شعر ترانه‌های سیاوش قمیشی (متن آهنگ های معروف Siavash)

این همه، دردسر، فایده نداره دیگه تو،تو دلم،جایی نداری این همه، دردسر، فایده نداره تو دلم ،دیگه تو، جایی نداری دیوونه، دیوونه، که دلش هرجا میره می مونه، می مونه، تا که از راه در می ره کی جواب درد بی درمون من، پیدا می شه کی میشه، کجا می شه، که من آروم بگیرم از تموم دار دنیا تو فقط مونده بودی تو فقط دلخوشی من توی زندگی بودی این همه، دردسر، فایده نداره تو دلم،دیگه تو، جایی نداری دیوونه، دیوونه، که دلش هرجا میره می مونه، می مونه، تا که از راه در می ره کی جواب درد بی درمون من، پیدا می شه کی میشه، کجا می شه، که من آروم بگیرم دیوونه، دیوونه، که دلش هرجا میره می مونه، می مونه، تا که از راه در می ره دیوونه، دیوونه، که دلش هرجا میره می مونه، می مونه، تا که از راه در می ره دیوونه، دیوونه، که دلش هرجا میره می مونه، می مونه، تا که از راه در می ره

زندگی، یعنی چکیدن همچو شمع از گرمیِ عشق زندگی، یعنی لطافت، گُم شدن در نرمیِ عشق زندگی، یعنی دویدن بی امان در وادیِ عشق رفتن و آخر رسیدن، بر درِ آبادیِ عشق می توان هر لحظه هرجا، عاشق و دلداده بودن پر غرور چون آبشاران، بودن اما ساده بودن می شود اندوه شب را از نگاه صبح فهمید یا به وقتِ ریزشِ اشک، شادیِ بگذشته را دید می توان در گریه ی ابر، با خیالِ غنچه خوش بود زایشِ آینده را در، هر خزانی دید و آسود می توان هر لحظه هرجا، عاشق و دلداده بودن پر غرور چون آبشاران، بودن اما ساده بودن

دو دریچه دو نگاه دو پنجره دو رفیق دو همنشین دو حنجره دو مسافر تو مسیر زندگی دو عزیز دو همدمِ همیشگی با هم از غروب و سایه رد شدیم قصه عاشقی رو بلد شدیم فکر می کردیم آخر قصهِ اینه جز خدا هیچ کی ما رو نمیبینه دو غربیه دو تا قلبِ در به در دو تا دل واپس این چشمایِ تر دو تا اسم دو خاطره دو نقطه چین دو تا دور افتاده ی تنها نشین عاقبت جدا شدن دستهایِ ما گم شدیم تو غربت غریبه ها آخرِ اون همه لبخند و سرود چشم پر حسادتِ زمونه بود دو غریبه دو تا قلب در به در دو تا دل واپس این چشمای تر دو تا اسم دو خاطره دو نقطه چین دو تا دورافتاده ی تنها نشین

پرنده هاي قفسي عادت دارن به بيکسي عمرشون بي هم نفس کز ميکنن کنج قفس نميدونن سفر چيه عاشق دربه در کيه هر کي بريزه شادونه فکر ميکنن خداشونه يه عمره بي حبيبن با آسمون غريبن اين همه نعمت اما هميشه بي نصيبن چميدونن به چي ميگن ستاره چميدونن دنيا کيا بهاره چميدونن عاشق ميشه چه آسون پرنده زير بارون تو آسمون نديدن خورشيد چه نوري داره چشمه ي کوه مشرق چه راه دوري داره قفس به اين بزرگي کاشکي پرنده بودم مهم نبود پريدن ولي برنده بودم فرقي نداره وقتي ندوني و نبيني غصت ميگيره وقتي ميدوني و ميبيني غصت ميگيره وقتي ميدوني و ميبيني چميدونن به چي ميگن ستاره چميدونن دنيا کيا بهاره چميدونن عاشق ميشه چه آسون پرنده زير بارون پرنده هاي قفسي عادت دارن به بيکسي عمرشون بي هم نفس کز ميکنن کنج قفس نميدونن سفر چيه عاشق دربه در کيه هر کي بريزه شادونه فکر ميکنن خداشونه يه عمره بي حبيبن با آسمون غريبن اين همه نعمت اما هميشه بي نصيبن چميدونن به چي ميگن ستاره چميدونن دنيا کيا بهاره چميدونن عاشق ميشه چه آسون پرنده زير بارون

