متن در مورد آرامش زندگی { 50 متن دلنشین درباره آرامش در زندگی }

لب دریا با صدای مرغ های آبی با صدای موج های دریا با خورشید غروب کرده و هوای عاشقانه فقط به وجود تو در زندگیم پی میبرم که با وجودت با اسمت زندگی من رو غرق در آرامش کردی ردپای من در ساحل آرام دریا صدای زندگی گذشته-حال و آینده را پخش میکند

صدای وزش باد صدای موج ها که یکدیگر را نوازش میکنند. همه و همه خبر از آرامش زندگی من است. آرامشی که با سختی با مقاومت باید به دست آورد آرامش از دست رفته ای که روزی حکم اصلی زندگی من بود. ستاره کیهانی

زندگی جوجه گنجشکی است در اشیانه لحظه ای حس ترس و لحظه ای حس ارامش زندگی ابی است گاه زلال و گاه گل الود زندگی اقیانوسی است در تلاطم گاه خروشان و گاه ارام کوه ها و دره ها دشت ها و چمن ها نشان از نقش زندگی است زندگی قاب عکسی است از خاطرات تلخ و شیرین اشک ها و لبخند ها دوری ها و همگرایی ها نقش هایی از زندگی است در یک لحظه پلک ها همدیگر را اغوش می گیرند قدرت یکی می شود پرده ها نابود می شود انگاه که پروردگار اشکار می شود بنیان زندگی اشکار می شود هنگامی که پلک ها گشوده می شود عظمت نمایان می شود در اغوش عظمت قصه ای است قصه ای ناتمام اری قصه ی زندگی که نویسنده ان خدا است.

بشنوازمن دوستم این جمله را زندگی،ساختن است با فکرخویش حرف مردم رابه گوش هرگزمگیر هم که خودراباخته ای،هم زندگی حرف بسیاراست پشت هرگُلی یکی باخاراست،دیگری بی بوبُود تومسیرخویش رادرپیش گیر چون هدف داری،تلاشی پیش گیر ازسخن بگذروقتی تیرهست خودسپرباش جلوی تیرها توبگیرافسارزندگی خویش راه نده هرحرفی رابه خویش زندگی ازآن توست،پس لذتش راببر تلخ نکن آرامشت را،محکم تربایست

این طرح زیبایی که “جهان” نام دارد، آفریده قدرتی است که آن را با هدف مشخصی ایجاد کرده و همواره در مسیر همان هدف، رهبری می‌کند. آن مبدأ بزرگ، چون سرچشمه همه هستی‌ها و قدرت‌هاست، طبعا هیچگونه نیازی به ما ندارد و هم اوست که ما را برای هدف عالی “تکامل” پدید آورده است، مسلما چنان مبدئی با این مشخصات، نسبت به ما بی نهایت مهربان خواهد بود.

امروز را دریاب، دیروز را از امروز جدا ساز و فردا را بی جهت در کار امروز دخالت نده. ما چقدر دیر متوجه می‌شویم که زندگانی و حیات یعنی همان دقایق و ساعاتی که هر روز تند گذشتن آن را خواستار بوده‌ایم. سعدیا دی رفت و فردا همچنان معلوم نیست در میان این و آن فرصت شمار امروز را

اگر ما گرفتار ناراحتی‌ هایی می‌شویم، به دلیل عدم آگاهی از قوانین آفرینش و امکانات وسیعی است که در اختیار ما گذارده شده و یا بر اثر به کار نبستن آنهاست. ما از همه اسرار هستی آگاهی نداریم، ولی این را می‌دانیم که هرچه در علم و دانش پیش برویم، چهره درخشان تری از نظام هستی و زیبایی‌ها و ظرافت‌های آن در برابر دیدگان ما مجسم می‌گردد؛ بر این اساس دلیل ندارد که آن طراح چیره دست، کمترین بی نظمی و بی عدالتی درباره ما انجام دهد.

