متن در مورد عشق واقعی؛ گزیده متن های زیبا درباره عشق واقعی و حقیقی

من انسانی بودم سرشار از رنجش و ناخوشنودی، کسی که مرتب به حال خود دل می‌سوزاند و اصولا عشق را درک نکرده بود. من گمان می‌کردم که عشق، چیزی است که باید آن را در خارج از وجود خود جست‌وجو کنم و بیابم. ولی سرانجام وقتی به مفهوم واقعی عشق پی‌بردم که این جست‌وجوی بی‌حاصل را کنار گذاشتم. مهم‌تر از همه‌ی عشق‌ها، عشق‌ورزی به خویشتن است؛ اگر خود را دوست نداشته باشیم، عشقِ هیچ‌کس برای ما رضایت‌بخش نخواهد بود و اگر با کسانی در ارتباط باشیم که به خود عشق نمی‌ورزند هر‌ قدر هم که دوست‌شان بداریم باز هم کفایت نخواهد کرد زیرا آنها در درون خود به خویشتن عشق نمی‌ورزند.

عشق حقیقی، این نیست که چطور می بخشی؛ اینه که چطور فراموش میکنی
این نیست که چی می بینی؛ اینه که چی حس میکنی
این نیست که چی می شنوی؛ اینه که چی برداشت میکنی
و این نیست که چطور بیخیال میشی؛ اینه که چطور بیخیال نمیشی!

بگذار افرادی که هرگز عشق واقعی را نیافته اند، بگویند که چنین عشقی وجود ندارد! همین باور آن ها باعث می شود بدون عشق زندگی کنند و بمیرند!

کسانی وارد زندگی ما می شوند و به سرعت بیرون می روند . افرادی برای لحظه ای کوتاه می آیند و جای پایشان بر روی قلب ما باقی خواهد ماند و ما هرگز دیگر آن فرد قبلی نخواهیم بود.

عشق…مانند شن روان است.اگر به ان چنگ بزنید از میان دستان شما خواهد لغزید. به آرامی پیمانه ای از آن بردارید تا روح شما را لبریز کند. همچنانکه شن در جستجوی پر کردن فضای خالی دستان شماست.

باید از خود بپرسیم که آیا روح عشق بر افکار و اندیشه‌های ما حاکم است؟ که اگر چنین باشد، انسان‌هایی به مراتب مهربان‌تر و بخشنده‌تر خواهیم بود؛ انسان‌هایی که به‌جای محکوم کردن، تقدیس می‌کنند و به‌جای تمسخر، حمایت. انسان‌هایی که به‌جای حمله کردن، می‌بخشند و به‌جای هراسیدن، عشق می‌ورزند.

من می‌کوشم تا همواره بر آن جنبه‌های زندگی‌ام متمرکز شوم که تجربه‌ی عشق را در وجودم پرورش داده‌اند. جنبه‌هایی از زندگی که غرور و خودخواهی‌ام را ذوب کرده‌اند و دلشوره‌ها و نگرانی‌های روزمره‌ی مرا از یادم برده‌اند. برای انجام این کار نیازی به خلوت گزیدن در کنج یک صومعه نیست. در‌واقع، لحظات منحصر به فردی در همین زندگی روزمره وجود دارند که می‌توانند ارتباط ما را با دنیای عشق از نو برقرار کنند. کارهای ساده‌ای مثل نوازش یک گربه یا گوش دادن به یک موسیقی دلنشین مرا در خود غرق می‌کند و کمکم می‌کند که خویشتن را به سوی مرکز هستی یعنی عشق بکشانم.

سر بر شانه خدا بگذار تا قصه عشق را چنان زیبا بخواند که نه از دوزخ بترسی و نه از بهشت به رقص درآیی قصه عشق ، انسان بودن ماست اگر کسی احساست را نفهمید مهم نیست سرت را بالا بگیر ولبخند بزن فهمیدن احســاس کار هر آدمی نیست!

عشق نباید تمنا کند ، نباید هم التماس کند ! عشق باید چنان قوی گردد تا مبدل به حقیقتی گردد و به جای اینکه مجذوب شود مجذوب کند …

وقتی گلی را دوست دارید آن را می چینید اما وقتی عاشق گلی هستید آن را هر روز آبیاری می کنید فرق بین عشق و دوست داشتن این است

قلب‌هایتان را از حقارت کینه تهی کنید و با عظمت عشق پر کنید. زیرا که عشق، چون عقاب است. بالا می‌پرد و دور. بی اعتنا به حقیران ِ در روح. کینه، چون لاشخور و کرکس است. کوتاه می‌پرد و سنگین. جز مردار به هیچ چیز نمی‌اندیشد. بـرای عاشق، ناب ترین، شور است و زندگی و نشاط. برای لاشخور، خوبترین، جسدی ست متلاشی و متعفن…

نمی‌خواستم این عشق را فاش کنم ناگاه به خود آمدم، دیدم همه کلمات راز مرا می‌دانند این است که هرچه می‌نویسم عاشقانه‌ای برای تو می‌شود

ماندن به پای کسی که دوستش داری قشنگترین اسارت زندگی است

هوا سرد است من از عشق لبریزم چنان گرمم چنان با یاد تو در خویش سرگرمم که رفت روزها و لحظه‌ها از خاطرم رفته است هوا سرد است اما من به شور و شوق دلگرمم چه فرقی می‌کند فصل بهاران یا زمستان است؟ تو را هر شب درون خواب می‌بینم.. تمام دسته‌های نرگس دی‌ماه را در راه می‌چینم و وقتی از میان کوچه می‌آیی و وقتی قامتت را در زلال اشک می‌بینم به خود آرام می‌گویم: دوباره خواب می‌بینم! دوباره وعده‌ی دیدارمان در خواب شب باشد بیا.. من دسته‌های نرگس دی ماه را در راه می‌چینم.

در کوچه های یخ زده ی شهر بی‌فروغ ! گرمی چشم های تو در بر گرفتنی است ؛ این عشق ماندنی این شعر بودنی این لحظه های با تو نشستن سرودنی است …

بهترین چیز … نگاهی است که از حادثه عشق تر است

عشق واقعی زیباست ولی قد همین زیبایی مردن و زنده شدن های فراوان دارد

عشق واقعی یعنی طوری نگاهش کنی انگار آدم قحطه

آنجا که توئی ، رهگذری نیست مرا / جز دوری تو غم دیگری نیست مرا خواهم که به جانبت پرواز کنم / حیف است که هیچ بال و پری نیست مرا . . .

عشقی که تنها با یک نگاه آغاز میشود ، با شناخت سست و سست تر میشود ولی عشقی که با شناخت آغاز میشود با هر نگاهی عمیق و عمیق تر میشود . . .

2تا گل بگیر دستت ، یکی دست راست ، یکی دست چپ ولی من گل وسطی رو دوست دارم !

ای اشک ، آهسته بریز که غم زیاد است / ای شمع آهسته بسوز که شب دراز است امروز کسی محرم اسرار کسی نیست / ما تجربه کردیم ، کسی یار کسی نیست . . .