکنم جوابمو نمیده بعد هم میذارن پای مصلحت و … اخه یکی بگه مصلحت تا کی؟یا تا کی بایدصبر کرد؟ مگه تا کی تواین دنیای لعنتی هستیم که اینقدر برای یه خواسته باید التماس کنی آخه چرا آرزوهامون براورده نمیشه مگه ما عمر نوح داریم یا صبر ایوب که خدا این طوری دست رد به سینه مون میزنه. الان من 18سالمه ولی هر روز هزاران بار ارزوی مرگ میکنم که چرا و برای چی به دنیا امدم اصلا باامدن من کدوم چرخه افرینش کامل شده؟ مگه نمیگن نا امیدی یکی از دامهای شیطان؟ حالا من بنده, نا امید نا امیدم فکر میکنین تقصیر کیه ؟ تقصیر من :منی که هیچ پناهی ندارم و تنها پناهگاهم خداست و خدایی که دریغ از جوابی و نگاهیست به من. . . ! ! !

کوچیکتر بودم همه بهم میگفتن همه را دوست بدار. . . !!! حالا که کمی بزرگتر شدم و یک نفر رو دوست دارم. . .!!! بهم میگن فراموشش کن….!!!

شایـــد تنــــهـــا کســـــی نیستم کـــه دوستــــت دارم امـــــــا … کــــســـی هستم کـــه تـــنـــهـــا تـــــــــــو رو دوســـت دارم …! ! !

”بیایید به یکدیگر عشق بورزیم، وگرنه از دست می‌رویم، بیایید ویران کنیم، حاشا کنیم، سیاست را نابود کنیم، چرا که بین‌مان جدایی می‌افکند و در برابر هم مسلح‌مان می‌سازد؛ بیایید از هیچ‌کس نپرسیم دیروز چه بوده‌ایم و چه می‌خواسته‌ایم. دیروز تمام دنیا در اشتباه بود، باید بدانیم امروز چه میخواهیم!“ — نامه از ژرژ ساند به گوستاو فلوبر

مشکل اینکه ادما فکر میکنن اون بیرون همیشه گزینه های بهتری هم وجود داره واسه همین واسه چیزی سعی نمیکنید و قدر نمیدونید! اگر واقعا کسی رو دوست دارید سعی کنید و بسازید!جدایی راحت نیست یه تیکه از وجودت سرگردون میشه، اعتماد کردن سخت میشه!همه چیزو راحت از دست ندید.

اونجایی که شادمهر میگه: من بودم اون کوهی که به چشمای تو کوچیکه… دقیقا ماییم که واسه آدم بی لیاقتی که دوسش داشتیم جون دادیم ولی ندید..

میخوام بدونی یه موقعیت‌هایی توی زندگی هممون پیش میاد که ممکنه خیلی سخت و غم انگیز باشه . از شکست‌ها و از دست دادن های متعدد گرفته تا وقتایی که نمیدونیم چمونه؛ از جدایی ها گرفته تا نشدن ها و نرسیدن ها، هممون به اشکال مختلفی همه‌ی این احساسات رو تجربه کردیم، هممون داریم با چیزایی دست و پنجه نرم میکنیم که بجز خدای بالای‌ سرمون فقط خودمون میدونیم و خودمون .. -سوفیا‌پیرزادی

"چه کسی می گوید فصل غم و اندوه و جدایی است پاییز؟ چه کسی می‌گوید رویش برگ عریانی به اندام درخت فلسفه‌ی آغاز را می برد زیر سؤال؟ چرا همگان زندگی را در گلزاری از آسودگی می‌خواهند؟ چرا در باغ نه چندان سرسبز نتوان خاطره را احیاء کرد.؟ ای دلدادگان  شور و غوغای بهار بدانید پاییز بهاری است که عاشق شده است…"

کسی چه می داند؟ من چندبار درخود شکستم ؟ وقتی کـه نامت راغریبه ای صداکرد!

به کجا میروی ؟ صبرکن !… صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو ! یا دل از دیدن تو سیر شود بعد برو !

