جملات درباره کوه؛ 25 متن سنگین درباره کوه و تنهایی

قله یک کوه همواره سرآغاز دیگریست

ای کوه تو را فتح می کنند! چه وهم شیرینی …

تو در کوهستان نیستی بلکه این کوه ها هستند که از درونت سر برافراشته اند

همه می خواهند به قله ها برسند اما درست بالای کوه هیچ پیشرفتی وجود ندارد بلکه در دره است که از چمن های سر سبز عبور می کنیم و یاد می گیریم به چیزی تبدیل شویم که بتوانیم به قله بعدی صعود کنیم

کسانی که به قله کوه می روند نیمی عاشق خود و نیمی عاشق گمنامی هستند

کوه را خستگیِ ایستادن می فرساید رود را خستگیِ رفتن و انسان در میان ایستادن و رفتن ……

از همه زیباتری وُ این ترسناک است کوه هرچه بلندتر درّه اش عمیق تر است

کوه ها از ابتدا کوه نبودند آدم هایی بودند که بعد از به هم رسیدن سنگ شدند …

کوه را به کوه می رسانم … ماه را به برکه… کبوتر را به باز … در یک کلام بگویم … دنیای ضرب المثل ها را زیر ورو می کنم … اگر در منطق شان رسیدن من به تو نباشد …

انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت این قدر که خالی شده بعد از تو جهانم‌ …

گاهی می اندیشم درختی که تنها بالای کوه زندگی می کند چرا از جنگل فرار کرده!

کم نیستند آدم هایی که از فرط تنهایی به کوه ها پناه برده اند

کوه نیستی اما صدایت که می زنم شعر و شور و عشق به من باز می گردد …

بیستون از آن وقت نام گرفت کوه که تکیه به عشقِ شیرین نداشت فرهاد….!

همچون کوه تنهایم هیچ می دانستی کوه ها گریه نمی کنند … فقط ناگهان می بینی فرو ریخته اند!ش

وقتی چاره ای نمی ماند وقتی فقط می توانی بگویی هر چه بادا باد… حتی اگر دل کوه را هم داشته باشی گریه ات می گیرد …

مزه شیرین فتح قله را کوهنوردی می چشد که تنهایی اش را با کوه سهیم شده و یک کوه تنهایی را با تمام جان طی کرده است

عشق شانه یِ مَردانه می خواهد مثل وقتی که کوه شانه اش را بالا می دهد تا ابر تمامِ دلتنگی اش را ببارد …

از کوه بالا برو تا بتوانی دنیا را ببینی نه این که دنیا تو را ببیند

بهترین مناظر بعد از سخت ترین صعودها پدیدار می شود

هیچ چیز با تو شروع نشد همه چیز با تو تمام می‌ شود کوهستان‌ هایی که قیام کرده‌ اند تا آمدنت را پیش از همگان ببینند

از خیره شدن به کوه ها دست بردار و شروع کن به بالا رفتن از آن ها شاید سخت تر باشد اما بی شک چشم انداز بهتری خواهد داشت

نمی توانی کوه ها را فتح کنی بلکه آن ها هستند که تو را فتح می کنند