دلنوشته زیبا و کوتاه (دلنوشته های غمگین، عاشقانه و سنگین)

صبر پرید از دلم… عقل گریخت از سرم… تا به کجا کشد مرا مستی بی امانِ تو…

اینایی که از خیابون یک طرفه رد میشن هم چپ رو نگاه میکنن هم راست ، اینا همونایی هستن که هم از دشمن نارو خوردن ، هم از دوست.

راستش را بگو زمانی که دوستم داشتی سعی می کردی چه کسی را فراموش کنی؟

"کن مستعدا لتحارب الذین حاربت من أجلهم" آماده‌ی جنگیدن با افرادی بشو که به خاطرشون جنگیدی.

همه گویندم که رهایش کن گله گَر داری به خدایش کن دل و دین فارغ ز جفایش کن چه کنم؟من گوش کری دارم :)

توبه کردم که قلم دست نگیرم هرگز اما هاتفی گفت که این بیت شنیدن دارد و خدا خواست که یعقوب نبیند یک عمر شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد؟ :)

چه لذت کوچک کوتاهی؛نگاهش کردم و دیدم نگاهم میکند..

کوتاه شد عمر من و موی تو دراز هم جنس نبودیم و نشد این پرواز ای کاش که ضرب المثلی هم می‌گفت: پروازِ قشنگیست کبوتر با باز

بچه ها هروقت نتونستید عصبانیتتونو کنترل کنید بدونید خشم جزئیاتی از درد،ترس و نا امیدیه :)

دلم با ماندن بود، راه اما راهِ رفتن؛ و تو ندانستی چه رنجیست، کشاندن تن خسته ای که خواهان ماندن بود.

آرامش دارم چون می‌دونم چیزی که برای منه، منو گم نمی‌کنه و چیزی که برای من نبوده هیچ وقت توی زندگیم نمی‌مونه.

من خودم بودم که گفتم ماندنت اجبار نیست بشکند دستی که یادت داده لااِکراه را مثل یلدا آخرین دیدار طولانی تر است آنکه یارش رفته داند حال آذر ماه را من تورا با خون دل از یاد بردم لطف کن هرکجا چشمت به من افتاد،کج کن راه را

دیر شد، گل پژمرده شد، پرنده از تشنگی در قفس جان داد، دیر شد، نیا. اگر آمدی هم نمان. خواستی بمانی هم دنبالم نگرد. من نیستم. دیر آمدی. خانه را که عوض کردم هیچ، صاحب خانه ام عوض شد..

اگر کسی از من بپرسد "جهنم چیست؟" پاسخ میدهم "فاصله بین دونفر که یکدیگر را دوست دارند.."

آدما هيچوقت اولين اتفاقاى زندگيشون رو يادشون نميره، قبول دارى؟ هيچکس عشق اولش رو يادش نميره، اولين معلمش، اولين بارى كه دست يک نفر رو عاشقانه گرفت، اولين بوسه، اولين رفيق، اولين قرار، اولين جدايى، اولين، اولين، اولين. اين اَولينا تا آخرين روز زندگی باهاتن. حواست باشه كه چيو، ميخواى واسه خودت براى اولين بار خاطره كنى، اولين خاطره‌ها، تاريخ انقضاء ندارن.

اونجایی که شادمهر میگه: "تمام قلب من اینجاست باورش اما زمان میخواست" دقیقا همینجا>>>

تو عشق بودی این را از رفتنت فهمیدم؛وگرنه این شهر هرگز اینچین‌ سرسنگین نبود..

او میداند باید بجنگد،با اینکه از جنگیدن خسته شده است اما چاره ای ندارد؛این قصه باید پایان خوشی داشته باشد.. ۰۳/۰۲/۱۷

آمده بود تا خداحافظی کند،کیفش را برداشت و لگد زد زیر تمام آن ظرفی که قطره قطره جمعش کرده بودیم و ریخت و تمام شد..

گفت آدمیزاد تاب نمیاورد، بالاخره باید یک جایی را داشته باشد که به آن پناه ببرد شهری،دیاری، سایه ای، خانه ای، تنی، وطنی،آغوشی.

