متن تبریک روز سپندارمذگان (جملات و اشعار عاشقانه تبریک روز عشق ایرانی)

دوست داشتنت بزرگ‌ترین نعمت دنیاست مرا شاد می‌کند و لبخند را به دنیایم هدیه می‌کند حتی این روز‌ها گاهی پرواز می‌کنم من این دوست داشتن را بیشتر از هرچیز در این دنیا دوست دارم …

عشق همین است همین که یک ذره از تو می‌شود تمام من… روز عشق مبارک

حس بودنت قشنگ‌ترین حس دنیــــــاست تو کـه باشی هر روز را نــــــــــــــــــه هر ثانیه را عشـــــق است … روز عشق مبارک عزیزم

دوست داشتن آدم‌ها را می‌توان از توجه آن‌ها فهمید وگرنه حرف را که همه می‌توانند بزنند… سپندارمذگان خجسته باد

    تورا دوست دارم     بدون آن که علتش را بدانم     محبتی که علت داشته باشد     یا احترام است یا ریا …

    شدی به خواب و بهم ریخت خیل مژگانت     گشای چشم و جدا کن سپاه ناز از هم…

    من پیر فنا بدم جوانم کردی     من مرده بدم ز زندگانی کردی     می‌ترسیدم که گم شوم در ره تو     اکنون نشوم گم که نشانم کردی

    سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو     جان پر و بال می‌زند در طرب هوای تو     آتش آب می‌شود عقل خراب می‌شود     دشمن خواب می‌شود دیده من برای تو     جامه صبر می‌درد عقل ز خویش می‌رود     مردم و سنگ می‌خورد عشق چو اژدهای تو     عشق درآمد از دَرَم دست نهاد بر سرم     دید مرا که بی تواَم گفت مرا که وایِ تو

    بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم     بجز عشق بجز عشق دگر کار نداریم     در این خاک، در این خاک در این مزرعه پاک     بجز عشق، بجز مهر دگر بذر نکاریم

    بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم     بجز عشق بجز عشق دگر کار نداریم     در این خاک، در این خاک در این مزرعه پاک     بجز عشق، بجز مهر دگر بذر نکاریم

مهم نیست ولنتاین یا سپندار مذگان هر دو بهانه‌اند برای اینکه به تو بگویم دوستت دارم عشق من

ﻋﺎﺷـﻘﺎنه ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺵ ﻋﺸـــﻖ ﻓﻘﻂ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﺣﺮﻑ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﻓﻘﻂ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﺎﺷﻖ که ﺑﺎشی حتی ﺍﮔﺮ ﻧﺒﺎﺷـم ﺗــــﻮ ﻋﺎﺷــــــﻘﺎنه ﺑﺎ منی ﻋﺸـﻖ یعنی ﻣــﻦ ﻭ ﺗـــﻮ ﻣﺎﻭﺭﺍی ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺎصله‌ها سپندارمذگان مبارک

برای سپاس تمام مهربانی‌هایت روز سپندارمذگان را برگزیدم تا بگویم برای تمام شادی‌هایی که با حضورت در قلبم به من هدیه کردی، سپاس‌گزارم روز عشاق ایرانی مبارک

همسر عزیزم بابت تمام خوبی‌هایت سپاس‌گزارم و روز عشق را به تو که در خاطرم بهترین همسر عالمی تبریک می‌گویم سپندارمذگان مبارک عشقم

از این فاصله حتی بوی دوست داشتنت عشق را به تماشا کشید آنقدر بی‌حساب و کتاب دوست دارمت، ترسم از این است عشق قدغن شود مگر می‌شود دوست داشتنت را پنهان کرد؟ روز عشق مبارک

دوست داشتنت اندازه ندارد حجم نمی‌خواهد وقتی تمام کشور وجودم سرزمین حکمرانی توست… روز عشق مبارک

مگر قدر عمر می‌کنیم که دیوانه قصه عشق نباشیم آدمیزاد است دیگر ﺷﻮﺧﯽ ﺷﻮﺧﯽ عاشق ﻣﯽ‌ﺷﻮﺩ یک دفعه ﻗﻠﺒﺶ ﺭﺍ ﺟﺎ می‌گذارد ﺟﺪﯼ ﺟﺪﯼ می‌میرد. اما در این میان گاه می‌توان ﺗﻤﺎﻡ زندگی ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺖ ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻓﯿ ﺴﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﯿﺖ یک نفر باشد و آن یک نفر برای من تو هستی روز عشق مبارک

عزیزم با تو هر روز روز عشق است سپندار مذگان روز عشق ایرانی بر تو مبارک

امروز روز سپاس‌گزاری از خداوند است. زیرا که عشق را آفرید تا یادمان باشد کسی هست برای عاشق بودن تا با تمام وجود به او بگوییم عشق من روزت مبارک بی‌بهانه دوستت دارم

همیشه باید یکی را دوست داشت تو همیشه آن یکی من هستــی سپندارمذگان روز عشق ایرانی مبارک

مــن عـاشـق تــو هـسـتـم … عاشق چشمانى که اقیانوسى از آرامش را در خود دارد عاشق دستانى که خداوند نوازش را با الهام از آن‌ها معنا کرده است و عاشق لبخندى که زیبایى را تمام و کمال به تصویر مى‌کشد دوسـتـت مـی‌دارم

