متن ازدواج حضرت علی و فاطمه (جملات و اشعار زیبای تبریک ازدواج مولا علی)

مظهر احسان و جود خالق یکتا علیست  نور بخش ماه و خورشید جهان آرا علیست در میان کل مردان ز ابتدا تا انتها  در مقام همسری، زیبندۀزهرا علیست. . .

دیدم که به عرش شور و شوقی بر پاست  برپا گر این بزم شعف ذات خداست گفتم به خرد چه اتفاق افتاده  گفتا که عروسی علی و زهرا است

بر اوج محبت علی اوجی نیست  در بحر بجز کرامتش موجی نیست در کل ممالک و مذاهب به جهان  مانند علی و فاطمه زوجی نیست

فاطمه جان؛ بسته خدا عقد تو را با علی فاطمه شد چشم و چراغ خانه ات یا علی. . .

اینک، دست مقدس فاطمه علیهاالسلام، در دست بی کران علی(ع) حلاوت هلهله فرشتگان را لمس می کند و شور کبریایی افلاکیان را برمی انگیزد.

شب پیوند مرتضی و فاطمه علیهاالسلام نیست؛ بلکه امشب، شب تجدید یگانگی انسان با ذات خداست و مبارک باد بر همه کائنات، این لبخند بی زوال پروردگار در گستره خلقت خویش. . .

نام علی علیه السلام و فاطمه علیهاالسلام لب ها را به شادی واداشته است نوبت عاشقی را در چشم هایِ اکنون می شود خواند سرود یکدلی در گیسوان نخلستان پیچیده است. . .

جای دریا به والله بجز دریا نمیشه جای زهرا به غیر از دل مولا نمیشه

قامت دامادی مولا تماشا دارد امشب  او چه کم دارد عروسی مثل زهرا دارد امشب

خنده امشب به لبان همه است برلب حور چنین زمزمه است شاد باشید همه اهل جهان شب عقد علی و فاطمه است

ازدواجی ساده با ساز و برگی اندک، اما صفا و صمیمیتی بسیار صورت گرفت که تحسین همگان را بر انگیخت و اسوه ای برای آیندگان شد آن پیوند ساده و بی ریا جز پیوند دو معصوم و برگزیده، علی و فاطمه، نبود.

در شب اول ذیحجه که هلال ماه با کرشمه خودنمایی می کرد خورشید به خانه علی علیه السلام وارد شد باد صبا همه را خبر رسانید که: زیور ببندید؛ نور با نور پیوست و جهان روشن شد. درختان شکوفه های خود را بر زمینیان ارزانی داشتند.

آسمان در گوشه ای از زمین نشسته است؛ باادب و احترام تا از این مجلس باصفای صمیمیت، نکته برداری کند. دلدادگی ها، قاصدی فرستاده اند تا مهر علی و فاطمه را بشارت آوَرَد. دنیا، درس آموز نوربارانی این عشق است.

امشب، شبی است که دو نیمه سیب با هم پیوند می خورند تا گونه های زمین از شوق، گل بیاندازند. آسمان، تنها سقفی است که این همه شادی را تاب می آورد. کوچه در آستانه آمدنتان ایستاده است به شوق.

این سپردن دست عروسی به تکیه گاهی یک مرد نیست؛ این سپردن انسان است به حریم بی انتهای عصمت این پیامبر صلی الله علیه و آله نیست که دخترش را به علی علیه السلام می سپارد؛ این خداست که اختیار و اعتبار بشر را به علی و زهرا علیهاالسلام وامی نهد. . .

آمد رود به خانه آن همسری که او  در بین همسران جهان، شهریار بود خالق سپرد این زر کامل عیار را  دست کسی که زرگر کامل عیار بود

لباس یاس بر تن کرد زهرا  کنار دست او بنشست مولا محمد خطبه خواند زهرا بلی گفت  غلط گفتم بلی نه یا علی گفت. . .

روشن ترین تلاقی آیینه و آب، در آوازهای روشن شهر زمزمه می شود و دو بهار، توأمان، در فصلی گم شده در تاریخ، از راه می رسند و باهم پیوند می خورند.