من باید خود را در کار فراموش کنم، وگرنه کمرم زیر بار یاس و ناامیدی درهم خواهد شکست. هنگامی که بشر در کار خود مستغرق است، یک نوع ایمنی راحتی بخش، یک آرامش دقیق درونی و یک قسم رخوت نشاط آور، اعصاب او را تسکین می‌بخشد.

تمام هستی افراد بشر، بسان قطره آبی است که در منقار مرغی باشد، اگر این پرنده سبکبار اوج بگیرد و این قطره کوچک را روی اقیانوس بی کرانی بیندازد، برای آن اقیانوس چه فرق می‌کند؟ پس ما برای خدمت به مبدأ بزرگ هستی آفریده نشده‌ایم، بلکه او ما را برای “سعادت” خودمان به وجود آورده است.

از دیگران تبعیت نکنید! خود را بشناسید و سعی کنید خودتان باشید! باید از اینکه مثل دیگران نیستید و با آن‌ها فرق دارید، خوشحال و راضی باشید. از آنچه طبیعت به شما داده، کمال استفاده را ببرید. باید این باغ کوچک خود را حاصلخیز کرده و در آن زراعت کنید. و در این بوستان بزرگ حیات، عطر و زیبایی همان گلی که هستید، داشته باشید.

خودت را رها کن، ذهنت را، روانت را، خاطراتت را… خالی کن خودت را از فکر روزهای آسان یا سختی که پیش رو داری، چالش‌های جدیدی که با آن‌ها مواجهی، آزمون‌های ساده یا پیچیده‌ای که داری و تمام نگرانی‌های ریز و درشتی که در صندوقچه‌ی افکارت تلنبار کرده‌ای. رها باش از دغدغه‌ی اتفاقات تلخی که هنوز نیفتاده‌اند و به احتمال زیاد، هرگز هم نخواهند افتاد. بالآخره روزهای سخت هم می‌گذرند، چالش‌ها را پشت سر می‌گذاری، آزمون‌ها به نتیجه‌های متوسط یا مطلوب می‌رسند و فقط این نگرانی‌های تو هستند که بی‌ثمر، یقه‌ی آرامشت را چسبیده‌اند و به لحظاتت برچسب تلخ بیقراری می‌زنند. رها باش… همینطور که با ‌طمأنینه و آرامش، تلاشت را برای رسیدن به بهترین نتایج می‌کنی و برای مشکلاتت دنبال راه حل می‌گردی، فراموش نکن که بالآخره تمام می‌شود و تو باید آرام و صبور باشی. نگرانی و اضطراب، نه تنها همه چیز را بدتر می‌کند که تو را هم آشفته‌تر و شکسته‌تر و غمگین‌تر…

گاهی زندگی سخت است و گاهی ما سخت ترش میکنیم . . . گاهی آرامش داریم، خودمان خرابش میکنیم . . گاهی خیلی چیزارو داریم اما محو تماشای نداشته هایمان میشویم. . . گاهی حالمان خوب است اما با نگرانی فردا خرابش میکنیم . . . گاهی میشود بخشید اما با انتقام ادامه اش میدهیم . . . گاهی میشود ادامه داد اما با اشتیاق انصراف میدهیم . . . گاهی باید انصراف داد اما با حماقت ادامه میدهیم . . . و گاهی . . . گاهی . . . گاهی . . . تمام عمر اشتباه میکنیم و نمیدانیم یا نمیخواهیم بدانیم. . . . کاش بیشتر مراقب خودمان، تصمیماتمان و گاهی . . . گاهی های زندگیمان باشیم . . . کاش یادمان نرود که فقط: یکبارزنده ایم وزندگی میکنیم فقط یکبار

شما مولف کتاب زندگی خودتان هستید جوری بنویسید که ؛ حوصله تان از خواندنش سر نرود …

برای رسیدن به آرامش درون زلال باش و رها با دلی پاک و باصفا عاشق باش و مهربانی کن آنقدر که بتوانی همه را در قلب سراسر مهرت جای دهی