شانه‌ات را دیر آوردی سرم را باد برد خشت خشت و آجر آجر، پیکرم را باد برد من بلوطی پیر بودم پای یک کوه بلند نیمم آتش سوخت، نیم دیگرم را باد برد از غزل‌‌هایم فقط خاکستری مانده به جا بیت‌‌های روشن و شعله‌‌ورم را باد برد با همین نیمه، همین معمولی ساده بساز دیر کردی،نیمه‌ی عاشق‌ترم را باد برد بال کوبیدم قفس را بشکنم عمرم گذشت وا نشد بدتر از آن بال و پرم را باد برد..

_چطور میتونی چنین نوازنده گیتار وحشتناکی رو دوست داشته باشی؟ +چون یه روز مثل یه "سیرن" مینوازی و اون روز میدونم تا ابد عاشقم خواهی بود. _چرا؟ +فقط عشق واقعی میتونه کاری کنه که وقتی کاملا استعداد کاری رو نداری،توش موفق باشی :)

بعد از خشک شدن یه گل دیگه به اون آب دادن فایده ای نداره گل باید در زمان خودش آب داده بشه بهش،نور داده بشه بهش انسان باید در زمانی که بهش نیاز هست بهش رسیدگی بشه شاید مثلا یک لحظه جواب یک‌ تلفن رو ندادن درشرایطی که اون شخص ده ها تلفن قبل از تورو یا ده ها انسان قبل از تورو بی پاسخ دیده از خودش،آخرین ضربه ای میشه که به یه انسان زد…

من از‌جمله ی "فدای سرت" خیلی خوشم می‌آد، بهم حس امنیت میده. اینجوریه که فدای سرت داری گند می‌زنی به همه چیز، فدای سرت غذا سوخت، فدای سرت چای ریخت، فدای سرت نمرت کم شد، فدای سرت نتونستی، فدای سرت نشد، نرسید، نرفتی، نیومدی، فدای سرت.

شازده کوچولو رو یادته؟ کلی سیاره ی ریزو درشت رو گشت، با یه عالمه موجود که براش حیرت انگیز بود روبرو شد، چیزایی رو دید که تو سیاره خودش وجود نداشت، با این وجود هر جا می‌رفت از‌ گل خودش که تو سیاره ی کوچولوش بود می‌گفت ، از این که چقدر گلش رو دوست داره و چقدر دلتنگشه. تو هم گل منی. جوری که هرجا برم، حتی اگه فرسخ ها ازت دور بشم و هزاران نفرو ملاقات کنم، جات توی قلبم امنه و انقدر توی ذهن و حرفامی که عین همون هزار نفر بدون این که بگم میفهمن چقدر دوستت دارم..

تو مپندار که من دلبر دیگر گیرم بی وفایی کنم و غیرِ تو دلبر گیرم بعدِ صدسال اگر از سرِ قبرم گذری من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم :)

در کوه اِوِرست، جنازه میلیون ها آدم مدفون شده که روزی خیال صعود به اِوِرست و رسیدن به قله آن را داشتند!! پس بهتره یکم آروم باشی دوست من

یه ضرب المثل ژاپنی هست که میگه: اگه احساس کردی داری همه چیز رو از دست میدی یادت باشه که درختا هر سال تمام برگاشونو از دست میدن اما با این وجود سربلند منتظر روزهای بهتر میمونن. به خودت ایمان داشته باش

داشتم فکر میکردم آدم هایی که دوستشون دارم واقعا زیبان،هرچقدر بیشتر به عکس هاشون نگاه میکنم بیشتر به این نتیجه میرسم که بیش از حد زیبان و این زیبایی داره اغراق آمیز میشه. شاید نباید اینقد به جزئیاتشون دقت کنم. چیه این دوست داشتن!

جسورانه زندگی کن کلارک؛ به حداقل رضایت نده اون جوراب شلواری راه راه رو با افتخار بپوش تو روی قلب من حک شدی کلارک اونم از همون روز اولی که اومدی.. با اون لبخندِ دلنشینت و اون لباس های مسخرت و شوخی های بی مزه‌ات.. تو فقط یکبار زندگی میکنی و این وظیفه توئه که به بهترین شکل زندگی کنی… پس فقط خوب زندگی کن…

انقدر دوستش دارم تمامِ ویژگی هاش و در نهایت بودنش برام جالب و لذت بخشه.. مثلا برام جالبه که لباس میپوشه،گرمش میشه،میخنده،غذا میخوره،دماغ داره،پا داره؛ نمیدونم چجوری توضیح بدم :))