چشمی ندیده در زمین در هر زمان مانندشان خورشید و مه تبریک گو بر وصلت و پیوندشان شادی زهرا و علی پیداست از لبخندشان لبخندشان دارد نشان از خاطر خرسندشان. . .

رو لب عاشقا سرود و زمزمه مبارکه شورِ وصال دل و دلبر به همه مبارکه فرشته ها نقل می ریزن، کِل میکشن کف میزنن

جشن پیوندِ دو، لاله مصطفی، بر همه عالمین تهنیت باد آسمان گلفشان، بشنو از حوریان، مِدحَتِ این دو را با دلِ شاد میخوانم از وصلِ دو دلبر از کوثر و ساقیِ کوثر یا فاطمه یا علی مولا. . .

امشب علی در خانه خود شمع محفل می برد کشتی عصمت، نا خدا را سوی ساحل می برد مشکل گشای عالمی، حل مسائل می برد انسان کامل را ببین، با خود مکمل می برد. . .

بر همه عالم، تهنیت باد جشن پیوند ، حیدر و زهرا جشن پیوند دو نور داور است جشن وصل دو گل پیغمبر است جشن رحمت، جشن نور است غم امشب از، هر دل دور است این عروسی به همه مبارک باد جان فدای این عروس و این داماد تهنیت بگو به شخص پیغمبر با گل خنده و با یک قلب شاد

امشب صدف، بر گوهری، یک بحر گوهر می دهد یک گوهر اما از دو عالم پر بهاتر می دهد تبریک گو بر مصطفی جبریل از دادار شد زهرا امانت باشد و حیدر امانت دار شد. . .

دریای هم اند و ساحل هم هستند زهرا و علی که هم دل هم هستند شفاف و عمیق و بی نهایت همچون دو آینه که مقابل هم هستند

دل مشتاقان ز شادی بی قرار بی قرار است گل بریزید گل بریزید جشن پیوند دو یار است نبی چون ذات حق به شوق منجلی بگوید تهنیت به زهرا و علی

عید وصل دو لالۀزیبا شد عید وصل دو نور بی همتا شد ذکر عشق تمامی مشتاقان چون احمد، یا علی(ع)، یا زهرا(س) شد. . .

از عرش فرشته ها اگر می آیند به جشنِ دلِ پیامبر می آیند زهراست عروس و شاه داماد علی این دو چقدر به یکدگر می آیند!

همه جا حرفِ علی و زهراست تهنیّت گوی عروسیشان خداست خطبه خوان این عروسی باباست عقدشان دنیا که نه، دربالاست بهترین همسر دنیا زهراست بین اشراف، علی شد انتخاب

امشب خدا لطف نهان خود هویدا میکند امشب تفاخر فرش بس بر عرش أعلا میکند امشب دو تا را جفت هم، از صنع یکتا میکند یعنی علی ماهِ رخ زهرا تماشا می کند

عید وصل دو لالۀزیبا شد عید وصل دو نور بی همتا شد ذکر عشق تمامی مشتاقان چون احمد، یا علی(ع)، یا زهرا(س) شد. . .

خانه ای به اندازه آسمان، میهمان گام های مرد و زنی میشود که تمام جهان، بسته گام های صبورشان خواهد شد! و تاریخ تازه از همین لحظه آغاز خواهد شد و ملایک تا ابد در سجده جاودان خود خواهند ماند! حالا لحظه آغاز ابدیت است. سالروز ازدواج حضرت علی و حضرت فاطمه مبارک باد.

امشب به روی مرتضی، لب های زهرا خنده کرد آن دل گر از غم مرده بود، از خندۀخود زنده کرد

بزمی که حق آراسته الحق تماشایی بود جبریل مأمورست و فکر مجلس آرایی بود میکال از عرش آمده گرم پذیرایی بو چشم کواکب خیره گر از چرخ مینایی بود.

عشق علی امروز چه منجلی است امروز زهرا مهمان دل علی است دل علی، امروز عرشی تر از همیشه است امروز علی عاشق تر از همیشه است.

مظهر احسان و جود آفریننده یکتا علیست  نور بخش ماه و خورشید جهان آرا علیست در بین کل مردان ز ابتدا تا انتها  در مقام همسری، زیبندۀزهرا علیست. . .