فرشته، اومدی از دور، چطوره حال و احوالت؟ یکم تن خسته ی راهی، غباره رو پر و بالت! فرشته ،اومدی از دور، ببین از شوق تابیدم ! می دونستم می آی حالا، تو رو من خواب می دیدم! چه خوبه اومدی پیشم، تو هستی این یه تسکینه ! چقدر آرامشت خوبه ، چقدر حرفات شیرینه ! فرشته ، آسمون انګار، خلاصه س تو دو تا بالت! تو می ګی آخرش یک شب ، میان از ماه دنبالت ! میان، می ری ، نمی مونی ، تو مال آسمونایی ! زمین جای قشنګی نیست ، برای تو که زیبایی ! تو می ری…آره می دونم ! نمی ګم که بمون پیشم! ولی تا لحظه رفتن، یه عالم عاشقت می شم !

میگی دل تنگ دستامی شبا سرده تمومه لحظه ها دردم گلا زردن میگی دل تنگ مهتابی هوا ابره جدایی بعد من شب هاتو پر کرده ما رو خواب میکنه انگار صدای تیک تیک ساعت همه بغض ای دلتنگی فراموش میکنیم راحت به هم بر میخوریم هرشب عجب دنیای کوچیکی چه زود گم میکنیم اما عجب بن بست تاریکی تو میدونی و من میدونم و خونه که این قربت همین امشب رو مهمونه صبح فردا دوباره هر دومون راضی از این تکرار بیهوده ازاین بازی پی خوشبختی میگردیم پی فردا میونه کاغذا آهن و تک و تنها ما رو خواب میکنه انگار صدای تیک تیک ساعت همه بغض ای دلتنگی فراموش میکنیم راحت به هم بر میخوریم هرشب عجب دنیای کوچیکی چه زود گم میکنیم اما عجب بن بست تاریکی تو میدونی و من میدونم و خونه که این قربت همین امشب رو مهمونه تو به فردا دوباره هر دومون رازی از این تکرار بیهوده ازاین بازی پی خوشبختی میگردیم پی فردا میونه کاغذا آهنگ و تک و تنها

تو بارون که رفتی شبم زیر و رو شد یه بغض شکسته رفیق گلوم شد تو بارون که رفتی دل باغچه پژمرد تمام وجودم توی آینه خط خورد هنوز وقتی بارون تو کوچه می باره دلم غصه داره دلم بی قراره نه شب عاشقانه است نه رویا قشنگه دلم بی تو خونه دلم بی تو تنگه یه شب زیر بارون که چشمم به راهه می بینم که کوچه پر نور ماهه تو ماه منی که تو بارون رسیدی امید منی تو شب نا امیدی

برو اگه میخوای بری ، دلت نسوزه واسه من !! اینجوری که کلافه ای بد تره خب ، دل رو بکن !! بکن دل و از این همه خاطره های روی آب فک کن ندیدی ما همو حتی یه بارم توی خواب راحت برو یه قطره هم گریه نداره چشم من !! اشکاشو پشت پای تو ، میخواد بریزه دل بکن .. من که نمی میرم ،اگه بخوای تو از اینجا بری چون میدونستم که تو از اول راه مســـافری !! شاید نفهمیدی که من بی اونکه تو چیزی بگی سپردمت دست خــدا ، که بی خدافظی نری غصه ی راهمو نخور ، شاید همینجا بمونم شاید به مقصد رسیدم خودم فقط نمیدونم راحت برو یه قطره هم گریه نداره چشم من اشکاشو پشت پای تو ، میخواد بریزه دلو بکن شاید نفهمیدی که من بی اونکه تو چیزی بگی سپردمت دست خــدا ، که بی خدافظی نری غصه ی راهمو نخور ، شاید همینجا بمونم شاید به مقصد رسیدم خودم فقط نمیدونم

