متن درباره چشم زیبا [ جملات احساسی و خاص چشمان زیبای یار ]

عشق را از چشم تو یک ترجمان دیگراست

صبح وقتی با آن دو چشم دیوانه کننده ات نگاه میکنی مرا گویی دنیا آوار میشود بر سرم

و دنیایِ من تنها جاییست که به چشم هاے تـــو احتیاج دارد براے زیستن نـفس کشیدن زندگـی کردن…!

بگذار صبح را در چشم تو من معنا کنم ای که هر صبحم هزاران مثنوی باشد برای وصف تو…

هر شب یکی دو شعر برایت سروده ام انگار بی خیالِ تو هرگز نبوده ام انگار این تویی که مرا شعر ﻣﯽﮐﻨﯽ انگار این منم که صدایت شنوده ام این گفتگوی بین من و باغ چشم تو یک شعر نیست، پنجره ها را گشوده ام آثاری از ربودن دل روی کاغذ است من بارها مرام تو را آزموده ام باور مکن نوشتن هر شعر از من است یک خط ز لا به لای نگاهت ربوده ام

تو اگر ناز کنی، ناز کشیدن بلدم ناز از آن چشم پر از عشوه خریدن بلدم قفس خستهٔ دلی‌های من عاشق را باز کن تا که ببینی که پریدن بلدم لب تو باغ انار است، به شوق آوردَم میوهٔ عشق ز لبخند تو چیدن بلدم خنده کن تا بشوی سوژهٔ نقاشی من من فقط شیوه‌یِ لبخند کشیدن بلدم بگذر از پیش من، ای یوسف زیبا و ببین محو زیبایی تو، انگشت بریدن بلدم بوسه پنهانی و جام و من و تو، هیچ نترس من شتر دیدن و گفتن که ندیدم، بلدم

‌ تو سرزمین  منی در چشم های بلوطی  تو ؛ هاله های سبز تو بزرگ،زیبا ،پیروز تو ،حسرت  دور و نزدیک  منی #ناظم_حکمت

از داشتن چشم اما ندیدن زیبایی داشتن گوش اما نشنیدن موسیقی داشتن عقل اما آگاه نشدن از حقیقت داشتن قلبی که هرگز نتپیده و نسوخته، باید خیلی ترسید…!

در هر نگهت مستی صد جام شرابست چشمان تو میخانه دل های خراب است زد شعله به جان چشم فریبای تو هر چند برق نگهت زود گذر همچو شهاب است

زیباتر از چشمان تو چشمان من بود وقتی که تصویرت بر آنها نقش می‌بست

از غم که چشم های تو لبریز می شود انگار فصل ها همه پاییز می شود تلفیق چشم شیر و غزال است چشم تو چون با غرور و عشق گلاویز می شود

هر کسی شعر به چشمان تو تقدیم کند مثل این است که رقاصه به باکو ببرد… باز هم خیره به عکست شده ام تا شاید این سری چشم تو را چشم من از رو ببرد

دو چشمش بسان دو نرگس بباغ مژه تیرگی برده از پر زاغ فردوسی

به دو چشم من ز چشمش چه پیام‌هاست هر دم که دو چشم از پیامش خوش و پرخمار بادا مولانا

ناز کن شیرین غزل بس ناز دارد چشم تو حس لذت آور شهناز دارد چشم تو می نوازد روح را دیدار گرم چشمهات یک نگه شیرینی اواز دارد چشم تو کار حیرت اوری در چشمهایت دیده ام دختر پیغمبری؟ اعجاز دارد چشم تو در نگاهت خوانده ام اشعار نغز “خواجه” را جلوه های گلشن شیراز دارد چشم تو پشت چشمان سیاهت روشنی خوابیده است یک چمن،یک باغ چشم انداز دارد چشم تو می برد عطر نگاهت عقل و هوشم را،مگر شیشه ی عطر غزل را باز دارد چشم تو هزاران باغ نرگس هدیه بر چشمان زیبا هزاران ماه تابان میکنم مهمان زیبا گلستانی پر از گل های سرخ و ارغوانی رز و مریم نثار چشمه ی مستان زیبا طلوع دل نشین آفتاب مهربانی که می خواند مرا ، هم می دهم دستان زیبا غروبی که دلم را می نوازد آخر روز همیشه آن نصیب ساحل چشمان زیبا تمام رنگ هایی که همه خواهان اویند به آسانی گذارم بر لب خندان زیبا گلی چیدم من از باغ سنوبر های البرز به وقتش می گذارم لای گیسووان زیبا من ازهرچشمه سارانی که نورازآن روان است نه یک قطره ، تمامش هدیه بر دامان زیبا اگر آن ماه در شب می درخشد عاشقانه نمی ماند مثال این رخ تابان زیبا من آنم شمس بارانی که هرشب می نویسد غزل هایی برای سرمه ی چشمان زیبا

گاهی اگر آهی کشم هم باک نیست چشمان تو، آرام جان است مرا هم‌سنگ من، مغروق عشق پاک کیست؟ من در آن چشمان زیبا زندگی… من در آن چشمان زیبا عاشقی… من در آن چشمان زیبا "من" شدم همه‌ی زندگیم، روز و شبم همه شادی و غمم روز ناآمده‌ام، فردایم خنده‌ی گم شده‌ام، رؤیایم همه‌ی من -من ِتو- در نگاهت متولد شده است تو که می‌گریی رؤیاهایم تیره و تار… سرو لبخند مرا موج غم می‌گیرد و به بی‌رحمی یک حادثه می‌لرزاند و تو می‌خندی -با چشمانت- دست غم می‌بندی پر پرواز مرا می‌گشایی آرام تا در آرامش مطلق باشم بروم، اوج بگیرم و در این اوج به غم طعنه‌زنان نغمه‌ی شادی خود سر گیرم