خوشبختی خود به‌ خود به وجود نمی‌ آید رسیدن به خوشبختی فرآیندی فعال است که نیازمند تلاش است افکار غلط را کنار بگذارید به اضطراب‌ ها غلبه کنید علاقه‌ ها را شناسایی کنید وارد یک رابطه معنادار با یک انسان دوست داشتنی شوید فراموش نکنیم انسان‌ ها خود به خود خوشبخت نمی‌ شوند تلاش کنید؛ تلاش کنید؛ و باز هم تلاش کنید …

هر چقدر که می توانید سفر کنید چیزهای جدید یاد بگیرید کتاب بخوانید یاد بگیرید از زندگی راضی باشید ایمان داشته باشید همین ها شما را در مسیر خوشبختی قرار خواهد داد

زندگی کن هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که گذشته خود را بخرد بنابریان تمام زندگی را زندگی کن

غنی ترین ثروت : خرد است بزرگترین فقر : بی‌ عشق زیستن است قدرتمند ترین سلاح : شکیبایی است بهترین امنیت : ایمان است و مؤثرترین دارو : لبخند است

نا امید نباش گاهی لازم است بنشینی و استراحت کنی اما فراموش نکن فقط گاهی موفقیت در انتظار تو است بلند شو و به راهت ادامه بده.

حوادث را آن‌طور که هست بپذیرید و خود را آماده سازید که همان‌طور قبولش کنید، زیرا پذیرش آنچه اتفاق می‌افتد اولین قدم در مغلوب کردن مصائب و بدبختی هاست و آرامش زندگی را برای شما به ارمغان خواهد آورد. یک راه بیشتر برای خوشبختی و رسیدن به آرامش زندگی وجود ندارد، و آن کاستن نگرانی درباره چیز‌هایی است که مافوق قدرت ما قرار گرفته‌اند. وقتی نتوانم با حوادث کنار بیایم، آن‌ها را به حال خود می‌گذارم تا خودشان حل شوند. خداوندا آرامشی به من عطا فرما که بتوانم آنچه را که تغییرناپذیر است، قبول کنم؛ نیرو و شجاعتی به من مرحمت کن تا آنچه را می‌توانم تغییر دهم، تغییر دهم؛ و دانشی که بین این دو فرق قائل شوم.

آرامش در زندگی؛ نتیجه سه عبارت است: تجربه دیروز استفاده از امروز امید به فردا ….. ولی اغلب ما با سه عبارت دیگر زندگی می کنیم:  حسرت دیروز اتلاف امروز ترس از فردا…. در حالی که آفریدگار مهربان … گذشته را عفو … امروز را مدد…. و فردا را کفایت می کند.

ما آمده ایم در این دنیا که زندگی کنیم! خیلی از ما ۳۰ یا ۴۰ سال از عمرمان را نابود می‌کنیم به این بهانه که میخواهیم آینده بهتری داشته باشیم. آینده کِی یا کجاست؟ کی به آرامش می رسم؟ مگر در آینده من میتوانم در یک روز به جای یک ناهار دو تا ناهار بخورم؟ یا به جای یک لباس، سه تا لباس روی هم بپوشم؟ تا کی و کجا حال را، برای آینده بهتر خراب کنم؟! زندگی مقصد نیست زندگی یک راه است زندگی یک جاده است که باید تا آخر عمر در این جاده پیش برویم تا زمانیکه حذف شویم ما به این دنیا نیامده ایم که تمام عمرمان را برای آینده درس بخوانیم و کار یا پس انداز کنیم. ما به این دنیا نیامده ایم که مانند ماشین فقط به دنبال آینده باشیم. از زندگی باید لذت برد از جاده لذت برد از لحظه لذت برد "اکنون" هدیه ای در دستان ماست. آن را قدر بدانیم و این اندیشه را به فرزندانمان انتقال دهیم