دل شکستی و شبی یک نفر از جنس خودت خنده ای تلخ بـه چشمان ترت خواهد کرد

چه قانون تلخی همیشه کسی میزنَتِت زمین کـه یه روزی تکیه گاهت بوده!…

گفتی قیدت را بزنم اما ندانستی که دوست داشتن من از اول هم بی قید و شرط بود !

یه وقتایی دلت میسوزه یه وقتایی دلت میشکنه یه وقتایی دلت میگیره اما خدا نکنه سه تاش با هم اتفاق بیفته !

بازنده منم که در را باز میگذارم شاید که باز گردی … دزد هم که بیاید چیز مهمی برای بُردن نمی یابد ! مهم “من” بودم که “تو” بُردی !

برایم تعریف کن هرگز فراموش نشدن چه حسی دارد تو که هر لحظه در خاطرمی

شبیه برگ پاییزی ، پس از تو قسمت بادم خداحافظ ، ولی هرگز نخواهی رفت از یادم خداحافظ ، و این یعنی در اندوه تو می میرم در این تنهایی مطلق ، که می بندد به زنجیرم

عادت دارم هَـــر روز جـایِ انگشــتانم را از روی شیشـه مانیتور پاک کنم آخــــر نوازش کردن عکــس هایَت عادَت مَن است…

سال‌ها بعدِ رفتنت هربار که از پنجره به کوچه نگاه می کنم برایم دست تکان می دهی با چمدانی که همه چیز را بُرد حتی همین کوچه را، همین پنجره را، چشم هایم را، ادامه ی این شعر را

روزی با خود فکر می‌کردم اگر وی را با غریبه ای ببینم دنیا رابه آتش می کشانم اما امروز حتّی حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چـه می‌کند

عــطر ِ تَنت روی ِ پــیراهنـم مــانده .. امـروز بـویــیدَمَش عمــیق ِ عمــیق ِ! و با هـر نـفس بـغــضم را سـنگین تر کردم! و به یــاد آوردم که دیـگر ، تـنـت سـهم ِ دیگری ست… و غمـت سـهم ِ مــن!

دلتنگم برای کسی که نمی شود او را خواست نمی شود او را داشت تنها می شود سخت برای او دلتنگ شد و در حسرت آغوشش سوخت

می آیی . . . می روی . . . و فقط یک سلام و گاهی یک خداحافظی . . . نه . . . این انصاف نیست من و یک دنیا عشق . . . تو و یک دنیا بی تفاوتی

مسافر بی بدرقه من اینقدر بی صدا رفتی که از وداع جا ماندم ، باز به غیرت چشمانم که آبی پشت سرت ریختند

دلم؛ برای خودم تنگ می شود روزهایی که بیشتر می خندیدم روزهایی که اتاق هوای بیشتری داشت ، روزهایی که تو را داشتم …

وقتی تو با من نیستی از من چه می ماند از من جز این هر لحظه فرسودن چه می ماند از من چه می ماند جز این تکرار پی در پی تکرار من در من مگر از من چه می ماند

قصه تلخ جدایی نشود باور من شاید این است که هر صبح بخواهم ز نسیم تا برایم خبر آرد ز تو ای خوبترین پاکی ناب

رفتی؟ به سلامت..! من خدا نیستم که بگویم صدبار اگر توبه شکستی باز آی.. آنکه رفت به حرمت آنچه با خود برد حق بازگشت ندارد.. رفتنش مردانه نبود لااقل مرد باشد برنگردد.. خط زدن برمن پایان من نیست,بلکه آغاز بی لیاقتی توست.. همیشه بهترینها مال من بوده و هست.. اگر مال من نشدی قطعا بهترین نبودی و نیستی.. این تو نیستی که مرا فراموش کردی.. این منم که به یادم اجازه نمیدهم حتی از نزدیکی ذهن تو عبور کند.. صحبت از لیاقت است.. محکمتر از آنم که برای تنها نبودنم آنچه را که اسمش را غرور گذاشته ام برایت به زمین بکوبم.. احساس من قیمتی داشت که تو برای پرداخت آن فقیر بودی..