متن تبریک روز بزرگداشت حافظ / جملات تبریک ادبی و اشعار منتخب حافظ

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود بهر درش که بخوانند بی خبر نرود دلا مباش چنین هرزه گرد و هرجایی که هیچ کار ز پیشت بدین هنر نرود روز لسان الغیب ؛ حافظ شیرازی مبارک

مرحبا اي پیک مشتاقان بده پیغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست روز بزرگداشت حافظ مبارک

حاصل کارگه کـــون و مکان این همه ی نیست باده پیش آر که اسباب جهان این همه ی نیست روز بزرگداشت حافظ مبارک

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ از يُمن دعای شب و ورد سحری بود روز لسان الغیب ؛ حافظ شیرازی مبارک

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و می در ساغر اندازیم روز بزرگداشت حافظ مبارک

خیز تا برکلک ان نقاش جــــــــان افشان کنیم کاینهمه نقش عجب در گردش پرگارداشت گر مرید راه عشقـــــــــی فکر بد نامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت وقت ان صوفی قلندر خوش که در اطوار سیر ذکر تسبیح ملک در حلقه زنار داشـــــــت روز خواجه شمس الدین محمد شیرازی مبارک

بیست مهر سال روز بزرگداشت حافظ گرامی باد حافظا! می خور و رندی کن و خوش باش ولی دام تزویر مکن چون دگران قرآن را !

گفتــم اي سلطـــان خوبان رحـم کــــن بر این غـــریب گفت در دنبال دل ره گــــم کـــند مسکـــــین غریب گفتمــش مگـــذر زمانی گـفت معـــذورم بــــدار خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب… روز بزرگداشت حافظ مبارک

من دیشب یه تفالی به حافظ زدم این اومد! با مدعی مگوئید اسرار عشق و مستی تا بی خبر بمیرد در درد خودپرستی جالب نیست!؟

هرگز نميرد ان که دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جريده عالم دوام ما ٢٠ مهر روز لسان الغيب،حافظ شيرازي گرامي باد

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را 20 مهر روز بزرگداشت شاعر بزرگ و پر آوازه ایرانی حافظ شیرازی گرامی باد

سحرم دولت بیدار به بالین آمد گفت برخیز که ان خسرو شیرین آمد قدحی درکش و سرخوش به تماشا بخرام تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد روز بزرگداشت حافظ مبارک

جان بی جمال جانان میل جهان ندارد هر کس که این ندارد، حقا که ان ندارد روز بزرگ مرد ادب و شعر فارسی ؛ حافظ شیرازی مبارک

سال‌ها دل طلب جام جم از ما میکرد و آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد بیدلی در همه ی احوال خدا با او بود او نمی دیدش و از دور خدایا میکرد روز بزرگداشت حافظ مبارک

اي بـــی‌خبــــر بکــــوش کــــه صاحب خبـــر شوی تــا راهــــرو نباشـــی کـــــی راهـبــــــر شــــوی در مکـــتب حقـــایق پیــــش ادیـــب عشـــق هــان اي پسر بکـــوش که روزی پدر شوی دست از مس وجود چو مردان ره بشوی تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی… روز لسان الغیب ؛ حافظ شیرازی مبارک

این راه را نهایت صورت کجا توان بست؟ کش صد هزار منزل بیش است در بدایت روز بزرگ مرد ادب و شعر فارسی ؛ حافظ شیرازی مبارک

راهی بزن که آهی بر ساز ان توان زد شعری بخوان که با او رطل گران توان زد روز بزرگداشت مرد شعر و ادب فارسی حافظ شیرازی مبارک

یار مفروش بدنیا که بسی سود نکرد آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود روز بزرگ مرد ادب و شعر فارسی ؛ حافظ شیرازی مبارک

یاد باد ان که ز ما وقت سفر یاد نکرد به وداعی دل غمدیده ما شاد نکرد ان جوان بخت که می‌زد رقم خیر و قبول بنده پیر ندانم ز چه آزاد نکرد “بیستم مهر ماه روز بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند من ار چه در نظر یار خاکسار شدم رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است چو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماند غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند ٢٠ مهر روز لسان الغیب، حافظ شیرازی گرامی باد

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد روز لسان الغیب، حافظ شیرازی مبارک

مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست ٢٠ مهر روز لسان الغیب، حافظ شیرازی گرامی باد

منم که گوشه میخانه خانقاه من است دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک نوای من به سحر آه عذرخواه من است ز پادشاه و گدا فارغم بحمدالله گدای خاک در دوست پادشاه من است غرض ز مسجد و میخانه‌ام وصال شماست جز این خیال ندارم خدا گواه من است مگر به تیغ اجل خیمه برکنم ور نی رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است از آن زمان که بر این آستان نهادم روی فراز مسند خورشید تکیه گاه من است گناه اگر چه نبود اختیار ما حافظ تو در طریق ادب باش و گو گناه من است

خم زلف تو دام کفر و دین است ز کارستان او یک شمه این است جمالت معجز حسن است لیکن حدیث غمزه‌ات سحر مبین است ز چشم شوخ تو جان کی توان برد که دایم با کمان اندر کمین است بر آن چشم سیه صد آفرین باد که در عاشق کشی سحرآفرین است عجب علمیست علم هیئت عشق که چرخ هشتمش هفتم زمین است تو پنداری که بدگو رفت و جان برد حسابش با کرام الکاتبین است مشو حافظ ز کید زلفش ایمن که دل برد و کنون دربند دین است

صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست بیار نفحه‌ای از گیسوی معنبر دوست به جان او که به شکرانه جان برافشانم اگر به سوی من آری پیامی از بر دوست و گر چنان که در آن حضرتت نباشد بار برای دیده بیاور غباری از در دوست من گدا و تمنای وصل او هیهات مگر به خواب ببینم خیال منظر دوست دل صنوبریم همچو بید لرزان است ز حسرت قد و بالای چون صنوبر دوست اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست چه باشد ار شود از بند غم دلش آزاد چو هست حافظ مسکین غلام و چاکر دوست روز حافظ بزرگ مبارک بر تمام ادبیات دوستان