عقد علی و فاطمه در آسمان بسته شد در آسمان بسته شد در کهکشان ها بسته شد زین نرگس و سوسن دگر چشم و زبان بسته شد راه یقین ها باز شد، پای گمان ها بسته شد

دین از این پس، آسوده خواهد بود در سایه سار محبت و مهربانی این عروس و داماد و حقیقت ادامه می یابد در گرو پیوند علی و فاطمه؛ زیر یک سقف، پای سفرهای ساده، از پیوند دو نور، تا یازده ستاره روشن و تاریخ عشق، از همینجا آغاز میشود.

کاروانِ ستاره ها، امشب در زیباترین جشنِ عشق و سرور حاضرند؛ قصرِ شادمانی، از استواری ایمان، برخود میلرزد. دستهای تقدیر، در پیِ شکوفه های اخلاصند و نسترنها، می آیند تا حضور زهرا و علی را جشن بگیرند.

امشب شب عروسی ماه و خورشید است. آسمان، جلوی قدم هایشان دامن می گسترد. نسیم، دیوارهای کوچه را غرق بوسه میکند؛ و ندای زیبای تکبیر، موسیقی شادترین عروسی هستی می شود. چه مبارک شبی است امشب. . .

وصال حیدر و یارش مبارک وصال یاس و دلدارش مبارک از الطاف و عنایات الهی رسیده حق به حقدارش مبارک

امشب شب ساغر زدن با ساقی کوثر شده امشب عروس آسمان خاک در حیدر شده امشب علی محو رخ صدیقه اطهر شده امشب به بیت فاطمه غلمان ثنا گستر شده امشب شب آمرزش خلق از سوی داور شده زیرا امیر المومنین داماد پیغمبر شده جن و بشر و حور و ملک  گویند امشب با علی دامادیت ، دامادیت ، بادا مبارک یا علی مهر و مه اینجا اختری ، گردون هلالی میکند یا آسمان با اختران بذل لئالی می کند دل در سرای فاطمه سیر خیالی میکند طوطی جان در بزم او شیرین مقالی می کند روح الامین مداحی مولی الموالی میکند حور و ملک را با دمش حالی به حالی میکند ریزد چو باران از سما آیات رحمت بر زمین در مجلس دامادی مولا امیر المومنین جبریل نازل از سما گردیده بر فخر بشر آورده پیغام از خدا کی بهترین پیغامبر ما از ازل این عقد را بستیم در لوح قدر تو در زمین این خطبه را انشاد کن بار دگر گیتی ز انجم پر شد با وصل این شمس و قمر او مادر است و این بود بر یازده مولا پدر این وصل ، وصل کوثر و ساقی کوثر میشود این عقد ، عقد حیدر  و زهرای اطهر میشود وصل دو دریا حاصلش دولولوی مرجان شود کز هر دو تا شام ابد روشن چراغ جان شود بر پای آن در راه این جان جهان قربان شود او دین ز صلحش زنده و این کشته قرآن شود مرجان حسن کز حسن او جان مشعل تابان شود لولو حسین است و از او دل شعله سوزان شود مرجان که دیده آنچنان لولو که دیده اینچنین آدم گدای کوی او عالم فدای روی این ای فاطمه بنت اسد ناموس حی ذوالمنن امشب عروس خویش را بنگر کنار بوالحسن بر روی حیدر خنده کن بر دست زهرا بوسه زن بنشین و بنشانش ببر مانند جان خویشتن گردیده در بیت الولاماه رخش پرتو فکن گوش خدا یعنی علی تا بشنود از او سخن تهلیل گو ، تقدیس کن تسبیح خوان دل باخته در سر به شوق فاطمه شوری دگر انداخته امشب خدیجه  در جنان لبخند دیگر می زند روحش بشوق دیدن داماد خود پر می زند در خانه شیر خدا با مصطفی سر می زند گه بوسه بر دست علی ساقی کوثر می زند گه خنده بر ماه رخ زهرای اطهر می زند گاهی تبسم بر گل روی پیمبر می زند ارواح پاک انبیا دور سرای فاطمه خوانند از بهر علی مدح و ثنای فاطمه آدم ستاده بر در بیت امیر المومنین خواند ثنای فاطمه با نوح شیخ المرسلین