گاهی دوست داشتن پنهان بماند قشنگ‌تر است دوست داشتن را باید کشف کرد باید درک کرد، باید فهمید دوست داشتن دل می‌خواهد نه دلیل سپندارمذگان خجسته باد‌ای کاش هر روز ولنتاین و سپندارمذگان بود، نه به خاطر هدیه‌هایش به خاطر اینکه یادمان باشد که عاشقیم

ستاره‌های آسمان را به تو تقدیم می‌کنم تا شاید ارزش تو برای همگان آن‌گونه که هستی مشخص شود ستاره پر امید زندگی من دوستت دارم سپندارمذگان مبارک تا تو نباشی زندگی برایم معنا و مفهومی ندارد باش و به زندگی‌ام رنگ عشق بزن تا عاشق بودنم را فرش زیر پایت بگردانم روز عشاق ایرانی بر تو عشق عزیزم مبارک

عشق زیبـای من تو زیبـاترین بهانه بــر‌ای نفس کشیدنی تو پاک‌ترین شعر عـاشـقانه‌ای تو بهترین معنای دوست داشتنی تو شاه‌بیت غزل زندگی‌ام هستی تو را عـاشـقانه دوستت دارم من و تو با هم یعنی یک عشق مقدس یک قصه بی‌پایان … سپندارمذگان مبــارک عشقم

    در غم عشق نبودیّ و محبت کردی     این هم از لطف شما بودو نمیدانستیم     من نکردم گله از عهد و وفاداری تو     عهد ما عهد جفا بودو نمیدانستیم     رنج بی عشقی و تنهایی و بی مهری یار     همه ی تقدیر خدا بودو نمیدانستیم . . .

    به جان جوشم که جویای تو باشم     خسی بر موج دریای تو باشم     تمام آرزوهای منی، کاش     یکی از آرزوهای تو باشم     “شفیعی کدکنی”

    فقط تاریکی می‌داند     ماه چقدر روشن است     فقط خاک می‌داند     دست‌های آب     چقدر مهربان!     معنی دقیق نان را     فقط آدم گرسنه می‌داند     فقط من می‌دانم     تو چقدر زیبایی!     «رسول یونان»

    این نه نصیحتی بود کز غم دوست توبه کن     سخت سیه دلی بود آن که ز دوست برکنم     گر همه عمر بشکنم عهد تو پس درست شد     کاین همه ذکر دوستی لاف دروغ می‌زنم     پیشم از این سلامتی بود و دلی و دانشی     عشق تو آتشی بزد پاک بسوخت خرمنم     شهری اگر به قصد من جمع شوند و متفق     با همه تیغ برکشم وز تو سپر بیفکنم

از چهره ى تو چیز زیادى یادم نیست جز این که اقیانوس آرامى ریخته بود بین چشمهات و روى طراوت لب هات زمزمه ى تردى بود که گنگم مى کرد و نمى گذاشت از چهره ى تو چیز زیادى یادم باشد

    یار با ما بی‌وفایی می‌کند     بی‌گناه از من جدایی می‌کند     شمع جانم را بکشت آن بی‌وفا     جای دیگر روشنایی می‌کند     سعدی شیرین سخن در راه عشق     از لبش بوسی گدایی می‌کند

آغوش تو تخفیف عمر من است دچارت که باشم …. هر شب سالی نوری است، میان کهکشان راه شیری بوسه هایت…

    تا در ره عشق آشنای تو شدم     با صد غم و درد مبتلای تو شدم     لیلی‌ وش من به حال زارم بنگر     مجنون زمانه از برای تو شدم

    خـرم ان روز کـز ایـــن منـزل ویـران بــروم     آسان جان طلبــم و از پـی جـانان بــــروم     گـر چــه دانم که بــه جایی نبـرد راه غریب     مـن به بوی ســـر ان زلف پریشان بـــروم     دلــم از وحشت زندان سکـندر بگـــرفت     رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم     چون صبا با تن بیمار و دل بـی‌طاقت     بـــه هـــــواداری ان سرو خرامان بـــروم     در ره او چــــو قلـم گـــر به سرم باید رفت     بـا دل زخـــم کـــش و دیـده گـریان بــروم     نـذر کـردم گـر از این غـــم به درآیــم روزی     تا در میکده شادان و غـزل خــــوان بـــــروم     حافظ

    دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد     ابری که در بیابان بر تشنه‌ای ببارد     ای بوی آشنایی دانستم از کجایی     پیغام وصل جانان پیوند روح دارد     سودای عشق پختن عقلم نمی‌پسندد     فرمان عقل بردن عشقم نمی‌گذارد     باشد که خود به رحمت یاد آورند ما را     ور نه کدام قاصد پیغام ما گزارد     هم عارفان عاشق دانند حال مسکین     گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد     زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین     بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد     پایی که برنیارد روزی به سنگ عشقی     گوییم جان ندارد یا دل نمی‌سپارد     مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق     در روز تیرباران باید که سر نخارد     بی‌حاصلست یارا اوقات زندگانی     الا دمی که یاری با همدمی برآرد     دانی چرا نشیند سعدی به کنج خلوت     کز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد     سعدی     با هجر تو هر شب ز پی وصل تو گویم     یارب تو شب عاشق و معشوق مکن روز     “سنایی”