دو چشمش بسان دو نرگس بباغ مژه تیرگی برده از پر زاغ

زیبایی چشمانِ تو حاشاشُدنی نیست این چشمه ی راز است که معناشدنی نیست آیینه که آیینِ زلالی ست مرامش در معرض ِ چشمانِ تو پیداشدنی نیست

هر کسی شعر به چشمان تو تقدیم کند مثل این است که رقاصه به باکو ببرد… باز هم خیره به عکست شده ام تا شاید این سری چشم تو را چشم من از رو ببرد

چشم‌های تو وقت زیادی از خدا گرفت اگر آفریده نمی‌شد زیبایی بیشتری به کوه به دریا به جنگل می‌رسید

ای چشم تو دلفریب و جادو در چشم تو خیره چشم آهو در چشم منی و غایب از چشم زآن چشم همی‌کنم به هر سو صد چشمه ز چشم من گشاید چون چشم برافکنم بر آن رو چشمم بستی به زلف دلبند هوشم بردی به چشم جادو هر شب چو چراغ چشم دارم تا چشم من و چراغ من کو این چشم و دهان و گردن و گوش چشمت مرساد و دست و بازو مه گر چه به چشم خلق زیباست تو خوبتری به چشم و ابرو با این همه چشم زنگی شب چشم سیه تو راست هندو سعدی به دو چشم تو که دارد چشمی و هزار دانه لولو

چشم‌هایت دو گوی جادو دست بر آنها بگذار بردار تا آینده را ببینم: در عمیق‌ترین قهوه‌ای چشمانت مردی به من لبخند می‌زند که از من جوانتر است حتی با موهای سپیدش

ای چشم تو دلفریب و جادو در چشم تو خیره چشم آهو در چشم منی و غایب از چشم زآن چشم همی‌کنم به هر سو صد چشمه ز چشم من گشاید چون چشم برافکنم بر آن رو چشمم بستی به زلف دلبند هوشم بردی به چشم جادو هر شب چو چراغ چشم دارم تا چشم من و چراغ من کو این چشم و دهان و گردن و گوش چشمت مرساد و دست و بازو مه گر چه به چشم خلق زیباست تو خوبتری به چشم و ابرو با این همه چشم زنگی شب چشم سیه تو راست هندو سعدی به دو چشم تو که دارد چشمی و هزار دانه لولو شعر از سعدی

از وقتی که آبیِ چشمانت را دیده ام شناگرِ ماهری شده ام از بس که غرقِ چشم‌هایت شدم

چشم هایت چشم هایت چشم هایت چه در زندان چه در مریض خانه به دیدارم بیا چشم هایت سرشار از آفتاب اند آن سان که کشتزاران آنتالیا در صبحگاهان اواخر ماه می.

. تو در چشمانت یک چیزهایی داری دوتا چشم قهوه برای فنجان ام دوتا کبریت برای سوختنم دوتا اسب ابلق برای رمیدنم دوتا فانوس آبی برای زورق در طوفانم

هنوز خیره شدن در چشمان تو شبیه لذت بردن ازشمردن ستاره در یک شب صحرای یست

تو را کاشتم دست های تو را چشم های تو را آغوشت را میخواستم از من در من جوانه بزنی

آیدا! تو مثل یک خدا زیبایی. چشم های تو، زیباترین چشم هایی است که آدم می تواند ببیند و نگاهت همه ی آفتاب های یک کهکشان است؛ سپیده دم همه ستاره هاست.

من دزد شعر چشم های تو‌ هستم.

"خورشیدی که دیدنِ چشم های کوچولوعه تو دلیلِ ظهورش بود،بعد تو ابر کبود رو نقاب کرد جلوی صورتش."

‏و چشم های تو.. ‏همان کافه ی دنجی است که قهوه هایش حرف ندارد..

ماخانواده افتاده ای هستیم مادرم از پا پدرم از کار من از چشم های تو….

در دو چشمِ من نشین؛ ای آن که از من من تری… – مولانا

در وصف دوست داشتنت همین جمله جناب شهریار کفایت میکنه: "در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند…"

به چشم من که اگر زنده‌ام به‌خاطر توست، تمامِ اهلِ جهان مرده‌اند، الّا تو… – هوشنگ ابتهاج

نگاهِ چشمِ تو غارتگرِ دل و دین است… – فروغی بسطامی

چشمِ فروبسته اگر وا کنی، در تو بوَد هرچه تمنا کنی… – رهی معیری

ای که چشمان عزلخوان و مورّب داری ! بیشتر از غزلِ « سایه » مخاطب داری چشم تو مستیِ صد جامِ پیاپی دارد تو که لبهایی از انگور، لبالب داری !

اگر زمان و مکان در اختیار من بود ده سال قبل از طوفان نوح عاشقت می شدم و تو می توانستی تا قیامت برایم ناز کنی و من کم می آوردم و تسلیم می شدم. یکصد سال به ستایش چشمانت می گذشت و سی هزار سال سر به ستایش تنت و تازه در پایان عمر به دلت راه می یافتم

چشمان تو به من قدرت و آرامش می دهد. هر بار که نگاهم به نگاهت گره می خورد، امیدی در دلم جوانه میزند که به راهم ادامه دهم. شاید تو با من حرف نزنی، امام چشمان سبز رنگت دنیایی از حرف های انرژی بخش و انگیزه دهنده برایم دارند. آنها به من می گویند که مثبت فکر کن و مثبت باش.