من به بن بست نرسیدم راهمو کج کردم با تو مشکلی ندارم با خودم لج کردم دنبال راه فرارم از تو نه از اینجا میدونی فایده نداره بسه دیگه رویا تو چرا خسته نمیشی از من دیوونه از منی که شب و روزام مث هم میمونه تو چرا چیزی نمیگی این خودش کابوسه قصه کم کم جون میگیره دل یهو میپوسه من نمیتونم بسازم خونه رویاتو حیف پای من بریزی همه دنیاتو من خودم اسیر راهم تو اسیرم میشی من نمیخوام توی سختی تو کنارم باشی من به بن بست نرسیدم راهمو کج کردم با تو مشکلی ندارم با خودم لج کردم دنبال راه فرارم از تو نه از اینجا میدونی فایده نداره بسه دیگه رویا تو چرا خسته نمیشی از من دیوونه از منی که شب و روزام مث هم میمونه تو چرا چیزی نمیگی این خودش کابوسه قصه کم کم جون میگیره دل یهو میپوسه

چندتا عکس یادگاری با یه بغضو چندتا نامه چندتا آهنگ قدیمی که همه دلخوشیامه آینه ای که رو به رومه خسته ست از سایه و تصویر بارونای پشت شیشه یاد تو ، یه لحظه مکثو نفرت از نحسی تقدیر دست من نیست نفسم از عطر تو کلافه می شه لحظه ای که حسی از تو به دلم اضافه می شه باور نمی شه اما این تویی که داره می ره خیره می مونم به چشمام حتی گریه ام نمی گیره چشمای مونده به راهو شب تنهایی و ماهو حق حق بی تکیه گاهو یه دل بی سرپناهو من خونه ثانیه مرگ و عذابو ساعت های غرق خوابو جاده های در سرابو این منه بی تو خرابو یادت هرگز نمی مونه یادت هرگز نمی مونه دست من نیست دلم از رفتن تو خونه عزیزم وقتی نیستی حتی از خاطرهاتم نمی گریزم نمی دونم از کدوم اینه چشماتو پس بگیرم با کدوم بهانه از ترانه هام نفس بگیرم

من و تو آدم و حوا نبودیم جدا از مردم دنیا نبودیم من و تو با همین مردم نشستیم ولی انگار با اینا نبودیم من و تو با همین مردم نشستیم ولی انگار با اینا نبودیم من و تو تا نفس باشه من و تو من و تو تا قفس باشه من و تو من و تو حرفمون حرف هوس نیست اگر هم از هوس باشه من و تو من و تو حرفمون حرف هوس نیست اگر هم از هوس باشه من و تو من و تو جونمون از هم جدا نیست من و تو با تو و من بین ما نیست من و تو یکی هستیم تا اون حد که دیگه دل تنهایی ما غیرِ خدا نیست من و تو تا نفس باشه من و تو من و تو تا قفس باشه من و تو من و تو حرفمون حرف هوس نیست اگر هم از هوس باشه من و تو من و تو حرفمون حرف هوس نیست اگر هم از هوس باشه من و تو

من فقط عاشق اینم حرف قلبتو بدونم الکی‌ بگم جدا شیم تو بگی‌ که نمی‌تونم من فقط عاشق اینم بگی‌ از همه بیزاری دو سه روز پیدام نشه تا ببینم چه حالی‌ داری من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا بجای تو بمیرم من فقط عاشق اینم روز‌هایی که با تو تنهام کارو بار زندگیمو بذارم برای فردا من فقط عاشق اینم وقتی‌ از همه کلافم بشینم یه گوشهٔ دنج موهای تورو ببافم عاشق اون لحظه‌ام که پشت پنجره بشینم حواست به من نباشه دزدکی تورو ببینم من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا بجای تو بمیرم من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا به جای تو بمیرم